از رفتارش حتی راه رفتنش عصبی می شوم چطور رفتارکنم که پر رو نشود؟

باسلام و احترام
درچنین مواقعی فرزندان درمفابل ازدواج مجدد و تشکیل خانواده و به صحنه آمدن جانشین (پدرو مادر) را نمی توانند تحمل نمبکنند و در برابر چنبن پدیده ای واکنش نشا ن میدهند گروهی ازفرزندان چندان واکنشی از خود نشان نمی دهند و گروه دیگر دچار مشکلات رفتاری متوسط تا شدید میشوند و بنا برپرخاشگری و ناسازگاری میگذارند جمله معروفی وجود دارد که فرزند همپدر می‌خواهد و هم مادر میدانیم سخت واردشدن یه فرد جدید در خانواده توصیه می‌شود بدون هیچ تحریف شناختی پیش بینی و کلیت و تعمیم و ذهن خوانی بتدریج با این پدیده کنار بیایید و قبول کنید که ایشان قرار نیست باعث شود که شماو خواهرتان و پدرتان مادرتان فراموش کنید و به یاد داشته باشید رفتار و نا سازگاری شما تاثیر بسزایی بر روی خواهرتان داشته و از طرفی مشکلی پیش آمده می‌توانید جرااتمندانه با پدر تان در میان بگذارید و در شرایط نیاز می‌توانید از روان شناس و مشاور استفاده کنید

با سلام
و وقت بخیر.
از خودتان بپرسید که روشی که تابحال اقدام کرده اید تا چه حد برای داشتن حالی بهتر برای خودتان؛ دیگر اعضای خانواده تان و عضو جدید مفید و موثر بوده است.
اگر میخواهید با همین رویه ادامه دهید و هنوز به معایب سبک رفتاریتان پی نبرده اید که هیچ؛ اما اگر می پذیرید که فاصله گرفتن و کنترل کردن دیگران فقط هزینه‌ها را افزایش می‌دهد؛ باید سعی کنید بر خلاف جهت حرکت کنید.
بپذیرید که بخشی از زندگی پدر به شما وابسته است و ایشان برای داشتن همراهی دائمی؛ حق انتخاب دارند.
شما فردی بالغ هستید و بایستی مسئولیت پیامد رفتار‌هایتان را بپذیرید؛ اگر به هر دلیلی حالتان بد است؛ هیچ کس جز خودتان و خودتان؛ مسئول این هیجانات نیست؛ لذا تمرکز خود را به زندگی جدیدی که وارد شده اید؛ انتقال دهید و سعی کنید روابط حیاتی را حتی در حد محدود حفظ کنید و حتی بهبود بخشید!