آیا کندن موهای بدن مازوخیسم است؟

باسلام
۱-آیا رفتار تکانه ای کندن موها،جزو بیماری مازوخیسم و آسیب زدن به خود دسته بندی میشود؟چون در برخی سایتها نوشته مازوخیسم است،درصورتیکه بنده علاقه ای به آسیب زدن به خودم را ندارم.
۲-آیا هرکسی که رفتار تکانه ای کندن مو دارد،سایر موارد رفتار های تکانه ای مثل وسواس دزدی و قمار و اختلال انفجاری متناوب و. را هم دارد؟چون من رفتار تکانهای کندن مو را دارم ولی علاقه به دزدی و قمار و. ندارم.

0

با سلام کندن مو یا تریکوتیلومانیا نوعی وسواس محسوب می شود و ربطی به مازوخیسم ندارد.ودر مورد دوم لازم نیست فردی که وسواس کندن مو را دارد حتما سایر اختلالات تکانه ای را داشته باشد و فرد ممکن است فقط وسواس کندن مو داشته باشد

دکتر محمدرضا محمدی آزاد

متخصص اعصاب و روان - روانپزشک
دکتر محمدرضا محمدی آزاد
0

سلام دوست عزیز این مو کندن نشان دهنده ی اضطراب و خشمی است ک شما نسبت به خودتون دارید. بهتر است به یک روانشناس جهت بررسی بیشتر و درمان مراجعه کنید. موفق باشید.

دکتر نازنین حبیبی

روانشناس دوران نوجوانی و جوانی
دکتر نازنین حبیبی
0

با سلام کندنمو ، تریکتیلومانیا نام دارد که یک نوع عمل وسواس گونهمی باشد وارتباطی با مازوخیسم ندارد و داشتن این مورد دلیل بر داشتن دیگر اختلالات تکانه ای که شما نام بردید نمی شود.

دکتر منصور آگاهی

متخصص اعصاب و روان - روانپزشکدرمان بدون دارو با (rTMS ولورتانوروفی...
دکتر منصور آگاهی
0

با سلام خدمت شما این اختلال می تواند با سایر اختلال های رکانپزشکی همراه باشد و الزاما به این صورت نمی باشد. بسته به عوامل مختلف از جمله شدت علایم، زمان شروع، مدت علایم و سوابق قبلی و علایم همراه و . نوع درمان مشخص خواهد شد. ترکیبی از درمان دارویی و روان درمانی به کاهش علایم کمک خواهد کرد.

دکتر راضیه نیری فرد

متخصص اعصاب و روان - روانپزشکرواندرمانگر
دکتر راضیه نیری فرد
0

با سلام و وقت بخیر. طبق آخرین طبقه بندی ها زیرمجموعه اختلالات وسواسی است. درمان ترکیبی از درمانهای دارویی و رفتاری (کنترل محرک) و پسخوراند زیستی. قبل از هر چیز می بایست منابع اضطراب شناسایی شود؛ چون جز عوامل راه انداز رفتار موکنی است. هر گونه فشار و تذکر بیش از حد ؛ با افزایش اضطراب؛ قطعا نتیجه عکس خواهد داد. در بعد رفتاری ابتدا باید تمام موقعیتهای مکانی و راه انداز افزایش تکانه و میل برای کندن در طول یک هفته به دقت شناسایی و یادداشت شود. موقعیتهای تحریک کننده (مثلا جلوی تلویزیون) حذف و یا رفتارهای جایگزین و معکوس طراحی گردد (انقباض و انبساط عضلات؛ مشت کردن دستها؛ استفاده از دستکش؛ شستن ظرف یا هر چیزی که دستها را درگیر نگاه دارد و .). در بعد هیجانی؛ باید با تمارین ذهن آگاهانه به تماشای هیجانها نشست و از بعد رفتاری بویژه ورزش منظم فعالسازی را افزایش داد. واقع بین باشید و حتی موفقیتهای کوچک در کنترل تکانه را تقویت کنید. تعاملات اجتماعی می بایست هر چه بیشتر شود. کتاب سنجش و درمان اختلال موکنی با رویکرد شناختی رفتاری دکتر قهاری مطالعه شود. دکتر سبحان پورنیکدست عضو هیات علمی دانشگاه

دکتر سبحان پورنیکدست

دکترای تخصصی روانشناسی(متخصص CBT) عضو هیات علمی دانشگاه
دکتر سبحان پورنیکدست