علت خجالت کشیدن در روابط خانوادگی چیست؟

سلام ببخشید من نمیتونم مثلا بپرم بغل پدرم بغلش کنم و یا بهش بگم دوستت دارم و بوسش کنم و. البته با مادرم راحت تر هستم. ولی با پدرم خجالت میکشم ، نمیدونم اصلا خجالته یا مشکل دیگه. با خانواده هم همین مشکل رو دارم . لطفا بگید مشکل چیست و چرا نمیتونم؟ چه چیزی در من ضعیف هست؟؟ تازه اگر هم مثلا بغل کنم یا مثلا دوستم رو بغل کنم دوست ندارم دیگران ببینن!!

0

سلام در واقع شما احتمال دارد به اضطراب اجتماعی دچار باشید. ارتباط با پدر و مادر در کودکی شکل میگیرد و نوع ارتباط پدر با شما اگر به شکل اقتدارگرا بوده باشد یا شما شاهد خشونت از سوی ایشان نسبت به اعضای خانواده بوده باشید ممکن است در برقراری رابطه صمیمانه با ایشان دچار مشکل شوید. همچنین مسائل فرهنگی جامعه که نشان دادن احساسات را برای مرد زشت میدانند نیز ممکن است به این وضع دامن زده باشد.

دکتر عاطفه ستاری نژاد

متخصص اعصاب و روان ( روانپزشکی )
دکتر عاطفه ستاری نژاد
0

سلام . به الگوی ارتباطی پدر و مادرتون توجه کنید ، به چه شکلی غم ،خوشحالی و عشقشون رو به هم ابراز می کنند ؟ وقتی میخواهید عزیزی رو در آغوش بگیرید اولین فکری که میاد سراغتون و مانع از این کار میشه چیه؟ چگونگی ابراز احساسات در ما تحت تاثیر الگوهای ارتباطی والدینمون و باورهایی که در طول زمان در ما شکل گرفته .

زهرا خیری

روانشناس و روان درمانگر
 زهرا خیری
0

سلام معمولا در خانواده های ایرانی پدر به عنوان منبع اقتدار در خانواده هست که مرزهای مشخصی برای ارتباط با اعضای خانواده دارد احتمالا در خانواده ی شما هم چنین الگویی رایج هست در مورد علت های دیگر باید در جلسه ی مشاوره و روانشناسی بررسی شود

نجمه فراشیانی

روانشناس و مشاورخانواده
 نجمه فراشیانی
0

با سلام،این مورد به الگوی ارتباطی ربط داره که در خانواده و در رابطه شما با پدرتون بوده،و به مرور این فاصله ایجاد شده،و در روابط دیگر خارج از روابط خانوادگی هم داره خودشو نشون میده،الگوهایی شکل گرفته که ممکنه ترس از قضاوت،چگونه دیده شدن و کمبود مهارت های ارتباطی داره به اون دامن میزنه و روابط رو با چالش روبرو میکنه،اگر این مسائل دامنه گسترده ای داره و در حیطه های مختلف، روابط شما رودرگیر کرده بهتر در جلسات مشاوره به اون بپردازید.

مریم کاظمی

روانشناس و مشاورطرحواره درمانگر ، مشاور خانواده
 مریم کاظمی
-1

سلام. دوست عزیز ؛ این کناره گیری اجتماعی، دلایل روانشناختی متعددی میتواند داشته باشد و ضروری است که حتما به روانشناس متخصص مخصوصا در حوزه درمان شناختی _رفتاری و طرحواره درمانی مراجعه کنید.

معصومه بامدادی نژاد

روانشناس و مشاوردرمانگر فردی _زوج_ نوجوان
 معصومه بامدادی نژاد
0

سلام احتمالا یک سری طرح واره مثل نقص و شرم و بازداری هیجانی دارید و با مراجعه به روانشناس برطرف میشه

علی قادری

روانشناس و مشاور
 علی قادری
0

سلام میتونه نشانه های اضطراب اجتماعی باشه ولی بهتره بیشتر بررسی شود (بررسی عمیق ) . با یک روانشناس صحبت کنید

حدیث معینی فر

روانشناس بالینی
 حدیث معینی فر
0

با سلام با توجه به توضیحاتی که دادید پای چندین طرحواره درکار است مثل طرحواره نقص و شرم، برای اصلاح الگوها رفتاری و روابط بین فردی حتما به روانشناس مراجعه بفرمایید، چونکه اینجور الگوها نیاز به بررسی دقیق تر در اتاق درمان دارد. موفق باشید

صمد درویشی

روانشناس بالینیمشاوره فردی- مشاوره پیش از ازدواج _ ز...
 صمد درویشی
0

سلام همکاران حق مطلب رو بیان کردند ، طرحواره هایی مثل بازداری هیجانی و نقص و شرم ،سبک فرزندپروری والدین شما که سخت گیرانه بوده یا خیر ،ویژگیهای شخصیتی شما مثل داشتن اضطراب ،درونگرا بودن یا برونگرا بودن ،داشتن مهارت خودابرازی، میزان عزت نفس ،مهارت ارتباط بین فردی مؤثر و عوامل دیگهمیتونه نقش داشته باشه در این امر ،بهنظر میرسه این شرایط براتون ازاردهنده است با روانشناس در ارتباط باشید تا ضمن ارزیابی دقیق مهارتهای لازم رو یاد بگیرید

فرزانه حکم آبادی

روانشناس و مشاور
 فرزانه حکم آبادی
0

با سلام. الگوهای ارتباطی اولیه بسیار قوی هستند و می توانند در ارتباط های بعدی تاثیرگذار باشند. اینکه این موضوع نه تنها با پدر بلکه با دوستانتان نیز تکرار می شود و یک باور ذهنی در مورد اجتناب و احتمال عدم تایید دیگران را دنبال می کنید نیاز به ارزیابی دقیق تری دارد. به روانشناس مراجعه داشته باشید.

دکتر مژگان جعفری

متخصص روانشناسی تربیتی
دکتر مژگان جعفری
-1

سلام به روانشناس مراجعه کنید تا این مشکل را ریشه یابی کند.

معصومه شریعت کیایی

روانشناس کودک و نوجوان
 معصومه شریعت کیایی
0

با سلام آیا پدر شما را بغل می کند و نوازش می کند یا دیگر اعضای خانواده یکی از نیازهای بنیادین نیاز به عشق و محبت است و دیگری خجالتی بودن شما و وجود نداشتن ارتباط، سالم و راحت بین شماست

شاهین کریم پور

روان شناس بالینی و مشاورروان درمانی با رویکرد CBT و ACT ، اسک...
 شاهین کریم پور
0

مشکلی که تجربه میکنی نشانه ضعف یا ناتوانی نیست. ذهن و بدنت در رابطه با پدرت وارد حالت بازداری میشود، یعنی وقتی میخواهی به او نزدیک شوی، سیستم عصبیات ناخودآگاه حالت مراقبت و کنترل را فعال میکند. به همین دلیل نمیتوانی بهراحتی بغل کنی یا محبت نشان دهی، حتی اگر در درون علاقه داشته باشی. اینکه با مادر و دوستت راحتتری نشان میدهد توان صمیمیت داری، اما در رابطه با پدر یک الگوی قدیمی فاصلهگذاری شکل گرفته که هنوز فعال است. این الگو معمولا از سالهای رشد میآید، زمانی که رابطه با پدر بیشتر بر پایه اقتدار، فاصله یا کمابرازی عاطفی بوده است. مغز یاد گرفته که نزدیک شدن به پدر یعنی احتیاط و جمعکردن احساسات. این وضعیت با نصیحت یا تلاش ذهنی ساده عوض نمیشود، اما با تجربههای تدریجی رابطه امن و تمرین ابراز احساس در فضای درمانی قابل تغییر است. تو «ضعیف» نیستی، بلکه در حال تجربه یک الگوی آموختهشده هستی که میتوان آن را بازسازی کرد.

دکتر مهدی قاسمی

متخصص اعصاب و روان - روانپزشک و روانکاو
دکتر مهدی قاسمی
0

درود بر شما، این رفتار میتونه ی نوع الگوی شخصیت باشه ، حتی میتونه به نوع ارتباط در بستر خانواده ربط پیدا کنه

زهرا اقوامی

روانشناس بالینی
 زهرا اقوامی