راه کنار امدن با همسر درونگرا چیست؟

سلام و عرض خسته نباشید خدمت جامعه ی پزشکان
ببخشید من ی دختر ۲۱ ساله هستم و ۴ ساله ک با اقایی ۳۱ ساله ازدواج کردم(دوسال عقد و دوسال زندگی مشترک) تفاوت سنی من و ایشون ۱۰ ساله و ایشون فردی کاملا درونگرا و کم حرف هستن دقیقا برعکس خودم ک دختری برونگرا و پر حرف ک خونگرمم
من احساس میکنم ک دیگه به شوهرم علاقه ای ندارم اون فردی بی احساسه و بلد نیست عشق و دوست داشتنشو ابزار کنه جوری ک من تو این مدت کمبود محبت گرفتم خیلی از مواقع سر چیزای بیخود باهم بحثمون میشه و اغلب من واسه عذر خواهی پیش قدم میشوم
2
با سلام
طلاق آخرین راه و مرحله است و نباید عجله ای جهت آن داشت.
بهتر است به مشاور.
و زوج درمانگر مراجعه نمایید
0
با سلام
بین زن و مرد تفاوت‌هایی وجود دارد که بخشی از مواردی را که بیان کردید ممکن است مربوط به این تفاوت باشد تا تفاوت بین شما دو نفر.
البته ممکن است با این تفاوت‌ها توقع شما عقلانی نبتشد.
قبل از اقدام حتما مشاوزه زناشویی با یک روان شناس انجام دهید.
0
با سلام
خدمت شما
در صورتیکه همسرتان هم تمایل به بهبود روابط تان دارند توصیه ام شروع جلسات زوج درمانی می باشد.
در غیر این صورت بهتر است جلسات فردی خود شما داشته باشید تا به کمک درمانگر جوانب مختلف بررسی و نهایتا بتوانید تصمیم گیری نمایید.
-1
سلام
به شما.
وقتی به این تفاوت‌های شخصیتی آگاه هستید چگونه ایشان را فردی بی احساس می دانید؟ بپذیرید که نحوه بیان احساسات در افراد مختلف تفاوت‌هایی دارد.
اینکه شما و همسرتان از این لحاظ متفاوتید به تن‌هایی نمی بایست منجر به این وضعیت در رابطه تان شود.
احتمالا مسائل دیگری نیز در این بین دخیل است.
اما بهرحال آموختن مهارت‌هایی در زندگی زناشویی باعث بهبود وضعیت رابطه شما خواهد شد.
بخصوص اینکه بحث‌های مکرر شما نیز مکررا به رابطه تان آسیب می زند.
لذا توصیه می کنم به اتفاق همسرتان به یک زوج درمانگر مراجعه نمایید تا مداخلات لازم آغاز گردد
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً مشکل اصلی تفاوت در سبک شخصیت و نحوه ابراز محبت شماست؛ در بیشتر موارد این باعث احساس کمبود محبت می‌شود و نه بی‌علاقگی قطعی.
نگران نباشید، قابل تغییر و قابل مدیریت است.
راهکار‌های عملی:
1 زمان مشخص روزانه یا هفتگی برای گفت‌وگوی بدون قضاوت تعیین کنید و هدف را شنیدن یکدیگر بگذارید.
2 از جملات «من» استفاده کنید (مثلاً «وقتی تماس نداریم من احساس تن‌هایی می‌کنم») تا دفاعی نشود.
3 نیاز‌های عاطفی‌تان را به شکل مشخص و ساده درخواست کنید (مثلاً درخواست یک تماس کوتاه هر شب یا نگه داشتن دست).
4 وقتی بحث داغ می‌شود یک وقفه کوتاه بگیرید: پیاده‌روی کوتاه یا نفس‌های عمیق تا آرام‌تر حرف بزنید.
علائم هشدار:
1 افکار یا اقدام به خودآسیب یا خودکشی،
2 خشونت فیزیکی یا تهدید به آسیب،
3 کاهش شدید عملکرد روزمره، خواب یا اشت‌ها که بیش از دو هفته ادامه دارد.
تخصص پیشنهادی: روانشناس خانواده