با سلام بنده چند سالیه مشکل تیک عصبی دارم،یعنی تیک سر، دو تا متخصص مغزو اعصاب مراجعه کردم،که یکی تری فلوئوپرازین تجویز کردن،و دیگری کلرودیازپوکساید،جواب دهی کدام بهتر است،وبعد از چه مدت بهبودنشان میدهد؟ممنون میشم راهنمایی بفرمایین.
2
با سلام جهت درمان تیک بهتر است به متخصص اعصاب و روانمراجعه نمایید. درمان مناسبی صورت نگرفته است
سلام. تعریفتان از تیک چیست؟ گاهی سایر اختلالات حرکتی را به اشتباه تیک میگویند. مثلا دیستونی یا ترمور. اگر واقعا تیک است، رفتاردرمانی و درمان دارویی لازم است. تیک در همراهی با سایر بیماربهای روانپزشکی هم دیده میشود که درمان آنها نیز لازم است. در سن بعد از 18سالگی، نیاز به انجام ام آر آی مغز، بررسی سرولوپلاسمین و مس نیز دارد. اگر همه بررسیها طبیعی است، از داروهای آنتی سایکوتیک یا آلفادو آگونیست مرکزی استفاده میکنند. از بین دو دارویی که نام بردید، تری فلوپرازین از گروه آنتی سایکوتیک است ولی تاثیر سایر داروهای این خانواده بیشتر است.
با سلام در اکثر موارد بیماران هر نوع لرزش و اختلال حرکتی را به حساب تیک می گذارند در صورتی که تیک مشخصات خاص خود را دارد و لازم است بیمار توسط متخصص اعصاب دقیقامعاینه شده و شرح حال دقیق گرفته شود تا علت مشخص گردد. با تشکر دکتر داوود آذرنگی متخصص مغز و اعصاب
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
تیکهای عصبی که در اصطلاح به آنها تیکهای حرکتی گفته میشود، میتوانند به شکلهای مختلف مانند تیک سر یا صورت بروز پیدا کنند. درمان این مشکل معمولاً شامل داروها و گاهی اوقات درمانهای رفتاری میشود. دو دارویی که نام بردید، تریفلوئوپرازین و کلرودیازپوکساید، هر دو برای درمان تیکهای عصبی استفاده میشوند اما مکانیسمهای متفاوتی دارند. تریفلوئوپرازین یک داروی ضد روانپریشی است که میتواند به کنترل تیکها کمک کند به خصوص اگر با نشانههای دیگری مانند اضطراب یا آشفتگی همراه باشد. از طرف دیگر، کلرودیازپوکساید یک داروی مشتق شده از بنزودیازپین است که میتواند به آرامش عضلات و کاهش تیکها کمک کند. از لحاظ کاربردی، پاسخ به درمان به عوامل مختلفی مانند شدت تیکها، و یژگیهای فردی بیمار و همچنین پاسخ فرد به دارو بستگی دارد. در اکثر موارد، بهبودی با داروها ممکن است چند هفته تا چند ماه زمان ببرد. توصیه میشود که بیماران تحت نظر پزشک معالج دارو را مصرف کنند و در صورت عدم بهبود یا بروز عوارض جانبی، مجدداً با پزشک مشورت نمایند تا در صورت نیاز داروی جایگزین یا دوز تنظیم شود.