درمان دررفتگی عادتی شانه معمولا شامل ترکیبی از درمان محافظه کارانه و مداخله جراحی است. درمان محافظه کارانه شامل فیزیوتراپی برای تقویت عضلات اطراف مفصل شانه، پوشیدن بریس برای تثبیت مفصل، و اجتناب از فعالیتهایی باشد که ممکن است به شانه فشار وارد کند. اگر اقدامات محافظه کارانه در پیشگیری از دررفتگیهای مکرر موثر نباشد، ممکن است گزینههای جراحی در نظر گرفته شود. این ممکن است شامل روشهایی مانند جراحی آرتروسکوپی برای ترمیم رباطهای آسیب دیده یا سفت کردن کپسول مفصلی یا جراحی باز برای بازسازی مفصل شانه باشد.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
دررفتگیشانه ممکن است ناشی از عوامل مختلفی از جمله نادرستیهای تثبیت شانه، ضعف عضلات پیرامونی و نامناسبی آرم باشد. برای درمان دررفتگی شانه، تمرینات تقویتی عضلات پیرامونی شامل پلاکتون، ارتقاع دمبل و پرس و رق را انجام دهید. همچنین استفاده از بند شانه میتواند در تثبیت شانه کمک کند. در صورت عدم بهبود، مراجعه به فیزیوتراپیست یا پزشک متخصص مفید خواهد بود.
