همجنسگرایی درمان دارد؟

با عرض سلام من دچار مشکل جنسی هستم (همجنسگرا)از نظر هورمونی مشکلی ندارم و دوران اوایل بلوغ طبیعی بودم و به جنس مخالف علاقه داشتم اما نمیدانم از کی و چرا به جنس موافق علاقه پیدا کردم .در حال حاضر تمام زندگی من مختل شده و با توجه به اعتقاداتم به بن بست رسیدم .در حال حاضر من به شدت نسبت به جنس مخالف از لحاظ جنسی نفرت دارم به صورتی که حتی فکر امتحان کردنش را هم نمیتوانم بکنم ولی به شدت به جنس موافق علاقه دارم ،خواهشمندم در صورت امکان راهنمایی بفرمایید با تشکر
1
سلام
به شما.
همجنسگرایی در حال حاضر به عنوان یک اختلال شناخته نمی شود.
اما افراد همجنسگرا بدلیل اینکه در اقلیت قرار دارند دارای آسیب پذیری‌هایی هستند که می تواند در سلامت روان آنها ایجاد مشکل نماید و در این خصوص نیاز به بررسی و مداخلات درمانی مربوطه خواهد بود.
1
با سلام
و وقت بخیر.
گرایش و هویت جنسی از هر نوع به عنوان یک اختلال در نظر گرفته نمی‌شود.
در ضمن بیشتر افراد تمایلات دوگرجنس گرایی را نشان میدهند.
پیشنهاد می‌کنم با روانشناس و یا روانپزشک متخصص در حوزه سکسولوژی مشورت بفرمایید.
0
سلام.
از سوالتان می توان فهمید که نگرانی و ناراحتی زیادی را تحمل می کنید و از این شرایط خسته اید.
بر اساس منابع علمی روانپزشکی روشی موثری برای تغییر گرایش جنسی به ویژه در مواردی که فرد همجنس گرا هیچ گونه گرایشی به جنس مخالف ندارد و یا تمایلی برای تغییر ندارد موجود نیست و در دهه‌های اخیر حتی به عنوان بیماری در نظر گرفته نشده است.
.
بعضی مطالعات تغییر گرایش جنسی را پس از بیش از 300 ساعت جلسه رواندرمانی در یک سوم این افراد گزارش کرده اند.
در مورد شما سابقه گرایش به جنس مخالف در دوران بلوغ و اینکه برای تغییر گرایش جنسی انگیزه دارید به نفع احتمال موفقیت رواندرمانی در مورد شماست.
توصیه می کنم برای ارزیانی مشکل و انجام رواندرمانی مناسب به روانپزشک مراجعه کنید.
دکتر دانیال خواجوی
- متخصص روانپزشکی
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً احساس شما نشان‌دهنده گرایش جنسی است و در بیشتر موارد همجنس‌گرایی بیماری محسوب نمی‌شود؛ نگرانی و تعارض با باور‌ها شایع است اما قابل مدیریت و کاهش است، نگران نباشید.
راهکار‌های عملی:
- ملاقات با روانپزشک یا روان‌درمانگر آشنا به مسائل هویت جنسی برای حمایت و برنامه‌درمانی.
- پیوستن به گروه‌های حمایتی امن (حضوری یا آنلاین) برای کاهش انزوا و دریافت تجربیات مشابه.
- یادگیری مهارت‌های مقابله‌ای روزمره (تنفس عمیق، ثبت افکار منفی، فعالیت بدنی منظم).
- اجتناب کامل از «درمان‌های تبدیل‌گر» یا روش‌های اجباری که خطر جسمی و روانی دارند.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه‌ریزی برای خودکشی یا صدمه زدن به خود.
- افسردگی شدید یا ناتوانی در انجام کار‌های روزمره و مراقبت از خود.
- خشونت، تهدید یا اجبار جنسی از سوی دیگران.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی