علت اینکه دخترم به فرزندش کم اهمیت میده چیه؟

با سلام،
علت‌های مختلفی می تونه داشته باشه، بدون صحبت با ایشون نمی‌شه نظری داد اما نقش شما و همسرشون می تونن در این مسیر مهم باشه، مرزبندی باید بزارید شما هر روز نباید مسئولیت فرزند ایشون رو بپذیرید، این رفتار دقیقا ایشون رو بی مسئولیت تر می کنه.
بهتر برای تنظیم رفتارشون ابتدا شما تغییری ایجاد کنید فرزند کوچیک دارن کمکشون کنید اما به اندازه و به جا، و در نهایت مراجعه به متخصص برای تنظیم این رفتار‌ها کمک کننده است.

گاهی مادرانی که تازه زایمان کردند دچار افسردگی بعد زایمان میشوند و یا حجم مسئولیت نگهداری کودک انها را دچار فرسودگی می‌کند و برای فرار از احساسات ناخوشایند به بیرون رفتن و وقت گذرانی با دوستان پناه میبرند شما سرزنش نکنید و یا مقایسه یا احساس تو مادر خوبی نیستی ندید پیشنهاد کنید از مشاور کمک بگیرند و شما مسیولیت بخشی از نگهداری کودک را برعهده بگیرید.
لازمه مادر رابطه سالم و امنی را با کودکش تجربه کند.

سلام.
الان مهم‌ترین موضوع سلامت روانی بچه هست در این سن که امکان آسیب بالاست و لازم است دلبستگی ایمن شکل بگیره.
پس نگهداری از فرزند رو تا حل شدن مشکل ایشان ادامه دهید و کم کم ایشان به خاطر افسردگی بعد از زایمان و یا تشخیص دیگه به روانشناس مراجعه کنند.
پیروز باشید

سلام
عزیزم مساله ای درون وجود دخترتون مثل افسردگی یا مساله ای داخل رابطه با همسرشون هست که نیاز به بررسی بیشتر در جلسات مشاوره داره، شما هم سعی کنید با روش مهربانانه علت واقعی رفتارش رو متوجه بشین

سلام و عرض ادب.
ممکنه این رفتار به دلیل افسردگی باشه.
می تونید شما به همراه همسرش برای بررسی علل رفتار و راهکار‌ها به روانشناس مراجعه کنید

سلام
کاملا متوجه نگرانی شما هستم و حق دارید چنین رفتاری از طرف دخترتان برایتان نگرانکننده باشد.
اینکه مادری فرزند 8 ماههاش را هر روز ساعت‌ها رها کند و بدون مسئولیتپذیری دنبال خوشگذرانی برود، نشان‌های است که باید جدی بررسی شود.
این رفتار می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ از فرسودگی عاطفی بعد از زایمان گرفته تا افسردگی پس از زایمان، خشم‌های حلنشده، تعارض زناشویی، و ابستگی بیمارگونه به جمع دوستان، یا حتی نداشتن مهارت مسئولیتپذیری والدینی.
اما نکته مهمتر این است که تداوم این وضعیت نهتن‌ها به روان کودک آسیب می‌زند، بلکه زندگی مشترک دخترتان را هم به سمت فرسایش و جدایی عاطفی میبرد.
مقاومت او در برابر مراجعه به مشاور یا روانپزشک نیز معمولا نشاندهنده این است که از مواجهه با مسائل درونیاش میترسد یا احساس می‌کند کسی او را نمی‌فهمد و فقط میخواهند او را کنترل کنند.
برای شروع چند نکته مهم را با شما در میان میگذارم:
الان زمان سرزنش کردن نیست.
هرچه بیشتر به او فشار بیاورید، بیشتر پرخاش می‌کند و دور می‌شود.
پشت این رفتار معمولا یک نیاز عاطفی پاسخنداده یا یک زخم روانی فعال وجود دارد که باید در فضای درمانی بررسی شود.
همسرش حق دارد نگران باشد.
اما مشاجره‌های مداوم مشکل را بدتر می‌کند.
کودک 8 ماهه نیاز جدی به حضور عاطفی مادر دارد؛ و این غیبت‌های طولانی می‌تواند بعد‌ها خودش را به شکل اضطراب، بیقراری، یا و ابستگی ناسالم نشان دهد.
پیشنهادم این است که ابتدا یک جلسه ارزیابی خانوادگی انجام شود.
حتی اگر دخترتان مقاومت کند.

سلام
رفتار دخترتون می تونه نشونه خستگی روانی، نارضایتی از نقش مادری یا حتی افسردگی پس از زایمان باشه.
حتما باید خودش با روانشناس صحبت کنه چون درمان فقط وقتی مؤثره که خود فرد پذیرش داشته باشه.
روان درمانی کمکش میکنه علت پرخاشگری و فرار از مسئولیتش رو بشناسه و یاد بگیره با احساساتش سالم تر برخورد کنه.
ضمن اینکه شما هم باید برای نگهداری کودک مرزر داشته باشی، تا دخترتون با آسودگی خیال کودکش رو رها نکنه !

سلام
دخترتون در سن 21 سالگی یک نوزاد 8 ماهه داره، ایشون در چندسالی ازدواج کرده ؟ آیا همسرشون رو خودشون انتخاب کردن یا ؟مهمه که بدونیم نحوه آشنایی و ازدواج به چه شکل بوده، باید بدونیم گذشته دخترتون از بچگی تا الان چطور بوده، بابد بدونیم بارداری رو خودش میخواسته یا اطرافیان ازش خواستن، باید بدونیم رابطه عاطفی دخترتون و همسرشون بطور کلی چطور بوده و خیلی چیز‌های دیگه باید بدونیم تا بتونیم علت رو متوجه بشیم جدا از مسئولیتی که شما قبول کردید و باید حدومرزهاتون رو کم کم مشخص کنید باید ریشه این حال دخترتون رو ارزیابی کنیم تا درمان درست انجام بشه، با دخترتون صحبت کنید و به ایشون بگید با روانشناس صحبت کن و مشکلاتت هرچیزی که هست بگو، هم میتونه درکت کنه هم میتونه کمکت کنه شاید کاری که ما نتونستیم انجام بدیم اون انجام بده برات

سلام
دوست عزیز این مسئله بسیار آسیبزاست و در بزرگسالی برای کودک طرحواره‌های ناسالم ایجاد میکنه بنابراین حتما حتما باید مراجعه به روانشناس داشته باشید به آرامی با دخترتان صحبت کنید و درخواست کنید که مراجعه به روانشناس با حضور هم داشته باشید اگر دخترتان قبول نکردند شما فرزندشان را نپذیرید اگر این کار را ادامه بدهید این روند قطع نمی‌شود و آسیب شدیدی به کودک وارد می‌شود

سلام
به احتمال زیاد افسردگی داره.
ولی این رفتار شما درست نیست که هر روز مراقب بجه باشین، بچه رو نپذیرین.
تا ایشون مسؤلیت پذیر باشه و به روانشناس مراجعه کنه

وقت بخیر، ارتباطی که لازم است بین کودک و مادر برقرار شود، ایجاد نشده است که این موضوع می‌تواند برای کودک نیز آسیب زا باشد.
نیاز است حتما به مشاور مراجعه کنند.

سلام و عرض ادب
شما مسولیت بچه دخترتون رو نپذیرید مجیور می‌شه خودش از بچه اش نگهداری کنه و ارتباط عاطفی بهتر شکل میگیره

سلام
ممکنه ایشون دچار افسردگی بعد از زایمان و شیردهی شدن و چون این افسردگی درمان نشده ایشون نمی‌تونن طبیعی رفتار کنند.
و بهتر هست با دخترتون دلیل این رفتارش رو بپرسید

درود
حتما حضوری مراجعه کنید و معاینه بشوید و بررسی بیشتر شوید

سلام
در ابتدا شما مسیولین فرزند ایشان رو نپذیرید

بیمسئولیتی، افسردگی پس از زایمان یا نارضایتی زناشویی میتونه علت باشه و نیاز به ارزیابی روانشناس دارد.

سلام.
علت. این. مورد. را از خودش.
جویا. بشین.