ترس مداوم از دست دادن عزیزان و راه‌های کنترل

سلام.
دوست عزیز؛
تجربه دیدن حمله پنیک مادر می تواند در ذهن شما یک حس خطر دائمی ایجاد کند؛ به خصوص وقتی ترس از دست دادن عزیزان فعال شده باشد و
به نظر می رسد چرخه ای از اضطراب، نگرانی افراطی درباره سلامت عزیزان و ترس از دست دادن ، در شما شکل گرفته است.
توصیه اکید می کنم روان درمانی تخصصی (به ویژه CBT برای اضطراب) را هر چه زودتر با روانشناس متخصص در این حوزه شروع کنید؛ چون کمک می کند افکار فاجعه ساز را مدیریت کنید، تحمل عدم قطعیت را بالا ببرید و دوباره احساس آرامش و استقلال بیشتری پیدا کنید.

سلام
دوست عزیز،
این حالت معمولا از اضطراب و ترس از دست دادن می اید،
مخصوصا وقتی قبلا شاهد حمله پانیک عزیزتان بوده اید.
هر بار ذهنتان گفت: نکند اتفاقی افتاده؟
به خودتان بگویید: این یک فکر اضطرابی است نه واقعیت.
از چک کردن و اطمینان خواهی مداوم هم کم کنید.
اگر این نگرانی زندگی تان را محدود کرده،
از یه متخصص روانشناسی کمک بگیرید.

با سلام.
اگر این نگرانی دائمی شده و باعث اختلالی در عملکرد یا خواب شما شده بهتره به روانپزشک مراجعه کنید.

با سلام
اضطراب و نگرانی دارید که همراه باا فکار منفی و تحریف شناختی بوده که نیازمند درمان است توصیه میشود اول به روان شناس مراجعه نمایید

سلام
به نظر میرسد بعد از دیدن حملات پنیک مادرتان ذهنتان نسبت به حال او حساس شده و حالا حتی وقتی مشکلی ندارد منتظر اتفاق بد هستید
این نگرانی کمکم از مادرتان به پدر و خواهرتان هم کشیده شده و شما را در چرخهای از چک کردن حال آنها فکر کردن به بیماری یا مرگشان و ترس از دور شدن گرفتار کرده است
طبیعی است که سلامت خانواده برایتان مهم باشد اما مراقبت دائمی از آنها جلوی اتفاقات احتمالی را نمیگیرد و در عوض زندگی خودتان را محدود میکند
سعی کنید هر بار برای کم کردن اضطراب تماس نگیرید یا حالشان را بررسی نکنید و برنامههای خودتان را فقط به دلیل ترس لغو نکنید
اگر این نگرانی بیشتر روزها همراه شماست یا باعث شده نتوانید با خیال راحت از خانه بیرون بروید بخوابید یا به کارهای خودتان برسید بهتر است با روانپزشک صحبت کنید چون این نوع اضطراب قابل درمان است

سلام،
شما باید روان درمانی رو شروع کنید.
اگر تداخل کارکردی زیاد شده برای تسریع اثربخشی مراجعه به روانپزشک برای شروع دارو درمانی هم توصیه میشه.

اکثر ما نگران عزیزانمون میشیم و تا حدودی طبیعیه، چنانچه آیت حالات زیاد و شدید رخ میده برات حتما از روانشناس کمک بگیر عزیزم.

سلام و وقت بخیر
خدمت شما.
تجربهی مشاهدهی حملات پانیک در خانواده، میتواند منجر به ایجاد اضطراب شدید و نگرانیهای مداوم دربارهی سلامت عزیزان شود.
این حالت که به آن اضطراب جدایی یا نگرانی بیش از حد گفته میشود، کیفیت زندگی شما را تحت تاثیر قرار داده است.
برای مدیریت این ترسها و یادگیری تکنیکهای آرامسازی، پیشنهاد میکنم حتما با یک روانشناس متخصص مشورت کنید.

سلام
وقت بخیر
افکاری که بیان کردید مشخصا احساس آزاردهنده ای را برایتان ایجاد می کند
خبر خوب اینکه رویکرد درمانی (ptc ) که نوعی (روان درمانی عملی) محسوب میشه می تونه با ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی و البته( بی نیاز از مصرف دارو) و البته به صورت عمیق و ریشه ای به شما در برطرف کردن مساله تون کمک بزرگی بکنه تمایل به درمان با این رویکرد را داشتید می تونید با بنده تماس بگیرید

سلام.
استرس شما بعد از اتفاق پیش آمده به همه عزیزانتون تعمیم پیدا کرده و راهکار مرتبط با آن استفاده از تکنیک ها و تمرینات شناختی و رفتاری است.
یکی از خطاهای شناختی شما فاجعه سازی است یعنی موضوع را از حادثه به فاجعه تبدیل می کنی . و دیگری عدم بررسی شواهد رد کننده این افکار.
می تونید افکار خودتون رو یادداشت کنید و به راحتی نپذیرید و شواهدی که اون رو رد میکنه پیدا کنید.
پاسخ فیزیولوژیک و جسمی شما در این موقعیت ها به افزایش اضطراب کمک می کند.
پس تمرین تکنیک های تن آرامی مثل تنفس عمیق کمک کننده خواهد بود.
در صورت ادامه پیدا کردن لطفا به روانشناس مراجعه کنید.

این چیزی که میگی بیشتر شبیه اضطراب و ترس از دست دادن عزیزانه.
چون یکبار حال مامانت رو دیدی، ذهنت مدام منتظر تکرارشه و میخواد با نگرانی ازشون محافظت کنه.
هر بار این فکر اومد، به خودت بگو الان اتفاقی نیفتاده؛ این فقط ترس منه، نه واقعیت.
سعی کن مرتب حالشون رو چک نکنی و کمکم تحمل دور بودن ازشون رو تمرین کنی.
اگر این نگرانی باعث شده نتونی راحت بیرون بری یا زندگی روزمرهات مختل بشه، CBT خیلی میتونه کمکت کنه.

سلام
بهتر است به سایت اینجانب مراجعه نمایید.
تست افسردگی و اضطراب و وسواس را انجام دهید.
سیستم بر اساس پاسخ های شما، راهکار مناسب را ارائه میدهد.
طبق آن رفتار کنید.
آدرس سایت
www.drmahsahoushdar.com

سلام.
چیزی که توصیف میکنید بیشتر شبیه اضطراب مداوم درباره سلامت و از دست دادن عزیزان است.
وقتی یک بار شاهد حمله پانیک مادرتان بودهاید، طبیعی است ذهنتان مدام بخواهد دوباره آن خطر را پیشبینی و کنترل کند؛ اما این نگرانی بهمرور میتواند خودش تبدیل به یک چرخه اضطراب شود.
سعی کنید هر بار که فکر «نکنه حالش بد بشه؟» میآید، به خودتان یادآوری کنید: «الان اتفاقی نیفتاده؛ این یک فکر اضطرابی است، نه یک واقعیت.» لازم نیست برای اطمینان دائما حال خانواده را چک کنید.
اگر این ترس باعث شده نتوانید با خیال راحت از خانه خارج شوید یا زندگی روزمرهتان مختل شود، بهتر است از روانشناس کمک بگیرید.
با درمان مناسب میتوانید یاد بگیرید بدون اینکه دائما در حالت آمادهباش باشید، هم عزیزانتان را دوست داشته باشید و هم زندگی خودتان را ادامه دهید.

این ترس شدید و دائمی از دست دادن عزیزان، با وجود سابقه ی پنیک مادرتان، یک اضطراب فراگیر پیشبینانه است که ریشه در «فاجعه سازی ذهنی» دارد، نه یک پیشبینی واقعی.
این افکار، مغز را در حالت هشدار دائمی نگه میدارند، اما خبر خوب این است که این چرخه با تکنیکهای شناختی شکستنی است.
کار عملی فوری: هر وقت این ترس به سراغتان آمد، یک ساعت موجود را نگاه کنید و به خودتان بگویید «الان که این دقیقه، مادرم خوب است» و سپس نفس عمیق بکشید تا ذهنتان را به زمان حال برگردانید.
برنامه ای بنویسید که اگر واقعا اتفاقی بیفتد (که خیلی نادر است)، اولین تماس شما با اورژانس یا یک همسایه خواهد بود، نه ساعتها نگرانی بی حاصل؛ یعنی به جای اینکه روی «اگر»ها تمرکز کنید، روی «پاسخ عملی به موقع» تمرکز کنید.
پیشنهاد میکنم یک جلسه مشاوره برای خودتان بگیرید تا با روش «مواجهه ی تصویری» و «توقف فکر»، این ترس را مدیریت کنید؛ چون زندگی درگیر نگرانی همیشگی، خودش به سلامتیتان آسیب میزند و این دقیقا برعکس چیزی است که عزیزانتان برایتان میخواهند.