طبق آخرین طبقه بندیها زیرمجموعه اختلالات و سواسی است. درمان ترکیبی از درمانهای دارویی و رفتاری (کنترل محرک) و پسخوراند زیستی. قبل از هر چیز می بایست منابع اضطراب در منزل؛ همسالان؛ والدین و. شناسایی شود؛ چون جز عوامل راه انداز رفتار موکنی است. هر گونه فشار و تذکر بیش از حد به کودک؛ با افزایش اضطراب؛ قطعا نتیجه عکس خواهد داد. در بعد رفتاری ابتدا باید تمام موقعیتهای مکانی و راه انداز افزایش تکانه و میل برای کندن در طول یک هفته به دقت شناسایی و یادداشت شود. موقعیتهای تحریک کننده (مثلا جلوی تلویزیون) حذف و یا رفتارهای جایگزین و معکوس طراحی گردد (انقباض و انبساط عضلات؛ مشت کردن دستها؛ استفاده از دستکش؛ شستن ظرف یا هر چیزی که دستها را درگیر نگاه دارد و.). در بعد هیجانی؛ باید با تمارین ذهن آگاهانه به تماشای هیجانها نشست و از بعد رفتاری بویژه ورزش منظم فعالسازی را افزایش داد. واقع بین باشید و حتی موفقیتهای کوچک در کنترل تکانه به خود پاداش دهید. کتاب سنجش و درمان اختلال موکنی با رویکرد شناختی رفتاری دکتر قهاری مطالعه شود.
سلام، بیماری شناخته شدا ای وجود دارد به نام و سواس کندن مو که به نظر در مورد شما هم همین است. ولی برای شروع درمان نیاز به شرح حال و معاینه کامل هست. لطفا به متخصص روانپزشکمراجعه بفرمایید.
اختلال کندن مژه، معمولا ناشی از استرس، اضطراب یا عادتهای بد است. روشهای مختلفی برای درمان وجود دارد. از تکنیکهای مدیریت استرس، مانند عمیق تنفس و یوگا، به عنوان راهی برای کنترل بیش از حد clenching استفاده کنید. اگر مورد نیاز باشد، ممکن است پزشک شما داروهایی مثل آرام بخشها را تجویز کند. در بعضی موارد، مشاوره یا درمان رفتاری می تواند کمک کند. پزشک دیگری را برای مشورت درخواست کنید اگر شما نمی توانید این رفتار را کنترل کنید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
