دختر ۱۶ ماهه که خودش را می‌زند — چه کنم؟

سلام و وقت بخیر.
نگرانی شما کاملا طبیعی است، اما این خبر خوب را داشته باشید: زدن، جیغ زدن و عصبانیت در 16 ماهگی، یک مرحله طبیعی رشد است و نشانه بدرفتاری یا مشکل شخصیتی نیست.
در این سن، مغز کودک هنوز توانایی کنترل تکانه و هیجان و بیان احساسات با کلمات را ندارد؛ تنها راه او برای گفتن عصبانیام یا ناراحتم همین رفتارهاست.
چند راهکار در دسترس :
1 وقتی بچه را میزند: بلافاصله و بدون داد زدن، او را از موقعیت جدا کنید، دستش را بگیرید و با لحن جدی بگویید «نه، ناز کردن اینطوری نیست» و سپس توجهش را به بازی دیگری منحرف کنید.
ثبات و تکرار، کلید یادگیری اوست.
2 احساسش را نامگذاری کنید: بهجای فقط نه گفتن، بگویید «عصبانی شدی چون اسباببازیت رو گرفت» تا کمکتدرسی یاد بگیرد احساساتش را با کلمه بیان کند.
3 خنده اطرافیان: درست تشخیص داده اید؛ خنده باعث میشود کودک فکر کند این کار جالب است.
از اطرافیان بخواهید بهجای خنده، چهره ناراحت و جدی بگیرند و بگویند «آی! این کار درست نیست». اگر ادامه دادند، او را از جمع دور کنید.
4 زدن خودش: این هم نوعی تخلیه خشم و ناکامی است.
دستهایش را آرام بگیرید، در آغوش بکشید و با صدای آرام بگویید «ناراحتی، بیا بغلم». تنبیه یا ترساندن، این رفتار را بدتر میکند.
5 درباره لکنت: در 16 ماهگی هنوز گفتار در ابتدای راه است و نمیتوان درباره لکنت قضاوت کرد.
داشتن برادر با لکنت، لزوما بهمعنای لکنت او نیست.
فقط این نکات را رعایت کنید: با او آرام و شمرده صحبت کنید، حرفش را قطع نکنید، بهجایش جمله را کامل نکنید و هیچوقت به طرز حرفزدنش تذکر ندهید.
کاهش استرس و اضطراب در خانه، بهترین محافظ است.
6 برنامه منظم خواب، تغذیه و بازی فیزیکی داشته باشید؛ بسیاری از جیغها از خستگی یا گرسنگی است.
و نکته مهم: اگرچه دسترسی به روانپزشک در روستا سخت است، امروزه مشاوره آنلاین (تلفنی یا تصویری) گزینه در دسترسی است.
همچنین میتوانید از خانه بهداشت و مراکز بهداشت محلی یا خدمات بهزیستی کمک رایگان یا کمهزینه بگیرید.
اگر این رفتارها تا 2 سالگی ادامه یافت، شدیدتر شد یا تاخیر در حرفزدن دیدید، حتما ارزیابی تخصصی پیگیری شود.»

سلام
در 16 ماهگی زدن، جیغ کشیدن و حتی گاهی زدن خود، میتواند بخشی از دورهای باشد که کودک هنوز بلد نیست خشم و هیجانش را با کلمه بیان کند.
این رفتار بهتنهایی به معنی بیماری روانی نیست.
مهمترین کار این است که واکنش همه اطرافیان یکسان باشد.
وقتی میزند، دستش را آرام نگه دارید و خیلی کوتاه بگویید «زدن ممنوع». نه داد بزنید، نه کتک بزنید، نه بخندید و نه توضیح طولانی بدهید.
اگر دوباره زد، چند لحظه او را از بازی جدا کنید و بعد که آرام شد دوباره برگردانید.
وقتی بدون زدن بازی میکند یا چیزی را آرام میخواهد، همان موقع تشویقش کنید.
خندیدن اطرافیان واقعا میتواند رفتار را بیشتر کند، چون کودک ممکن است زدن را راهی برای گرفتن توجه یاد بگیرد.
درباره لکنت هم لازم نیست فرض کنید چون برادرش لکنت دارد حتما او هم دچار لکنت میشود.
اما فضای پر از جیغ، دعوا و فشار بهتر است کمتر شود.
با او آرام، کوتاه و ساده حرف بزنید و برای حرف زدن یا جواب دادن عجلهاش نکنید.
اگر زدن خودش شدید است، باعث کبودی یا آسیب میشود، تماس چشمی کم دارد، به اسمش پاسخ نمیدهد، مهارتهایی را که قبلا داشته از دست داده، یا رشد گفتار و ارتباطش عقب است، بهتر است حتی اگر روانپزشک در دسترس نیست، حداقل توسط متخصص اطفال یا مرکز بهداشت کودک ارزیابی شود.

سلام
وقتی کودک این کار رو می کند
1 توجه نکنید منظورم همه اعضا خانواده است
2 سعی کنید در همان لحظه یک موضوع موقعیت جذابتر( مانند موزیک، تصویر یا ) برای فرزندتان ایجاد کنید تا کودک ناخواسته به سمت ان کشیده شود
3 کودک در این سن در پی کشف جهان هستی با ازمون و خطا و واکنش اطرافیان می باشد
4 مضطرب نباشید دانش و توانمندی تان را در حوزه تربیت فرند افزایش دهید

از نظر علایم اضطرابی بررسی کنید گاهی اضطراب در همین سن خودش را نشان میدهد از نظر نافرمانی مقابله ای نیز نشانه ها را بررسی کنید مثل لجبازی با والد بهتره هنگام زدن دیگر حواس او را با یک فعالیت جایگزین و لذت بخش پرت کنید گاهی هدف کودک جلب توجه شماست بهتر است روی سبک فرزند پروری خود دقت کنید و با کودک تعامل داشته باشید اگر امکان مراجعه به متخصص اطفال دارید حتما مراجعه داشته باشید

سلام
مامان عزیز،
این رفتار فرزند شما به علت نداشتن دایره لغات غنی تا حدی طبیعیه.
هر در کلامش رشد داشته باشه و بتونه برای بیان خواستهها و احساساتش از کلام استفاده کنه، این رفتار درش کمتر میشه.
این رو در نظر داشته باشین که الگوگیری هم در این امر تاثیرگذاره.
برای مواردی که مطرح کردین، به روانشناس باید مراجعه کنید نه روان پزشک.
چون نیازه که شیوه فرزندپروری شما بررسی بشه و بعد در صورت نیاز اصلاح بشه تا متعاقب اون رفتارهای خود تخریبگر فرزندتون هم کم بشه.
اگر امکان مراجعه حضوری به روانشناس رو ندارین، مشاوره آنلاین یا تلفنی توصیه میشه.

سلام
حتما باید لکنت پسرتون رو بررسی کنید تا رفع بشه و در نوجوانی و بزرگستلی اذیت نشه و برای این مورد از روانشناس کمک بگیرید مثلا جلسه آنلاین داشته باشید.
بچه زیر 5 ساله امکان یادگیری منطقی نداره و تنها راه آروم بودن خودتون و بازی کردن باهاش و بودن بزرگسال در کنارش موقع بازی کردن هست تا کم کم رفتارش تغییر کنه.
اصلا کتک نزنید تهدید نکنید.

سلام
وقت بخیر
در اسرع وقت بخیر یک روانشناس کودک مجرب مراجعه نمایید.
موفق باشید

سلام
از بحث ومشاجره وپرخاشگری در منزل اجتناب کنید ونوازش وبوسیدن و بازی کردن وتوجه بیشتری را به هردو کودکتان ابراز نمایید.

سلام.
لطفا از مشاوره آنلاین استفاده کنید مهم است که در این زمان سبک وابستگی ایمن را تجربه کند.
واکنش ها و نگرانی های شما بیشتر از خود موضوع می تواند آسیب زا باشد.

سلام
عزیزم در 16 ماهگی زدن و گاز گرفتن معمولا بخشی از رشد و ناتوانی در بیان احساساته و لزوما نشانه مشکل جدی نیست.
وقتی میزنه، آرام دستش رو بگیرید و کوتاه بگید: زدن ممنوعه، دستها برای نوازشه.
بعد حواسش رو به بازی دیگه ای پرت کنید.
دعوا، خندیدن یا تنبیه نکنید.
برای جیغ هم تا حد ممکن با آرامش جواب بدید و نیازش رو با کلمات ساده بهش یاد بدید.
لکنت برادرش هم به این معنی نیست که حتما دخترتان لکنت می گیرد؛ ولی محیط پرتنش و فشار زیاد میتواند روی گفتار اثر بگذارد.
اگر زدن شدید شد، خودش را مرتب میزند یا رشد گفتاری/اجتماعی اش تغییر کرد، حتما حتی از راه دور با متخصص کودک مشورت کنید.

کودکان از طریق یادگیری مشاهده ای به شما و بزرگسالان و فیلم هایی که بهشون نشون می دید یاد میگیرند.
با خودزنی داره توجه می گیره.
موقعی که خودشو می زنه بهم نریزید و تا جاییکه به خودش آسیب نزده با آرامش مراقبش باشید تا بفهمه نمی تونه با خود زنی شما رو کنترل کنه

دخترتان در 16 ماهگی دقیقا در اوج کشف روابط علت و معلولی و مرزهای اجتماعی است؛ زدن برای او یک «آزمایش» است، نه پرخاشگری.
وقتی به بچهی دیگر میزند، واکنش شما باید فوری، آرام و بدون توضیح اضافه باشد: او را بلافاصله از آن فاصله بگیرید، روی زمین بگذارید و فقط بگویید «نه» (بدون داد یا خندهی اطرافیان)، سپس 30 ثانیه به او پشت کنید تا متوجه شود این رفتار باعث قطع ارتباط میشود.
برای خودزنی، چون داداشش لکنت دارد، نگرانتان نکنید؛ لکنت ارثی یا تقلیدی نیست، ولی استرس ناشی از جیغ و دعوا میتواند در بیان اثر بگذارد.
کار عملی روزانه: روزی 3 بار هر کدام 5 دقیقه، با او «بازیهای حسی آرام» مثل مالش پشت با برس نرم یا له کردن خمیر بازی کنید تا انرژی عصبیاش تخلیه شود.
به اطرافیان قاطع بگویید «خندیدن یعنی تایید رفتار»، و اگر نمیتوانند بخندند، خودتان او را سریعا به اتاق دیگر ببرید تا پیام را بگیرد.
تا 2 سالگی این رفتارها عادی است و با ثبات شما در عرض 2 هفته تعدیل میشود؛ نیازی به روانپزشک نیست، فقط به یک برنامه ی واکنش یکسان از طرف همهی اعضای خانواده نیاز دارید.

با سلام و وقت بخیر.
تو 16 ماهگی بخش تنظیم هیجان تو مغز بچه ها هنوز شکل نگرفته و کتک زدن خودش یا بقیه تنها زبان غریزی اونها برای نشون دادن خستگی یا کلافگیه.
اینکه فامیل به این کارش میخندن بچه این رو یک جلب توجه شیرین میبینه پس باید ازشون بخوای واکنشی نشون ندن و خودتم وقتی دست بلند کرد سرش داد نزن
یادت باشه رفتار بچه ها اینه تمام نمای اضطراب و ارامش درون ماست پس قبل از هر چیز روی ارامش خودت سرمایه گذاری کن تا این دوره گذرا به سلامت طی بشه.