خانمم بخاطر دوران جنگ اخیر، با صدای موتورم بهم میریزه. بی خوابی شدید داره و پای چشماش سیاه شدن از بس نمیخوابه و پای گوشیه. داروی اضطراب میخورد قبلا و میخوام ببرمش دوباره پیش روانپزشکش اما میدونم نگرانی شو هیچ دارویی خوب نمیکنه، مگر یکم بی حس بشه. اصلانم نمیتونه جداییمو تحمل کنه و وقتی میرم سرکار اونم میذارم پیش مامانش. نمیدونم چیکار کنم خیلی اذیتیم اینجوری
12 تیر 1404
پاسخ پزشکان
1
سلام مراجعه به روانپزشک در مرحله اول و مصرف دارو موثرتر است بعد از یکی دو ماه رواندرمانی انجام بشه
سلام وقت بخیر دوست عزیز همسر محترم شما دچار اضطراب شدیدی شدن و نیاز به جلسات تراپی دارن، پیشنهاد میکنم جلسات مشاوره داشته باشن، مشاور در صورت لزوم جهت دارو درمانی ایشون رو به روانپزشک ارجاع خواهند داد !
سلام شما بجای پزشک براشون درمان تعیین نکنید. ایشون برای کنترل اضطرابشون باید حتما به روانپزشک مراجعه کنن به خصوص که سابقه مصرف دارو برای کنترل اضطراب رو داشتن
با درود. رویدادهای بحرانی می توانند وضعیت روانی همه افراد و بخصوص کسانی که سابقه اضطراب و افسردگی دارند را بدتر کنه. بهتر است در کنار درمان دارویی با یک روانشناس مجرب جهت کاهش اضطراب مشاوره داشته باشند.
سلام. دوست عزیز؛ وضعیتی که توصیف کردید نشانههای و اضحی از اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) و اضطراب جدایی هست، که با صداهای محرک (مثل صدای موتور)، بی خوابی مزمن، نگرانی دائم، و و ابستگی شدید همراهه. توصیه فوری و جدی به روان درمانی تخصصی به ویژه روان درمانی تروما محور (مثل CBT برای تروما) دارم. این روشهای درمانی کمک میکنن مغز بتونه رویدادهای استرس زا رو پردازش و خنثی کنه، بدون اینکه بدن واکنش اضطرابی نشون بده. همچنین روان درمانگر ریشههای و ابستگی، ترس جدایی و بی خوابی را بررسی و درمان می کند. دارو میتونه کمک کننده باشه اما بهیچوجه کافی نیست. رواندرمانی اقدام اصلی و فوری برای همسر شماست. لطفا مراجعه رو به تعویق نندازید چون ادامه این شرایط برای هر دوی شما فرساینده است.
درک میکنم که چقدر شرایط سختی را تجربه میکنید و چقدر نگران همسرتان هستید. شنیدن اینکه صدای موتور باعث آزار و اذیت همسرتان میشود و از بیخوابی رنج میبرد، واقعا ناراحتکننده است. اینکه قبلا داروی اضطراب مصرف میکرده و شما قصد دارید دوباره او را نزد روانپزشکش ببرید، نشاندهنده توجه و اهمیت شما به سلامتی اوست. اینکه میگویید هیچ دارویی نگرانیاش را خوب نمیکند مگر اینکه کمی حسش را بیحس کند، نشان میدهد که شما عمیقا به دنبال راهی برای آرامش واقعی او هستید، نه فقط سرکوب علائم. جداییناپذیری ایشان و نگرانیشان از تنها ماندن، به خصوص وقتی به محل کار میروید و او را نزد مادرتان میگذارید، حاکی از اضطراب جدایی است که میتواند در شرایط استرسزا تشدید شود. با توجه به شرایطی که توصیف کردید، چند پیشنهاد و نکته وجود دارد که شاید بتواند کمککننده باشد: 1مراجعه مجدد به روانپزشک: همانطور که خودتان اشاره کردید، اولین و مهمترین قدم، مراجعه دوباره به روانپزشک است. ایشان با بررسی وضعیت فعلی همسرتان، میتوانند بهترین دارو یا رویکرد درمانی را پیشنهاد دهند. گاهی اوقات دوز دارو نیاز به تنظیم دارد یا داروی جدیدی برای مقابله با اضطراب و بیخوابی موثرتر است. توضیح دادن دقیق علائمی که همسرتان تجربه میکند، به پزشک کمک میکند تا تشخیص دقیقتری داشته باشد. 2مدیریت صداهای آزاردهنده: برای صدای موتور و صداهای مشابه که باعث آزار همسرتان میشوند، میتوان چند راهکار را امتحان کرد: * کاهش صدا: اگر امکان دارد، سعی کنید تا حد امکان از ایجاد صداهای ناگهانی و بلند در نزدیکی ایشان خودداری کنید. * گوشگیر: استفاده از گوشگیرهای نرم و راحت، به خصوص هنگام خواب، میتواند به کاهش اثر این صداها کمک کند. * محیط آرام: ایجاد فضایی آرام در خانه، مثلا با استفاده از پردههای ضخیم برای کاهش صداهای بیرون یا پخش موسیقی ملایم، میتواند مفید باشد. 3مقابله با بیخوابی: * بهداشت خواب: تشویق همسرتان به رعایت بهداشت خواب، مانند تنظیم ساعت خواب و بیداری منظم، پرهیز از کافئین و صفحات نمایشگر قبل از خواب، و ایجاد یک روتین آرامشبخش قبل از خواب (مانند مطالعه یا حمام آب گرم) میتواند کمککننده باشد. * تکنیکهای آرامسازی: تکنیکهایی مانند تنفس عمیق، مدیتیشن کوتاه یا یوگای ملایم میتوانند به آرامش ذهن و تسهیل خواب کمک کنند. میتوانید با هم این تمرینات را انجام دهید. 4رسیدگی به اضطراب جدایی: * اطمینانبخشی: وقتی مجبور به ترک منزل هستید، سعی کنید با کلامی آرام و اطمینانبخش، به او بگویید که به زودی بازمیگردید و همه چیز خوب خواهد بود. * فعالیت جایگزین: تشویق او به انجام فعالیتی که از آن لذت میبرد یا حواسش را پرت میکند، در زمانی که شما نیستید، میتواند مفید باشد. این فعالیت میتواند با کمک مادرتان برنامهریزی شود. * ارتباط در طول روز: اگر امکانش هست، یک پیام کوتاه یا تماس تلفنی کوتاه در طول روز میتواند به او اطمینان دهد که به یادش هستید. 5حمایت روانی و عاطفی: * شنونده خوبی باشید: مهمترین کاری که میتوانید انجام دهید این است که با صبر و حوصله به حرفهایش گوش دهید و نگرانیهایش را جدی بگیرید. گاهی اوقات فقط شنیده شدن و درک شدن، خودش تسکیندهنده است. * همدلی: به او نشان دهید که شرایط او را درک میکنید و با او همدرد هستید. جملاتی مانند میدانم چقدر برایت سخت است میتواند تاثیرگذار باشد. * فعالیتهای مشترک آرامشبخش: سعی کنید زمانی را به انجام فعالیتهای آرامشبخش و لذتبخش دونفره اختصاص دهید که استرس را کاهش دهد، مانند پیادهروی کوتاه در طبیعت (اگر صداها آزاردهنده نباشند)، گوش دادن به موسیقی آرام، یا تماشای فیلمی که هر دو دوست دارید. 6 **کمک گرفتن از خانواده:*اینکه همسرتان را پیش مادرتان میگذارید، نشان میدهد که از حمایت خانوادگی برخوردار هستید. شاید مادرتان هم بتواند در آرام کردن ایشان یا همراهی در انجام فعالیتهای روزانه کمک کند. این دوران برای هر دو شما چالشبرانگیز است. مهم است که خودتان هم مراقب سلامت روان خودتان باشید. آیا کسی هست که شما بتوانید با او در مورد فشاری که تحمل میکنید صحبت کنید؟ گاهی صحبت کردن با یک دوست یا عضو خانواده میتواند بار روانی را سبک کند. موفق باشید.
سلام و وقت بخیر بهتر هستشحتما مجددا به روانپزشکشون مراجعه کنن شاید نیاز به تغییر دارو باشه با توجه به اتفاقات اخیر و در کنار دارو درمانی حتما با یک مشاور یا روانشناس هم صحبت کنن تا اصولی و منطقی این بحران رو به سلامت پشت سر بذارن. با آرزوی سلامتی و بهبودی.
باسلام متاسفانه دچار اختلا استرس حاد شده اگر درمان لازم نگیردبعداز یک ماه تبدیل به اختلال ptsdمیشود توصیه میشود جهت ویزیت جدید به روان پزشک و به روان شناسمراجعه نمایید
با درود بر شما همسرگرامی با توجه به اینکه همسرتان قبلا هم دارو درمانی داشتند و جنگ اخیر مینونه باعث عود علایم اضطرابی در ایشان باشه توصیه میکتم در کتار دارو درمانی حتما از جلسات روان درمانی با رویکرد cbt توسط متخصص روانشناس استفاده بفرمایید دارو به تنهایی درمان قطعی نیست
همسرتون احتمالا دچار «اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)» شده. دارو تنها کافی نیست؛ نیاز به رواندرمانی تخصصی تروما داره مثل EMDR یا درمانهای مبتنی بر مواجهه. حتما دوباره به روانپزشک مراجعه کنین و رواندرمانگر مناسب تروما پیدا کنین. حمایت شما مهمه
همسر شما به احتمال زیاد دچار اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) شده که در اثر تجربهی و قایع شدید مانند جنگ ایجاد میشود. علائمی مانند بیخوابی، تحریکپذیری نسبت به صداها، و ابستگی شدید عاطفی و استفاده مکرر از تلفن همراه برای فرار از واقعیت، همگی از نشانههای این وضعیت هستند. بازگشت به روانپزشک برای تنظیم مجدد دارو کاملا ضروری است، اما همانطور که خودتان اشاره کردید، دارو بهتنهایی کافی نیست و نقش درمان روانشناختی بسیار پررنگ است. توصیه میشودحتما مراجعه به روانشناس داشته باشید تا ریشهی آسیبها مورد بررسی قرار گیرد. در این مسیر، حمایت عاطفی شما بسیار مهم است. بهتر است محیطی آرام، قابل پیشبینی و بدون تنش برای او فراهم کنید. نسبت به ترسها و حساسیتهایش با درک و آرامش برخورد کنید. برایش توضیح دهید که قرار نیست ناگهان تنها بماند یا شرایط سختتری را تحمل کند، اما در عین حال به آرامی استقلال و اعتمادبهنفس را در او تقویت کنید. در صورت امکان، مراجعه به مشاور خانواده نیز میتواند به شما در مدیریت بهتر شرایط و حفظ سلامت روانی خودتان کمک کند. رسیدگی به وضعیت روحی او نیازمند صبر، پیگیری و همراهی مداوم است
وضعیتی که شرح دادهاید نشاندهندهی وجود اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و شاید اضطراب شدید در همسرتان است. اینکه همسرتان با صداهای بلند واکنش نشان میدهد و نمیتواند خواب کافی داشته باشد، نشانههایی از PTSD هستند. همچنین، مشکلات خواب و حساسیت بیش از حد معمول میتواند به دلیل اضطراب تشدید شود. این اختلال نیازمند برخورد حرفهای از طرف متخصصین روانشناسی و روانپزشکی است. برای اقدامات اولیه، مهم است که به همسرتان اطمینان دهید و نشان دهید که در کنار او هستید و تنها نیست. حفظ یک روتین آرام و منظم در منزل، کاهش تماس با صداهای آزاردهنده، و استفاده از تکنیکهای آرامسازی مانند تنآرامی و یوگا ممکن است به کاهش برخی از نشانهها کمک کند. علاوه بر این، مراجعه مجدد به روانپزشک برای بازبینی داروها و بررسی روند درمانی مهم است. همچنین، شرکت در جلسات درمانی به صورت فردی یا گروهی میتواند به او کمک کند تا بهتر با این شرایط کنار بیاید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.