روانشناسی - شدیم من ک خودم دیگه خسته شدماصلا ب حرفامون توجه نمیکنه؟

سلام و خسته نباشید ببخشید پسر من ۳سالشه خیلی عصبیه هر چ دستش میاد رو میکوبه بهم اسباب بازی هاشو میشکنه کلا از ایجاد سر و صدا خوشش میاد مثلا میره کفگیر و قاشق میاره بهم میکوبه ک صدا بده همه ماشیناشو میشکنه اصلا ب حرفام گوش نمیده خیلی اذیت میکنه پیش روانشناسم بردم چندتا سوال مثل اینکه جمله میگه و اینا پرسید همون روزم پیش روانشناس پسرم خیلی آروم شده بود.البته توی شهری هستیم ک دوست و آشنا نداریم.ولی دیگه من و باباش دیوانه شدیم وااااقعا عصبی شدیم من ک خودم دیگه خسته شدم.اصلا ب حرفامون توجه نمیکنه.
0
سلام
به شما.
این رفتار‌ها در این سن تا حدی طبیعی است و بهتر است حساسیت بیش از حد به خرج ندهید.
در مواقعی که چنین رفتاری می کند به نزد او بروید و با آرامش با او بازی کنید تا سرگرم شود و از واکنش‌های تند بپرهیزید.
چرا که باعث تشدید چنین رفتاری خواهد شد.
0
با سلام
باید گفت اولین پیشنهاد برای شما بالا بردن تحمل شما بعنوان پدر و مادر و پذیرش برخی از رفتار‌های این چنینی کودک بصورت طبیعی
دوم سعی کنید و سایل و اسباب بازی‌های کم سر و صدار در اختیار او قرار دهید
سوم هرکدام از شما والدین زمانی را برای بازی با او بگذارید
چخارم اگر اختلافی بین شما وجود دارد را حل کنید
پتجم سعی کنید کود کتلن را در فضای بازتری قرا دهید برای بازی ک صدایش موجب ازار شمل نشور
ششم خیلی نگدان نبتشید تا اندازه ی زیادی چنین رفتار‌هایی در این سن طبیعی است.
0
سلام
طبق اطلاعاتی که شما دادید فرزند دلبند شما نیاز زیادی به توجه داره و با انجام این گونه بازی‌ها سعی می کند که شما بهش توجه کنید.
حتی اگر تنبیه هم شود باز تکرار می‌کند زیرا این تنبیه توجه مورد نیاز کودک را برآورده می‌کنید.
پس در گام اول به مشاوره رفتن ادامه دهید
دوم سعی کنید وقت بیشتری برای بازی کردن با کودکتان فراهم کنید
بازی‌های متنوعی انجام دهید.
بهترین بازی برای کودک شما توپ و سبد هست سعی کنید یک سبد بزرگ و تعدادی توپ تهیه کنید و بازی برتاب در سبد انجام دهید و یا از سب لباس استفاده کنید
-1
با سلام
و وقت بخیر.
-رفتار‌های کودک تعاملی پیچیده از و راثت و الگویی است که از والدین گرفته اند.
-این محدوده سنی سن تلاش کودک برای کسب هویت و خودمختاری است و بخشی از لجبازی‌های کودک فرآیند طبیعی سن اوست مگر بسیار افراطی باشد که در اینصورت می‌توان به برخی اختلالات کودکی مشکوک بود.
-توجه ناکافی، توجه افراطی، توجه مشروط و توجه منفی همگی از شیوه‌های سبب ساز لجبازی و پرخاش در کودکان می‌باشد که سبب ساز اصلی آن سبک‌های غلط فرزند پروری است.
-تفاوت‌های فردی کودکان را بپذیرید و انتظارات بیش از حد و مقایسه‌های تخربیگر را به حداقل برسانید.
-علل زمینه ای خشم کودک را در ناکامی‌های محیطی جستجو کنید (مثل تولد فرزند جدید، اختلافات والدین، فشار تحصیلی و یا همسالان قلدر).
-فراموش نکنید الگوی اصلی کودکان رفتار (و نه گفتار) شماست.
-از سیکل معیوب ارتباط کلامی (تهدید، تنبیه، تحقیر، نصیحت و امر و نهی دائمی) خارج شوید.
-انتظارات خود را در قالب دستورالعمل‌های دقیق و قابل فهم رفتاری به کودک ارائه دهید.
-با رعایت موارد فوق الذکر و بهره گیری از اصول دقیق تقویت می‌توانید، رفتار ناهنجار کودک خود را تا حد قابل توجهی در کنترل.
دکتر سبحان پورنیکدست
روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
رفتار غیرقابل کنترل و عصبی شدن در کودکان ممکن است ناشی از عوامل مختلفی مانند عوامل ژنتیکی، محیطی یا تربیتی باشد.
برای حل این مشکل، ابتدا نیاز است تا علت اصلی بررسی شود.
مشاوره با روانشناس یا روانپزشک می‌تواند به شما کمک کند.
همچنین، ایجاد محیط آرام و پایدار برای کودک، انجام فعالیت‌های آرام‌بخش و تربیت از طریق تقویت مهارت‌های ارتباطی و حل مسائل نیز می‌تواند به بهبود رفتار کودک شما کمک کند.