سلام من نزدیک به هشت ساله اعتیاد به خودارضایی دارم ازدواج کردم و دارای فرزند شدم هر کار میکنم ترکش کنم باز بعد از مدتی سراغم میاد کمکم کنید روم نمیشه دکتر برم چیکار کنم بتونم دیگه سراغش نررررم؟؟؟؟
2 اسفند 1395 آخرین بروزرسانی: 9 بهمن 1398
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام منظورتان چندبار در روز یا هفته یا ماه است؟؟ا در چه مواقعی سراغ خودارضایی می روید اگر اینکار را نکنید دچار چه حالتی می شوید در ارتباط جنسی با همسرتان احساس رضایت دارید
— دکتر مهری نجات، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
2
سلام منظورتان چندبار در روز یا هفته یا ماه است؟؟ا در چه مواقعی سراغ خودارضایی می روید اگر اینکار را نکنید دچار چه حالتی می شوید در ارتباط جنسی با همسرتان احساس رضایت دارید
با سلام منظور از اعتیاد با چه فواصلی و دفعات آن چقدر است؟ رابطه جنسی با همسرتان چطور است؟ جهت ارزیابی کامل تر و درمان توصیه ام بررسی توسط روانپزشک سکس تراپیست می باشد.
با سلام و درود خودارضایی مانند هر رفتار دیگری فقط یک رفتار است اما کمی پیچیده است و عوامل زیادی در شکل گیری، ادامه، کافزایش یا کاهش آن نقش دارند. یکی از پیچیدگی های رفتار خودارضایی، همراه شدن آن با احساس گناه، احساس بی کفایتی، اضطراب و تنش فراوان است. برای درمان این رفتار حتما باید به زیرساخت های رفتار و نیازهای پشت آن و عوامل حاشیه ای توجه شود و به دقت بررسی شود. پیشنهاد من مراجعه حضوری به روان شناس و پیگیری جدی درمان و بهبود روابط عاطفی با همسر و افراد مهم زندگیت است. موفق باشید
سلام وقت بخیر بانوی گرامی میتوانید به کمپین مس به طلا از طریق تلگرام بپیوندید و یا اینکه همراه با همسرتان به یک مشاور در زمینه فوق مراجعه نمایید در خود ارضایی پس از ازدواج عملکرد جنسی زوج بسیار اهمیت دارد و میتواند باعث ناکامی و احساس گناه یا احساس ارزشمندی و افزایش رضایت جنسی طرفین شود پس ضروری به نظر میرسد در این زمینه با همسرتان به نتیجه مشترک برسید و برای درمان به صورت مشترک اقدام نمایید احساس خجالت شما قابل درک است اما اگر همسر شما دارای چنین مسئله ای بود کمک به درمان میکردید یا دلگیر میشدید که چرا خودخواهانه عمل میکند؟؟؟ پایدار باشید قدیری
با سلام و وقت بخیر. سوای مبحث ارزشی و اعتقادی در بحث فوق الذکر، خودارضایی در صورتی که بیش از حد، وسواس گونه و مختل کننده عملکرد فرد قلمداد نشود، به عنوان فعالیت بیمارگون و آسیب زا طبقه بندی نمیشود. فراموش نکنید مشغولیت ذهنی و احساس گناه شدید از این عمل نه تنها به ترک آن کمکی نخواهد کرد، بلکه معمولا با افزایش اضطراب، بسامد و شدت آن را نیز افزایش خواهد داد. از بعد رفتاری میتواند از تکنیکهای کنترل محرک کمک بهره گیرید؛ سعی کنید موقعیتها، زمانها، احساسات و به طور کلی عوامل راه انداز نیاز اجبارگونه به عمل خودارضایی را شناسایی کنید؛ با افزایش فعالیت بدنی، ارتباطات سالم دوستانه، سرگرمی های متنوع در قالب فضا و زمان شخصی، زمان تنهایی خود را به حداقل ممکن برسانید. برای رهایی از اضطراب به عنوان یکی از عوامل مهم راه انداز این پدیده، از تکنیکهای ذهن آگاهی و آرمیدگی (با کمک متخصص روانشناس) بهره بگیرید و در نهایت و در صورت نیاز میتوانید جهت دریافت درمان دارویی از مساعدت همکاران روانپزشک بهره مند باشید.
باسلام. با شرح حال باید مشخص شود تعداد دفعات ، وسواسی بودن، تاثیر بر رابطه با همسر و افت عملکرد ناشی از خودارضایی بررسی شود تا بر این اساس در صورت لزوم درمان شروع شود. به روانپزشکمراجعه کنید
سلام. سوالاتی درباره تعداد دفعات و شرایطی که در آن این عمل را انجام میدهید، اگر چه اتفاقی بیفتد این کار را میکنید، اگر کجا باشید، رابطه جنسی دارید یا خیر، چه انتظاراتی از روابط دارید، و. را باید بدانیم و بر طبق هر کدام، روش رفتار جایگزین متفاوت است.
سلام به شما. این که می خواهید خودارضایی را برای همیشه کنار بگذارید می تواند عاملی برای ناتوانی در رها شدن از آن باشد. خودارضایی در حدی که ماهیت وسواسی یا اعتیادگونه نداشته باشد و روی رابطه جنسی طبیعی فرد تاثیر نامطلوبی نگذارد اختلال محسوب نمی شود. اما اگر رابطه جنسی با شریک جنسی را تحت الشعاع قرار دهد یا ماهیت وسواس گونه یا اعتیاد داشته باشد نیاز به مداخلات درمانی خواهد داشت.
احتمالاً این رفتار ترکیبی از یک عادت تکراری و راهی برای تخلیه استرس یا تنهایی است؛ در بیشتر موارد ریشه روانی و الگوهای آموختهشده دارد. نگران نباشید؛ قابل کنترل و کاهش است. راهکارهای عملی: 1 محرکها را ثبت کنید: زمان، مکان و احساسی که قبل از عمل دارید را بنویسید تا الگوها مشخص شود. 2 تأخیر و جایگزینی: وقتی میل شدید میشود، ۱۵ دقیقه صبر کنید و یکی از فعالیتهای جایگزین (پیادهروی کوتاه، دوش سرد، تماس با یک دوست) انجام دهید. 3 محدودسازی محرکها: دسترسی به محتوای تحریککننده را کاهش دهید و محیطهای تنها ماندن را امنتر کنید. 4 هدفگذاری کوچک و پاداش: برای روزها و هفتههای بدون عمل هدف تعیین کنید و برای هر موفقیت پاداش مشخص بگذارید. علائم هشدار: 1 افکار یا تلاش برای آسیب زدن به خود. 2 اختلال شدید در زندگی روزمره (از دست دادن شغل، اختلال رابطه یا ناتوانی در مراقبت از کودک). 3 درد، خونریزی یا علائم عفونت در ناحیه تناسلی. تخصص پیشنهادی: روانپزشک
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.