ترک مورفین در خانه؛ راهنمای کوتاه

احتمالاً شما دچار وابستگی جسمی و در بیشتر موارد وابستگی روانی به مورفین شده‌اید.
نگرانی شایع و قابل درمان است؛ قطع ناگهانی می‌تواند علائم ترک شدید ایجاد کند اما با روش‌های ایمن و تدریجی امکان ترک وجود دارد.
«راهکارهای عملی:»
- قطع ناگهانی انجام نشود؛ شروع به کاهش تدریجی کنید.
در بیشتر موارد کاهش حدود ۵–۱۰٪ دوز کل هر هفته ترجیح داده می‌شود.
- ثبت دقیق دوزها و زمان‌ها و حفظ هیدراتاسیون و تغذیه کافی برای کاهش علائم جسمی.
- پیگیری تلفنی یا حضوری با مرکز درمان اعتیاد برای دسترسی به درمان‌های کمکی مثل بپرنورفین یا متادون و داروهای حمایت‌کننده (مثل کلونیدین)؛ این داروها باید زیر نظر پزشک آغاز شوند.
- برای تهوع، درد یا بی‌خواب‌مانی از داروهای غیردارویی و داروهای بدون نسخه با راهنمایی داروساز یا پزشک استفاده شود.
«علائم هشدار:»
- کاهش هوشیاری یا غش
- تب بالا یا تنگی نفس
- افکار خودکشی، هذیان یا توهم
«تخصص پیشنهادی:»
متخصص اعتیاد