آیا اختلال دو قطبی بدون زمینهی ارثی امکان دارد رخ دهد؟

با سلام و درود
آیا امکان دارد، فردی که از نظر ژنتیکی و ارثی زمینهی دوقطبی ندارد، در اثر فشارهای محیطی دچار دوقطبی شود؟
0
سلام
در اختلالات روانپزشکی هم ژنتیک و هم محیط هر دو نقش دارند در مورد اختلالات دو قطبی نقش ژنتیک مهم تر هست
0
سلام
دوست عزیز عوامل ژنتیک 60 تا 80 درصد میتونه موثر باشه پس عوامل دگه ای بجز ژنتیک میتونه موثر باشه محرک‌های محیطی مثل تجربه ترمانیک استرس زا تغیرات فصل و عامل دیگه ساختار مغز هم در بوجود اومدن این اختلال ممکن است دخیل باشه در کل عامل اختلاات روانی ژنتیک و محیط میتونه باشه
0
وقت شما بخیر.
ما از اختلالات ژنتیکی اجداد خود ممکنه اطلاع درستی نداشته باشیم.
ژن فقط به والدین و پدر بزرگ و مادر بزرگ ربط پیدا نمی‌کنه !بلکه به قبل تر از این‌ها میرسه که احتمال داره ما باخبرنباشیم.
همچنین محیط عامل بسیار مهمی محسوب می‌شه، همونطور ک اگه به سلامت جسمی خودمون اهمیت ندیم ممکنه بیمار بشیم، پس چنانچه در محیطی نابسامان قرار بگیریم احتمال داره به بیماری روان هم مبتلا شیم
0
درود بر شما
/ بدون سابقه ارثی هم امکان دارد و این شایع نیست.
سلامت باشید
0
سلام.
دوست عزیز؛ بله، امکان دارد.
اختلال دوقطبی معمولا زمینه ژنتیکی دارد، اما عوامل محیطی شدید مانند استرس مزمن، تروما، یا مصرف مواد مخدر می‌توانند در بروز یا تشدید آن نقش داشته باشند، حتی در افرادی که سابقه خانوادگی ندارند.
0
سلام
بیماری‌های داخلی مثل پر کاری غدد فوق کلیوی و سایر بیماری‌های داخلی، مصرف کورتون مصرف تستوسترون هم می‌تواند اختلال دوقطبی ایجاد کند.
0
سلام و درود
اختلال دوقطبی یک بیماری پیچیده است که عوامل ژنتیکی نقش مهمی در بروز آن دارند، اما محیط و استرس‌های شدید نیز می‌توانند در بروز یا تشدید آن مؤثر باشند.
در افرادی که زمینه ژنتیکی ندارند، استرس‌های شدید، ضربه‌های روحی، مصرف مواد مخدر یا برخی دارو‌ها می‌توانند علائمی شبیه دوقطبی ایجاد کنند، اما این به معنای ابتلا به خود اختلال دوقطبی نیست.
برای تشخیص دقیق، مراجعه به روانپزشک ضروری است.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً بله؛ در بیشتر موارد اختلال دوقطبی زمینهٔ ژنتیکی قوی دارد و در خانواده دیده می‌شود، اما فشار‌های محیطی و استرس‌های شدید می‌توانند در فردی با حساسیت زیستی نامشخص علائم را بروز یا تشدید کنند.
نگرانی قابل‌فهم است ولی تشخیص قطعی نیاز به بررسی تخصصی دارد و فوراً تهدیدناک نیست.
راهکار‌های عملی:
- ثبت روزانهٔ حالت خلق، خواب و انرژی برای چند هفته تا الگو مشخص شود.
- بهبود بهداشت خواب: ساعت ثابت خواب و بیداری، کاهش کافئین و نور آبی شبانه.
- پرهیز کامل از الکل و دارو‌های روان‌گردان که می‌توانند علائم را تشدید کنند.
- تعیین وقت با روانپزشک برای ارزیابی و در صورت نیاز شروع درمان و برنامه پیگیری.
علائم هشدار:
- افکار یا تلاش جدی برای خودکشی یا ناامیدی عمیق.
- رفتار‌های بسیار پرخطر یا کاهش شدید نیاز به خواب همراه با تصمیم‌گیری‌های مخاطره‌آمیز.
- توهم، هذیان یا ناتوانی در مراقبت از خود.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی