زودعصبی شدن از گریه های نوزاد۶ماه تحمل پایین؟

سلام.
درک می‌کنم که چقدر شرایط سختی رو تجربه می‌کنید.
اینکه بعد از یه دوره خوب، دوباره با مشکلاتی مثل پرخاشگری و خودزنی روبرو شدید، اون همزمان با نگهداری از یه نوزاد، خیلی میتونه طاقتفرسا باشه.
اینکه نگران آسیب رسیدن به فرزندتون هستید، نشون میده که مادر دلسوزی هستید و به فکر سلامتی روانی فرزندتون هستید.
این خیلی مهمه که این نگرانی رو جدی بگیرید و به دنبال راه حل باشید.
چند تا نکته مهم
خیلی از مادر‌ها بعد از زایمان دچار مشکلاتی مثل افسردگی پس از زایمان و پرخاشگری میشن.
این یه مسئله شایعه و اصلا جای خجالت نیست.
سرزنش کردن خودتون فقط باعث بدتر شدن اوضاع می‌شه.
سعی کنید با خودتون مهربون باشید و بدونید که شما هم نیاز به کمک دارید.
مهم‌ترین قدم، کمک گرفتن از یه متخصص روانشناس یا روانپزشکه.
اونا میتونن به شما کمک کنن تا علت پرخاشگریتون رو شناسایی کنید و راهکار‌های موثری برای مدیریت اون پیدا کنید.
حتی اگه خیلی عصبانی هستید، سعی کنید به هیچ عنوان به فرزندتون آسیب جسمی یا روحی نزنید.
اگه احساس می‌کنید که دیگه نمی‌تونید خودتون رو کنترل کنید، از یه نفر کمک بگیرید یا برای چند لحظه از فرزندتون دور بشید تا آروم بشید.
مراقبت از خودتون رو فراموش نکنید.
به اندازه کافی بخوابید، تغذیه سالم داشته باشید و ورزش کنید.
همچنین، کار‌هایی که ازشون لذت میبرید رو انجام بدید و برای خودتون وقت بذارید.
در مورد و ابستگی فرزندتون
وابستگی زیاد فرزندتون به شما تو این سن کاملا طبیعیه.
اما اگه احساس می‌کنید که این و ابستگی داره شما رو خیلی خسته میکنه، میتونید از یه مشاور کودک کمک بگیرید تا راهکار‌هایی برای کاهش تدریجی این و ابستگی به شما آموزش بده.
چند نکته مهم دیگه
در مورد احساساتتون با همسرتون یا یه فرد مورد اعتماد صحبت کنید.
از گروه‌های حمایتی مادران کمک بگیرید.
به خودتون یادآوری کنید که شما مادر خوبی هستید و تمام تلاشتون رو برای فرزندتون انجام میدید.
در نهایت، میخوام بهتون بگم که کمک گرفتن نشونه ضعف نیست، بلکه نشونه شجاعته.
شما با کمک یه متخصص و انجام راهکار‌های مناسب، میتونید این مشکل رو حل کنید و مادر شاد و آرومی باشید.

سلام.
دوست عزیز ؛ ضروری است که حتما به روانشناس مراجعه کنید تا ارزیابی و تشخیص دقیق بالینی انجام شود و عوامل زمینه ساز و تداوم بخش و آشکار ساز این مشکلات شناسایی شوند.
این علائم نیاز به بررسی جدی دارد.
باید دلایل عصبیت‌های شما شناسایی و طرح درمان متناسب با وضعیت فعلی شما اجرا گردد.
تا هم شما به آرامش روان برسید و هم فرزندتان دچار آسیب روانی نگردد.
بنابراین توصیه اکید می کنم که حتما به روانشناس مراجعه کنید.

سلام
عزیزم فرزندتون نسبت به واکنش‌های شما به شدت حساس و آسیب پذیر هست احتمالا خودتون هم دچار افسردگی پس از زایمان شدین و نیاز به کمک دارید حتما به یک مشاور و تراپیست خوب مراجعه کنید.

با سلام،
با توجه به علائم گفته شده بهتر است با روانشناس یا روانپزشک مشورت کنید.

وقت بخیر عزیزم، بهتره به روانشناس مراجعه کنین تا علل رفتار شما مشخص و طرح درمان رو شروع کنند، شما کنترل خشم پایینی دارین و این هم به خودتون هم به کودکتون آسیب میرسونه

وقت بخیر، حالت‌های هیجانی مادر به شدت بر کودک اثرگذار است.
لازم است برای علت رفتار خود به مشاور مراجعه نمایید.

سلام
حتما از اینکه مجدد دارید این شرایط رو تجربه می‌کنید خیلی سخت باید باشه.
از جایی که این مشکل قبلا هم سالقه داشته و الان همزمان شده با شرایط جسمی و هورمونی بعد از زایمان، نوسانات خلقی شدیدتری رو براتون ایجاد کرده.
باید دید طی دوره قبلی چنین تجاربی بابت درمان نوسانات خلقیتون چه اقداماتی انجام دادید ؟ ایا به روانشناس یا روانپزشک مراجعه کردید و ایا داروی خاصی مصرف می‌کنید.
توصیه می‌کنم برای جلوگیری از آسیب به فرزندتون که در مرحله حساس رشد روانی قرار داره و به مرور مرحله اضطراب جداییش هم که الان اغاز شده و تا بک سال و نیم شدیدتر هم می‌شه، و همینطور برای مراقبت از روان خودتون، به رواندرمانگر مراجعه کنید و کمک بگیرید
نکته مهم و قابل توجهی که میخوام توجه شما رو بهش جلب کنم اینه که، واکنش شما به و ابستگی فرزندتون عصبانیت و پرتاپ کردن اشیاست، و این در شرایطیه که فرزند شما به لحاظ روانی دچار ترس و اضطراب هست (اضطراب جدایی) که داره به شما میچسبه و شما با این واکنش و پرخاشگری، اون رو میترسونید و متاسفانه اضطراب و چسبندگی و و ابستگی اون رو دارید بیشتر می‌کنید و دوباره از این و ابستگی عصبانی میشید و.، در واقع در تلهی و چرخهی معیوب رفتاری خودتان گیر کردید!!!
توصیه می‌کنم جلسات رواندرمانی حضوری و یا به دلیل مشکل در هماهنگی و نگهداری از فرزندتون، بصورت آنلاین جلسه درمان خودتون رو شروع کنید

با سلام
همراه گرامی توصیه می‌کنم از روانپزشک کمک بگیرید تا از پیشرفت اسیب به خود و فرزندتون پیشگیری کنید،

سلام
بهتره در نگهداری فرزندتون از کسی کمک بگیرید، بیشتر استراحت کنید و خواب کافی داشته باشید تا خلقتان منظم شود با یک برنامه ریزی خوب به خودتان یک فرصت نیم ساعت یا یک ساعته برای ورزش و یا پیاده روی روزانه بدهید در ضمن معاشرت با دوستان هم بسیار خوب است وقتی به منزل برمیگردید با کودکتان بازی کنید و اورا در آغوش بکیرید و باهم وقت بگذرانیدبرای لذت بردن از موهبت مادری حتما ازروانشناس وقت تراپی بکیرید.

سلام
بله روی بچه تون اثر خواهدگذاشت پس لطفا هر چه زودتر از روانشناس و روانپزشک کمک بگیرید.