حملات پنیک داشتم و الان همش توی فکر مردم خیلی میترسم؟

سلام من شیش ماه دچار پنیکم حمله ندارم فقط یکم علائم دارم وسواس تنفسی داشتم تا الان خیلی خوب تر بودم الان نشستم انگار دوباره یجوری شدم انگار اصلن نفسمو میخاد یادم بره حالم خیلی بده انگار دارم با کنترل خودم نفس میکشم حالم بده

0

سلام بهتره که به روانپزشک برای کنترل علائم مراجعه کنید

دکتر مهدی شهرزاد

جراح دندانپزشک
دکتر مهدی شهرزاد
0

باسلام علایم پنیک ، ترس مردن وجود داشته و از طرفی بیماری بطور ناگهانی شروع میشود و رو به مزمن شدن دارد صلاح دراین است به روان پزشک و روان شناس مراجعه نمایید

شاهین کریم پور

روان شناس بالینی و مشاورروان درمانی با رویکرد CBT و ACT ، اسک...
 شاهین کریم پور
1

سلام وقت بخیر با توجه به مشکل مطرح شده پیشنهاد میکنم جلسات مشاوره داشته باشید ، مشاور در صورت لزوم جهت دارو درمانی شما را به همکار روانپزشک ارجاع خواهد داد .

مهدی واحدی

روانشناس و مشاور خانوادهروان درمانگر
 مهدی واحدی
0

سلام و عرض ادب. گرچه این حملات ترسناک هستند ولی خطرناک نیستند. معمولا در این مواقع شما چرخه ای از نگرانی رو به شکل ترس از حمله پنیک، تمرکز روی تنفس، احساس تنفس غیرطبیعی و به دنبال آن افزایش اضطراب رو تجربه می کنید. می تونید با استفاده از تکنیک های CBT این چرخه رو متوقف کنید

دکتر مهدی صحراگرد

دکترای روان شناسیدرمان اضطراب بدون دارو - ترس - پنیک -...
دکتر مهدی صحراگرد
0

سلام.دوست عزیز هنگامی فرد اولین بار حمله پانیک را تجربه می کند ترس از حمله مجدد فرد را گوش بزنگ و حساس تر می کند و توجه مدام بر نشانه های بدنی مانند تنفس و تپش قلب یا فکری و عاطفی مانند ترس از مردن و از دست دادن کنترل متمرکز می شود.در انتظار بودن حملات مجدد پانیک فرد مضطرب تر ونگران تر می کند.ابتدای درمان توسط روانپزشک تحت ارزیابی ذقیق ودرمان دارویی قرار می گیرید سپس روانشناس بر حالات انتظاری حملات پانیک از بعدنشانه های بدنی،هیجانی و شناختی و بافت اضطراب انگیز متمرکز می شود.رویکردهای درمانی مناسب همراه با پروتکلهای درمانی و تکالیف عملی در طول جلسات درمان اجرا می شود.انگیزه وهمکاری درمانجور بصورت حضور فعال و انجام دستورات جلسات درمانی بسیار تاثیر گذار خواهد بود.

دکتر فتانه خیری پور

روانشناس و مشاور
دکتر فتانه خیری پور
0

سلام دوست عزیز آنچه تو تجربه میکنی، بیشتر از آنکه نشانهی بازگشت حمله پانیک باشد، نشانهی ترس از خود ترس است؛ یعنی ذهن و بدنت وارد چرخهای از پیشبینی اضطراب شدهاند که حتی در نبود خطر واقعی، احساس خفگی یا قطع نفس را بازسازی میکند. اینکه میگویی “خودم نفس میکشم”، نشان میدهد هنوز توانایی تنظیم داری، اما وسواس تنفسی و تمرکز شدید بر عملکرد بدنت باعث میشود هر نشانهای را تهدیدناک تفسیر کنی. ترس از نگاه مردم هم لایهای از شرم و اضطراب اجتماعی به ماجرا افزوده که طبیعیست، اما اگر نادیده گرفته شود، میتواند خودش را تقویت کند. حالت تو قابل فهم، قابل درمان، و موقتیست اگر بهجای جنگیدن با احساس، بیاموزی که در حضور ترس هم میتوان زندگی کرد و این دقیقا چیزی است که در رواندرمانی به آن پرداخته میشود.

دکتر مهدی قاسمی

متخصص اعصاب و روان - روانپزشک و روانکاو
دکتر مهدی قاسمی
0

سلام دوست عزیز؛ این حالتی که توصیف میکنی به وضوح نشوندهندهی بازگشت اضطراب به شکل وسواس تنفسی هست. اینکه احساس کنی نفس کشیدن از حالت طبیعی خارج شده و انگار باید بهش فکر کنی، دقیقا یکی از الگوهای وسواس فکری-بدنی در بستر اختلالات اضطرابی مثل پنیکه. چیزی که تجربه میکنی، خطرناک نیست، اما واقعا آزاردهندهست و کیفیت زندگی رو پایین میاره. نکته مهم اینه که چون حمله پنیک نداری و علائم کاهش پیدا کرده، یعنی روند بهبود در جریانه، ولی هنوز کامل نشده و درمان روانشناختی تکمیلی نیاز داری. توصیه اکید به رواندرمانی (بهویژه CBT یا رفتاردرمانی شناختی) داریم، چون این نوع درمان بهطور خاص روی افکار وسواسی، اضطراب بدنی و بازآموزی تنفس طبیعی کار میکنه. دارو فقط کنترل نسبی ایجاد میکنه، اما علت ریشهای رو درمان نمیکنه. هرقدر زودتر رواندرمانی رو شروع کنی، سریعتر به تنفس طبیعی و حس رهایی ذهنی برمیگردی. این وضعیت قابل درمانه، تنها نذارش مزمن بشه.

معصومه بامدادی نژاد

روانشناس و مشاوردرمانگر فردی _زوج_ نوجوان
 معصومه بامدادی نژاد
0

سلام و وقت بخیر. حفظ ارامش و انتخاب بهترین تصمیم با نظر دکتر متخصص از اقدامات لازمی است که باعث بهبود شرایطتون خواهد شد.

دکتر سیدحمیدرضا سیدمحمدی

متخصص روانشناسیمشاور کودک، ازدواج، تعارض زوجین، شکست...
دکتر سیدحمیدرضا سیدمحمدی
0

عزیزم درک میکنم سخته اما حالت طبیعی اضطرابه، نه خطرناکه نه نشونهی برگشت پنیک. وقتی زیاد به نفست فکر میکنی، مغزت هی میخواد کنترلش کنه و همین باعث میشه حس کنی یادت میره یا درست نمیتونی نفس بکشی. ولی واقعیت اینه که بدنت خودش بلده چطور نفس بکشه، تو فقط زیادی تمرکز کردی روش. نترس، هیچ مشکلی پیش نمیاد. فقط از فکرت بیای بیرون، حواست رو پرت کن، حرکت کن، با کسی حرف بزن، یه کاری کن که ذهنت درگیر شه. اگه دیدی این فکرها تکراری و مزاحمه، بهتره با یه مشاور حرف بزنی تا راه درست رو کامل بهت یاد بده. خوب میشی، فقط نترس و ادامه نده به چککردن نفسات.

زیبا راستکردار

روانشناس و مشاوررواندرمانگر ، فردی ، زوج و خانواده ، ...
 زیبا راستکردار