به چه تخصصی مراجعه کنم؟

سلام من دختر سه ساله ای دارم که مدتهاست دمر میشه و ناحیه تناسلیش را ب سطوح میماله و چندبارم در طی روز این کار تکرار میکنه ازمایش ادرار گرفتم سالم بود نمیدونم علتش چیه به سختی هم حواسش پرت میشه که سرگرم به کار دیگه ای بشه و این کار رو انجام نده
1
سلام
بهتره از نزدیک توسط متخصص زنان معاینه بشه و در ضمن ازمایش مدفدع از نظر اکسیور یا کرمک بده
1
سلام
به شما.
این رفتار در این سن طبیعی است و عمدتا از روی کنجکاوی است.
اما مسائل اضطرابی می تواند باعث تشدید آن شود.
سعی کنید رفتارش را نادیده بگیرید و یا هنگام انجام این رفتار او را در آغوش بگیرید.
1
با سلام.
در کودکی در دوره‌هایی این گونه رفتار‌ها دیده می‌شود.
سعی کنید تذکر ندهید و این رفتار را در او مهم و خاص جلوه ندهید.
با این وجود می‌بایست موقعیت‌هایی که اغلب این رفتار اتفاق میافتند را شناسایی کرده و سعی کنید کمتر این شرایط پیش بیاید و در زمان مشاهده رفتار هم همانطور که خودتان هم اشاره کردید، سعی کنید توجه کودک را به موضوع دیگری تغییر دهید.
از قبل فکر کنید که چه گزینه‌هایی برای تغییر توجه فرزندتان می‌توانید داشته باشید.
در صورتی که با اقدامات ذکر شده رفتار رو به کاهش نرفت به روانپزشک یا روانشناس کودک مراجعه نمایید.
1
با سلام
و تایید نظارت همکاران، به روانشناس و یا روانپزشک کودک مراجعه نمایید.
1
با سلام
و وقت بخیر.
خودارضایی رفتاری طبیعی است که در تمام کودکان از ابتدای تولد دیده می‌شود؛ خودارضایی به جهت ارضای میل جنسی در صورتی که بیمارگون و مختل کننده رفتار طبیعی جنسی و اجتماعی فرد قلمداد نشود؛ به عنوان یک اختلال در نظر گرفته نمی‌شود.
در سنین پایینتر بهترین روش نادیده گرفتن منطقی و پرت کردن حواس کودک است که به نظر در مورد کودک شما این کار برعکس انجام شده!!!
گاهی خودارضایی شدید نشانه ای از استرس‌های محیطی و یا حتی سواستفاده جنسی از کودک است؛ به هر حال رایج‌ترین اشتباهی که والدین مرتکب می شوندسعی در خاتمه بخشیدن کامل به خود ارضایی است.
توجه کودک را به امور دیگری معطوف کنید و وی را به بازی و کار‌هایی که دست‌هایش را مشغول می دارد تشویق کنید.
همچنین چون خستگی و تن‌هایی و بی توجهی علت شایعی برای این رفتار در کودک است مادر می تواند وقت بیشتری برای او گذاشته و او را بیشتر در آغوش بگیرد.
خودارضایی را در هنگام چرت زدن و خوابیدن نادیده بگیرید.
در چنین زمان‌هایی کودک خود را تنها بگذارید.
کودک را از دمر خوابیدن منع نکنید و اگر دستانش میان پا‌هایش است از او پرس و جو نکنید .
در صورتی که احساس می‌کنید کودک عصبی و نگران است؛ شاد نیست و یا این کار را در حضور دیگران و یا همراه با دیگران انجام می‌دهد؛ می‌توانید از فوق تخصص اعصاب و روان گرایش کودک نیز مشورت بگیرید.
دکتر سبحان پورنیکدست
روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه
0
باسلام می‌توانید به روانپزشک مراجعه کنید
:
خونسرد باشید: والدین نباید واکنشی غیرعادی از خود نشان ندهند.
انها باید به خاطر بسپارند که در اثر خودارضایی خطر خاصی فرزند آنها را تهدید نمی کند.
اگر والدین واکنش غیرعادی نشان دهند این ممکن است باعث ترس کودک شده و در آینده برای او مشکل ساز شود
اهداف و نگرش واقعی داشته باشید: خاتمه بخشیدن کامل به این عمل شاید غیر ممکن باشد، این واقعیت را بپذیرید که کودک شما این عمل را یاد گرفته است.
در سایر وضعیت‌ها، توجه کودک را به امور دیگری معطوف کنید و وی را به بازی و کار‌هایی که دست‌هایش را مشغول می دارد تشویق کنید.
این روش را با پرستار یا مربی مهد کودکتان در میان بگذارید.
از مراقب یا مربی کودکتان بخواهید مانند شما ابتدا سعی کنند حواس کودک را پرت نمایند.
اگر این مسئله کارساز نبود، آنها باید با گفتن توصیه‌هایی مانند تو باید الآن به ما ملحق شوی، توجه او را به خودشان جلب نمایند.
خودارضایی در مهد فقط در زمان خواب قابل چشم پوشی می باشد.
به محض آنکه تشخیص خودارضایی یا خود لمسی در یک کودک گذاشته شد، باید به دنبال هدف کودک از انجام این رفتار بود.
چون خستگی و تن‌هایی و بی توجهی علل شایعی برای این رفتار در کودک هستند؛ مادر می تواند وقت بیشتری برای او گذاشته و او را بیشتر در آغوش بگیرد.
در واقع تماس فیزیکی با کودکتان را افزایش دهید چون برخی کودکان وقتی در طول روز بیشتر در اغوش گرفته میشوند و نوازش میشوند کمتر دست به خودارضایی میزنند، برای این کار حداقل یکساعت وقت بگذارید.
با این حال این رفتار نیز نباید جنبه تشویق پیدا کند.
زیرا کودک ممکن است برای جلب توجه و محبت مادر شروع به آغاز این رفتار نماید.
رایج‌ترین اشتباهی که والدین مرتکب می شوندسعی در خاتمه بخشیدن کامل به خود ارضایی است ؛ این امر منجر به جنگ قدرتی می گردد که در نهایت والدین بازنده آن خواهند بود.
کودکان نباید به خاطر خودارضایی کتک بخورند، سخنرانی بشنوند یا مورد سرزنش قرار بگیرند.
دستان کودک را نبندید، هیچ نوع بند و بستی به کار نبرید.
خودارضایی را با صفاتی مانند بد، کثیف، شیطانی یا گناه آلود همراه نفرمایید چون موجب می‌شود این ایده که اندام‌های تناسلی چیز‌هایی بد و کثیف هستند در کودک ایجاد می‌شود.
تمام این روش‌ها تنها به مقاومت کودک و احتمالا به مهار جنسی او در آینده منجر خواهد شد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
خلاصه سریع
بسیاری از کودکان نوپا گه‌گاه ناحیه تناسلی‌شان را لمس یا روی سطوح می‌مالند و گاهی این رفتار صرفاً اکتشافی یا آرام‌بخش است.
با این حال، چون این رفتار مکرر و روزانه است باید بررسی‌های ساده انجام شود تا علت‌های پزشکی یا روانی رد یا درمان شوند.
قدم اول مراجعه به پزشک اطفال است.
علل شایع (از شایع به کمتر شایع)
- رفتار اکتشافی/خودآرام‌بخشی: کودکان خردسال گاهی برای آرام شدن یا به‌صورت اکتشافی بدنشان را لمس می‌کنند.
این می‌تواند مکرر باشد اما معمولاً کوتاه‌مدت است.
- خارش یا تحریک پوستی: اگزما، درماتیت تماسی (صابون معطر، شوینده، پوشک یا لباس تنگ)، عفونت قارچی یا التهاب پوستی که باعث خارش یا سوزش می‌شود.
- انگل‌های روده‌ای (کرمک): باعث خارش شدید اطراف مقعد و ناحیه تناسلی می‌شود، به‌ویژه شب‌ها.
اگر شواهدی از خاراندن شبانه هست، باید بررسی شود.
- یبوست یا مدفوع سخت: ممکن است باعث تحریک و ناراحتی ناحیه تناسلی شود و کودک آن را مالش دهد.
- عفونت ادراری یا و اژینیت: آزمایش ادرار شما سالم بوده که این را کمتر محتمل می‌کند، اما در بعضی موارد نیاز به کشت یا بررسی بیشتر است.
- تجربه یا تماس جنسی/سوءاستفاده جنسی: این احتمال کم تا جدی وجود دارد و باید فقط در صورت وجود علائم یا شک مستدل بررسی شود؛ اما نباید بدون شواهد، نتیجه‌گیری سریع کرد.
چه پزشکی را اول ببینید؟ (اولویت‌بندی)
1 پزشک اطفال: اولین و مناسب‌ترین مراجعه.
پزشک عمومی/کودک تاریخچه کامل می‌گیرد، معاینه عمومی و genital انجام می‌دهد، علل شایع (پوستی، انگل، یبوست، عفونت) را بررسی و آزمایش‌های پایه مثل معاینه، کشت ادرار/کلامپ یا تست کرمک (tape test) را درخواست می‌کند.
مزیت: هدایت به متخصص مناسب در صورت نیاز.
2 متخصص پوست کودک (درماتولوژیست): اگر پوست قرمز، پوسته‌پوسته، خارش‌دار یا ضایعه‌ای دیده شود یا مشکوک به اگزما/درماتیت باشید.
3 اورولوژیست یا گایناکولوژیست کودک: اگر نشانه‌های مشکل ساختاری، درد، خونریزی، ترشحات غیرطبیعی یا علائم عفونت تکرارشونده وجود داشته باشد.
4 روانشناس یا متخصص سلامت روان کودک: در صورتی که رفتار تکراری، و سواسی یا مانع انجام فعالیت‌های روزمره شود یا نشانه‌های استرس/تروما وجود داشته باشد.
5 در صورت شک واقعی به سوءاستفاده جنسی: در اسرع وقت به روانپزشک/پزشک قانونی یا خدمات حمایتی حفاظت از کودک مراجعه کنید؛ مراکز تخصصی بررسی‌های حساس و حمایتی انجام می‌دهند.
چه اطلاعات و علائمی فوراً نیازمند مراجعه اورژانسی یا سریع است؟
- خونریزی از ناحیه تناسلی، زخم باز یا آسیب
- ترشح بدبو یا رنگی از واژن
- تب، درد شدید یا بی‌اشت‌هایی همراه با این رفتار
- تغییرات ناگهانی رفتار، کابوس، ترس از فرد مشخص یا اظهاراتی که نشان‌دهنده تعرض است
در این موارد سریع به مرکز درمانی یا اورژانس مراجعه کنید.
چه اقداماتی می‌توانید همین الآن در منزل انجام دهید
- شرمندگی و تنبیه نکنید: سرزنش یا ناراحتی شدید می‌تواند رفتار را بدتر کند.
با آرامش برخورد کنید.
- حواس‌پرتی و جایگزینی: هنگام شروع رفتار با یک بازی، اسباب‌بازی یا فعالیت دستی آرام او را مشغول کنید.
استفاده از فعالیت‌هایی که دست‌ها را درگیر می‌کند (نقاشی، بازی با خمیر) مفید است.
- نکات بهداشتی و محافظتی: ناخن‌ها را کوتاه نگه دارید، لباس نخی و گشاد بپوشانید، از صابون‌های معطر و حباب‌زا اجتناب کنید، حمام با آب و لرم و شوینده ملایم.
- بررسی یبوست: اگر یبوست دارد، با تغذیه مناسب (فیبر، مایعات) و مشورت پزشک درمان کنید.
- در صورت شک به کرمک: تست نوار چسب در صبح روی پوست اطراف مقعد (چسب شفاف) به تشخیص کمک می‌کند و در صورت مثبت بودن، درمان دارویی برای کل خانواده توصیه می‌شود.
چه سوالاتی هنگام مراجعه به پزشک بپرسید
- از چه زمانی این رفتار شروع شد و چه زمانی بیشتر می‌شود؟
- آیا ضایعه، قرمزی، خونریزی یا ترشح وجود دارد؟
- آیا در شب‌ها خارش یا اختلال خواب دارد؟
- آیا تغییراتی در رژیم غذایی یا اجابت مزاج دیده‌اید؟
- آیا کودک چیز نگران‌کننده‌ای گفته یا رفتار دیگری نشان داده؟
نحوه معاینه و حریم خصوصی
پزشک اطفال معمولاً معاینه را با حساسیت و در حضور والد انجام می‌دهد.
معاینه معمولاً غیرتهاجمی است؛ اگر نیاز به معاینه تخصصی‌تر یا نمونه‌برداری باشد، پزشک توضیح می‌دهد و با رضایت خانواده اقدام می‌کند.
چه زمانی روانشناس لازم است؟
اگر رفتار بسیار مکرر است، به زندگی روزمره آسیب می‌زند، یا با نشانه‌های اضطراب/افسردگی/تروما همراه است، یا اگر رفتار خودآزاری دارد، ارجاع به روانشناس کودک یا روان‌پزشک کودک مناسب است.
نتیجه‌گیری و قدم عملی پیشنهادی
1 همین حالا برای ویزیت با پزشک اطفال وقت بگیرید تا معاینه و ارزیابی پایه انجام شود.
2 در صورت وجود ضایعات پوستی به متخصص پوست، در صورت ترشح/درد به اورولوژی/گایناکولوژی کودک ارجاع خواهید شد.
3 اگر نشانه‌هایی از سوءاستفاده دارید یا رفتار با علائم نگران‌کننده همراه است، فوراً اقدام حفاظتی و ارزیابی کامل لازم است.
اگر مایل باشید می‌توانم یک لیست کوتاه از سؤالات برای بردن به پزشک یا عبارت‌های مناسب برای توضیح وضعیت به پزشک آماده کنم.