درمان توهم و خیال در نوجوانان و مدت مصرف دارو

در بیشتر موارد توهم، جیغ زدن و احساس آزار دیدن، به‌خصوص اگر با دارو بهتر شده، احتمالاً نشانه یک اختلال روان‌پزشکی مثل سایکوز یا اختلال خلقی شدید است.
در این بیماری‌ها دارو باید طولانی‌مدت و منظم مصرف شود تا هم علائم برنگردد هم مغز آسیب نبیند، پس تجویز طولانی‌مدت چیز عجیبی نیست و به معنی «اعدام مادام‌العمر» نیست.
راهکارهای عملی:
۱ داروها را دقیق، سر ساعت و با همان دوزی که روان‌پزشک گفته بدهید و خودسرانه قطع یا کم نکنید، حتی اگر حالش خوب شد.
۲ یک دفترچه بنویسید: ساعت مصرف دارو، تغییرات خلق، خواب، توهم یا جیغ زدن؛ تا در ویزیت بعدی به دکتر نشان دهید.
۳ محیط خانه را آرام، بدون دعوا و سرزنش نگه دارید؛ از ترساندن، بحث‌های تند و برچسب «دیوانه» یا «وسواس» جداً خودداری کنید.
۴ اگر عارضه‌هایی مثل خواب‌آلودگی زیاد، لرزش دست، اضافه‌وزن یا بی‌نظمی عادت ماهانه دیدید، یادداشت کنید تا در ویزیت بعدی دارو تنظیم شود.
علائم هشدار:
۱ حرف از خودکشی، فرار از خانه، یا این‌که «صداها» به او می‌گویند به خودش یا دیگران صدمه بزند.
۲ پرخاشگری شدید، حمله به دیگران، شکستن وسایل یا فرار ناگهانی از خانه.
۳ کاهش شدید خوردن و آشامیدن، بی‌خوابی کامل چند شب، یا گیجی و منگی شدید.
تخصص پیشنهادی:
روان‌پزشک (متخصص اعصاب و روان)