آیا بیش فعالی و عدم تمرکز راه درمان دارد؟

با سلام وخسته نباشید.من یه خواهر زاده دارم که هفت سالشه وسه چها رسالی هست زیرنظر دکتر مغز واعصاب کودکان داروهای مثل ریسپریدون،ریتالین و.مصرف میکه اما همچنان عجول،کم درک،بی تمرکز، لجبازه واز مدرسه بخاطر اذیت کردن بچه های دیگه اخراجش کردن ومیگن باید بره مدرسه استثنایی،با اینکه حافظه فوق العاده ایی داره بعضی دکترا میگن به مرور خوب میشه.بعضی ها میگن مغزش اختلال داره وبیش فعاله و.لطفا راهنمایی کنید که باید چکار کنیم؟باتشکر
0
با عرض سلام
و وقت بخیر.
اختلال کم توجهی-بیش فعالی اختلالی شناسنامه دار و دارای سبب شناسی شناخته شده فیزیولوژیک می‌باشد، لذا خط مقدم درمان بویژه در کودکان، درمان دارویی خواهد بود.
در کنار درمان دارویی شیوه‌های خاص فرزندپروری در سازش بالاتر والدین و کودک در اختلال مذکور، اثربخش گزارش گردیده است.
به عنوان مثال:
-بهره گیری از برنامه دقیق غذایی، استراحت و تکالیف برای کودک.
-تعیین نظام پاداش و تنبیه دقیق برای شکل دهی رفتار‌های مطلوب و عدم تقویت رفتار‌های نامناسب.
-به حداقل رساندن محرک‌های مزاحم در فرآیند یادگیری کودک.
-بهره گیری از تکنیک‌های رفتاری جهت افزایش تمرکز کودک در قالب بازی‌ها و .
-افزایش سطح فعالیت بدنی کودک و آموزش در جهت شیوه تقسیم مناسب انرژی کودک.
برخی از شیوه‌های متداول رفتاری در مورد کودکان فوق الذکر میباشند.
صبر داشته باشید، تفاوت‌های فردی کودکتان را بپذیرید، توقعات کمالگرایانه را کنار بگذارید، انتظارات خود را تعدیل کنید و بابت پیشرفت‌های کوچک، کودک را تقویت کنید.
به عنوان منبع خودیاری کتاب فرزندپروری بچه‌های بیش فعال (نوشته و ینسنت از نشر ابن سینا) را مطالعه بفرمایید.
0
با سلام
حتما درمان را زیر نظر روانپزشک اطفال ادامه دهند.
لازم است والدین نیز اموزش‌هایی ببینند.
0
باسلام علاوه بر درمان دارویی، اموزش والدین برای برخورد با کودک بیش فعال توصیه می‌شود
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً مشکل اصلی اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) است و در بیشتر موارد رفتار‌ها با ترکیبی از دارو و مداخلات رفتاری بهتر می‌شوند؛ همچنین ممکن است نیاز به تنظیم دارو‌ها یا آموزش‌های ویژه باشد، پس نگران باشید اما قطعاً پیگیری لازم است.
راهکار‌های عملی:
- برنامه روزانه منظم با زمان‌بندی مشخص خواب، تغذیه و تکالیف کوتاه ایجاد کنید.
- دفعات فعالیت بدنی ساختارمند (بازی‌های خارج از خانه) روزانه قرار دهید تا انرژی تخلیه شود.
- رفتار‌های مطلوب را با تقویت مثبت (تشویق و پاداش‌های کوچک) تقویت کنید و قوانین کوتاه و آشکار داشته باشید.
- با تیم درمانی درباره بازنگری دارو یا دوز‌ها و روش‌های غیردارویی (رفتاردرمانی، آموزش والدین) گفتگو کنید.
علائم هشدار:
- تهدید یا اقدام به خودآسیبی یا حمله خشونت‌آمیز به دیگران.
- خواب‌آلودگی خیلی شدید، گیجی یا تشنج.
- کاهش وزن ناگهانی، خودداری از غذا یا افت شدید عملکرد روزمره.
تخصص پیشنهادی: روان‌پزشک کودکان