درمان وسواس فکری عملی چیست؟

با سلام
جهت درمان و سواس از دارودرمانی، رفتار درمانی استفاده می شود و در کنار آنها نیز می توان از دستگاه نوروتراپی مانند rTMS کمک گرفت

سلام
به شما.
روشن است که بهتر است درمانی را پی گیری نمایند که پاسخ بهتری داده است.
پیشنهاد می کنم بهبود‌هایی که در روند درمان اخیرش ظاهر شده را برای ایشان توضیح دهید.
گاه بدلیل اینکه بهبود بطور تدریجی ایجاد می شود ممکن است خود بیمار چندان متوجه این روند تغییر نشود و نیاز داشته باشد که این تغییرات به او یاداوری شود.
در مورد قابل درمان بودن و سواس، در صورت انجام دقیق درمان‌های تجویز شده و پی گیری مناسب قابل درمان خواهد بود.
البته و سواس نسبت به سایر اختلالات روانپزشکی تا حدی مقاومت بیشتری به درمان نشان می دهد.
اما با رعایت اصول درمان می توان انتظار بهبود کامل را نیز داشت که البته مستلزم همکاری کامل خود بیمار است.
و سواس اساسا یک اختلال با ماهیت اضطرابی است که به صورت یک تردید و سواسی ایجاد می شود و برای فرد حس یک خطر بالقوه را ایجاد می نماید که طبعا برای او تنش زا خواهد بود و فردی که به هر دلیلی توانایی تحملش در برابر تنش کاهش یافته باشد جهت رهایی از این تنش اقدامی انجام می دهد که همان عمل و سواسی است.
این عمل باعث می شود که موقتا تنش فروکش کند.
اما مجددا در موقعیت مشابه این تردید به سراغش خواهد آمد و فرد را و ادار به تکرار عمل و سواسی برای رهایی موقت از آن می کند و با هربار تکرار این موقعیت و انجام عمل و سواسی، فکر و سواسی قدرت بیشتری می گیرد و به مرور رشد می کند و فرد برای رهایی از تنشی که از آن حاصل می شود مجبور می شود اعمال و سواسی بیشتر و زودتری انجام دهد و حتی تا جایی برسد که این اعمال و سواسی را برای جلوگیری از روبرو شدن با تنش حاصل از فکر و سواسی بصورت یک سری آداب و اتوماتیک انجام می دهد.
در این شرایط هر موقعیتی که منجر به تنش و نگرانی و اضطراب در این فرد شود می تواند توان مقاومتش در برابر تردید و سواسی را کاهش دهد و در نتیجه و سواس شدت بیشتری پیدا می کند.
اما درمان اختلالات و سواسی شامل دو جز است.
قدم اول درمان دارویی است که باعث می شود سطح کلی اضطراب فرد کاهش یابد و میزان تحمل او در برابر تنش بالا برود و آماده قدم بعدی شود که همان روان درمانی است.
در روان درمانی فرد تحت نظر درمانگر قدم به قدم با و سواس‌هایش مواجه می شود و از پاسخ به آن خودداری می کند که این عمل طبیعتا برای او تنش زا خواهد بود.
اما با اثراتی که درمان دارویی داشته میزان تنش زایی این مواجهه برای فرد قابل تحمل خواهد بود و مشاهده خواهد کرد که با تکرار این مواجهه و عدم پاسخ، این میزان تنش زایی به مرور کمتر و کمتر خواهد شد تا جایی که به شرایط عادی منتهی شود و مواجهه با تردید‌هایی که در گذشته او را دچار تنش و و ادار به انجام اعمال و سواسی می نمود بسیار راحت و عادی خواهد گردید.
این مراحل می بایست قدم به قدم و همزمان با درمان دارویی در مورد همه و سواس‌های فرد انجام شود تا بهبودی کامل حاصل گردد.