آیا چرا بهتر نشدم بامصرف ۶ ماه داروهای سنگین اعصاب؟
سلام من از قبل ADHD PTSD و شخصیت مرزی ویژگیهای دوقطبی و وسواس فکری داشتم که ۹۰ درصد اوقات بی انگیزه و عصبانیت داشتم ناامیدی و هرچی منو بردن روانپزشک اول هالپریدول ۰۵ کلونازپام ۰۵ اس سیتالوپرام ۱۰ داد یعد از یک ماه ریسپریدون ۱ اس سیتالوپرام ۲۰ کلونازپام جدید لاموتریژن تدریجی از ۲۵ تا ۱۰۰به دلیل تشدید مانیا سیتالوپرام ۱۰ شد و لاموتریژن۲۰۰ ولی من چند روز پیش خودکشی ناموفق خودزنی کردم تغییر نکرد
23 اردیبهشت 1405
پاسخ پزشکان
0
با سلام، اختلالاتی که مطرح کردید در طیفهای گوناگونی هستند، درست که ممکن است فردیچند اختلال همزمان داشته باشد اما باید این اختلالات با هم اشتراکاتی هم داشته باشند ! ADHD اغلب در کودکی تشخیص داده میشودوجز اختلالات کودکی و نوجوانی است، PTSD و وسواس جزو اختلالات اضطرابی هستند و دوقطبی جزواختلالات خلقی است. و اختلالات شخصیت کلا از گروههای دیگر جداست. اختلالات خلقی و اضطرابی میتوانند علائم مشترک داشته باشند. به نظر میرسد اختلال شما گم شده و هر روان شناس یا روان پزشکی یک تشخیص گذاشته و شما دارید تشخیصهای احتمالی را مینویسید نه اختلال واقعی را ! به روان شناس و روان پزشک دیگری مراجعه کنید باید به طور دقیق ارزیابی بالینی شوید و بعد تشخیص و درمان
احتمالاً علت اصلی پاسخ ناکافی به تنظیمات درمانی یا ناپایداری خلق بهخاطر تغییرات دارویی (مثلاً برانگیختگی ناشی از ترکیب یا دوزها) است. در بیشتر موارد این وضعیت قابل اصلاح است؛ آرام باشید اما خطر را جدی بگیرید. راهکارهای عملی: -فوراً هر وسیلهای که ممکن است به خودآسیبی منجر شود، از دسترس خارج شود یا در اختیار دیگری قرار گیرد. - با یک همراه قابلاعتماد تماس گرفته و تنها نمانید؛ حضور نزدیکان تا رسیدن کمک حیاتی است. - بلافاصله با روانپزشک یا مرکز اورژانس روانی تماس گرفته و برای بازنگری فوری دارویی یا ارزیابی بستری اقدام شود. - داروها را ناگهانی قطع نکنید؛ تنظیم دوز و ترک دارو فقط توسط پزشک انجام شود. - از الکل و مواد مخدر دوری کنید؛ این مواد خطر بیثباتی خلق را تشدید میکنند. علائم هشدار: -افکار خودکشی فعال یا برنامهریزی شده - خونریزی یا زخم عمیق ناشی از خودزنی - توهم، گیجی شدید یا از دست دادن کنترل تکانهها تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
