برخورد با عوارض روانی مرگ والد در کودکان

سلام
وقت بخیر
در شرایط فعلی حمایت از ایشان و وقت گرفتن از روانپزشک برای ارزیابی هست؛ در صورت لزوم متخصص ایشان رو به روانشناس ارجاع خواهند داد.
موفق باشید

با سلام و وقت بخیر.
این بچهها ظرف 48 ساعت گذشته یک تروما و شوک عاطفی شدید را به چشم دیدهاند و رفتارهایی مثل سکوت، بیقراری، کلافگی و ترس شدید از تنها ماندن، واکنشهایی کاملا طبیعی به یک موقعیت غیرطبیعی است، بنابراین فعلا برچسب اختلال روی آنها نزنید.
خواهش آنها برای نرفتن اطرافیان ناشی از فعال شدن اضطراب جدایی حاد و حس ناامنی عمیق است، چون ساختار امن زندگیشان در چند لحظه فروریخته است.
در این مرحله اولویت با بازگرداندن حس امنیت و تنظیم هیجانی است:
1 حضور فیزیکی امن و صبورانه اطرافیان بدون تحمیل نصیحت، انکار یا گفتن جملاتی مثل «تو مرد شدی» و «گریه نکن»؛ اجازه دهید سوگ و حتی خشم خود را بیرون بریزند.
2 برقراری سریع روالها و پیشبینیپذیری روزمره، از زمان غذا خوردن تا خواب، تا مغز پیام برقراری نظم را دریافت کند.
3 در پاسخ به ترس از تنها ماندن، رفتوآمدها را ناگهانی قطع نکنید و همیشه با تعیین زمان مشخص و اطمینانبخشی واقعی کنارشان بمانید.
4 با توجه به صحنه حاد احیا، حضور یک بازیدرمانگر یا روانشناس کودک و نوجوان برای جلوگیری از تثبیت علائم استرس پس از سانحه الزامی است.
التیام سوگ نیازمند زمان و امنیت است نه سرکوب.