قانون جذب؛ آیا توجه واقعیت می‌سازد؟

سلام
روانشناسان زرد را دنبال نکنید
در روانشناسی نظریه هایی مانند اثر بارنوم وجود دارد
اثر بارنوم یا فورر پدیدهای است که در آن افراد جملات کلی و مبهم را مخصوص خود تفسیر میکنند و آمادگی برای پذیرفتن ان را دارند
یا نظریه های متعدد و مشابه این نظریه

سلام.
چیزی که به اسم «قانون جذب» گفته میشود، معمولا یک اشتباه ظریف دارد: اثر توجه را با اثر فکر بر واقعیت یکی میگیرد.
اگر مدام به یک موضوع فکر کنید، آن موضوع در ذهن شما پررنگتر میشود.
بیشتر نشانههای مربوط به آن را میبینید، بیشتر به آن واکنش نشان میدهید و ممکن است رفتارتان هم بر اساس همان فکر تغییر کند.
مثلا کسی که دائم منتظر طرد شدن است، ممکن است رفتار دیگران را بیشتر بهصورت طردشدن تفسیر کند یا آنقدر دفاعی رفتار کند که رابطه واقعا دشوار شود.
این «جادوی فکر» نیست؛ اثر فکر بر ادراک و رفتار است.
برای افکار منفی این تفاوت خیلی مهم است: اینکه یک فکر مرتب به ذهن شما میآید، نه آن را واقعی میکند و نه احتمال وقوعش را بالا میبرد.
حتی تلاش برای کنترل دائمی فکرها میتواند باعث شود بیشتر درگیرشان شوید.
پس جمله «به هرچه توجه کنی، همان اتفاق میافتد» علمی نیست.
جمله دقیقتر این است: «به هرچه زیاد توجه کنی، ممکن است بیشتر آن را ببینی و بیشتر رفتارت را حول آن تنظیم کنی.»
فکر، واقعیت را احضار نمیکند؛ اما میتواند زاویهای را که از آن واقعیت را میبینید تغییر دهد.

سلام
وقت بخیر
البته برای محقق شدن هدفی فکر کردن و تصویر سازی حول آن می تواند در افزایش انگیزه و اشتیاق به سمت اون کار و هدف تاثیر داشته باشد ولی صرف فکر کردن به خودی خود و باور به اینکه الان آنچه من فکر می کنم تبدیل به واقعیت می شود بیشتر سبک تفکر جادویی است تا واقعیت.