علت ناتوانی در گریه و خندیدن و راهکارهای سریع

سلام،
وقت بخیر.
چیزی که توصیف میکنید، یعنی کاهش توانایی تجربه و ابراز احساسات و لذت، میتواند در افسردگی دیده شود و لزوما حالت نادر یا بیماری متفاوتی نیست.
با این حال، چون تغییر واضحی نسبت به حالت قبلیتان ایجاد شده و سه ماه ادامه داشته، بهتر است توسط روانپزشک دوباره ارزیابی شوید و در صورت نیاز علل جسمی یا عوارض دارویی هم بررسی شود.
خودتان را مجبور به گریه یا خندیدن نکنید؛ مهمتر از آن، بررسی علت این تغییر است.

سلام
وعرص ادب بی حس عاطفی میتونه مربوط به فشار روانی باشه که اخیرا تجربه کرده ای در واقع وقتی سیستم روان تحت فشار قرار میگیره سیستم دفاعی بصورت بی حسی روانی از خودش مراقبت میکنه علت دیگه میتونع عوارض جانبی داروها باشه مثل داروهای افسردگی واضطراب برای تشخیص ودرمان توصیه میکنم به روانشناس بالینی مراجعه کنید

سلام.
دوست عزیز؛
ناتوانی در گریه کردن، خندیدن و ابراز علاقه به مدت 3 ماه می تواند با بی تفاوتی هیجانی یا کاهش تجربه و ابراز هیجان همراه باشد و در افسردگی، اضطراب، فرسودگی روانی، برخی تجربه های ناخوشایند یا حتی بعضی داروها دیده می شود؛ بنابراین صرفا از روی این علامت نمی توان تشخیص دقیقی گذاشت.
توصیه اکید می کنم در کنار پیگیری روانپزشکی، حتما روان درمانی تخصصی و منظم، ترجیحا CBT، را با روانشناس متخصص در این حوزه شروع کنید؛ زیرا در درمان روی افکار، رفتارهای اجتنابی، کاهش فعالیت و ارتباط با هیجان ها دقیقا کار نی شود و کمک میکند تا به تدریج توانایی تجربه و ابراز هیجان را بازسازی کنید . CBT برای مشکلات خلقی و اضطرابی و بهبود الگوهای فکری و رفتاری یک درمان تخصصی است و باعث می شود تا به درمان عمیق و ریشه ای و پایدار برسید و بتدریج نیاز شما به دارو تا حد زیادی کاهش می یابد.

سلام
گاهی آدم اونقدر از یک بخش از تجربه درونیاش فاصله میگیره که حتی گریهکردن، خندیدن یا ابراز علاقه هم براش دشوار میشه؛ انگار راه ارتباط با احساسات موقتا بسته شده.
بهجای اینکه فقط بپرسیم «چه بیماریای دارم؟»، میشه با دقت بیشتری پرسید: تو این سه ماه چه اتفاقی افتاد؟ چه چیزی در زندگی، روابط یا تجربه درونی شما تغییر کرد؟ و چه احساسی هست که شاید فعلا راهی برای بیان شدن پیدا نمیکنه؟
اگر این وضعیت ادامهدار هست، یک رواندرمانی منظم میتونه کمک کنه بدون اینکه مجبور باشید خودتونو به گریه یا شادی وادار کنید، کمکم معنای این تغییرو پیدا کنید.
موفق باشی.

تغیر ناگهانی در توانایی گریه کردن ، خندیدن و ابراز احساسات دلایل مختلفی ممکنه داشته باشد پیشنهاد میکنم با روانشناس در ارتباط باشید و از احساسات و افکار خود صحبت کنید تا علت اصلی این اتفاق مشخص شود و اگر نیاز به دارو داشتید با پیشنهاد او به روانپزشک مراجعه کنید

سلام
وقت بخیر
بی تفاوتی هیجانی علامتی است که در برخی اختلالات مشاهده می شه ولی به تنهایی نمی توان گفت فرد افسرده هست یا با این علامت دچار اختلال دیگر هست.
نیاز هست علائم دیگر بررسی بشه آیا در این چند ماه احساس بی لذتی می کنید؟ آیا احساس بی انگیزگی یا ناامیدی یا افکار منفی رو تجربه کردید؟ بهتر است با روانشناس جلسه داشته باشید.

سلام
هیجانات شدید ویا سرکوب مکرر هیجان واحساسات باعث بروز بی حسی عاطفی در شما شده هر چه سریعتر به روانشناس مراجعه کنید.

میتونید متخصص مغز و اعصاب برید و اگر گفتند مساله فیزیولوژی نیست از مشاور کمک بگیربد.

باسلام
علایم افسردگی وجود داشته و درمان ان ترکیبی از دارو توسط روان پزشک و روان درمانی توسط روان شناس میباشد

درود
این بی حسی معمولا بعد از مدتها تحمل اضطراب ،استرس،غم و احساسات مختلف طبیعی هست ، ایا در چند ماه گذشته اتفاقی براتون افتاده؟ ایا در طی چند مدت گذشته اضطراب و استرس زیادی رو تحمل کردید؟ بطور کلی زمینه اضطرابی دارید یا خیر؟ متاهل هستید یا مجرد؟ تحصیلاتتون و شغلتون چیه؟ رابطه خانوادگی و عاطفیتون چطوره؟ عزیزم گاهی مغز برای حفظ روان از آسیب و حفظ بدن وارد حالت بقا میشه ، با روانشناس در ارتباط باشید تا ضمن ارزیابی دقیق تشخیص صحیح داده بشه و در صورت نیاز به روانپزشک ارجاع داده بشید

سلام
دوست عزیز
این حالت که توصیف کردید (بیحسی عاطفی)، اصلا نادر نیست و در روانشناسی بسیار شناخته شده است.
دو دلیل اصلی معمول برای این اتفاق وجود دارد:
عوارض دارویی از آنجا که گفتید مصرف پاروکستین را شروع کردهاید، این دارو میتواند باعث «تختی عاطفی» شود؛ یعنی احساسات شما را نه خیلی بد، بلکه نه خیلی خوب، بلکه در یک سطح خنثی و بیحس نگه میدارد.
و مکانیسم دفاعی مغز: گاهی مغز در پاسخ به یک فشار یا استرس شدید (که احتمالا 3 ماه پیش رخ داده)، برای محافظت از شما، سوئیچ احساسات را خاموش میکند تا درد بیشتری حس نکنید.
همین الانبا روانپزشک خود تماس بگیرید و دقیقا بگویید: «احساس بیحسی مطلق دارم و شک دارم که این از دوز دارو باشد.»
و در کنار درمان دارویی حتما تحت نظر رولندرمانگر متبحر هم باشید
نگران نباشید، این یک بیماری دائمی نیست؛ فقط یک «قفل» موقت است که با تنظیم درمان باز میشود.

سلام
وقت بخیر.
سرکوب احساسات ممکن این حالت بوجود آورده باشد ممکن فشارتصمیم گیری یا استرس یا اضطرابی در زندگی داشتید

این حالت نادر یا عجیب نیست و ناتوانی در گریه یا خندیدن و کاهش احساسات و لذت میتواند بهصورت بی حسی هیجانی/کاهش لذت دیده شود و در افسردگی، اضطراب شدید، بعضی داروها و برخی شرایط دیگر رخ دهد.
اینکه قبلا شاد بوده اید و حدود 3 ماه است تغییر واضحی ایجاد شده، ارزش بررسی دارد؛ تشخیص روانپزشکتان را هم بدون ارزیابی مجدد نمیشود رد کرد.
اگر دارویی مصرف میکنید، حتما نام و دوزش را به روانپزشک بگویید چون بعضی داروها میتوانند احساسات را کم رنگ کنند.
از یک درمانگر کمک بگیرید

سلام،
مسالهی شما نادر نیست و مراجعین با حالاتی مشابه شما کم نیستند.
رواندرمانی میتونه موثر باشه.