علایم افسردگی: شناسایی و درمان به موقع

سلام.
احساس غمگینی، بی تفاوتی، بی انگیزگی، ناامیدی، تغییر در خواب و اشتها، بیانرژی بودن، گوشهگیری و انزوا، احساس گناه، کاهش قدرت تمرکز، کندی، افکار راجع به مرگ و

با سلام
همانطور که همکارم اشاره نمودند افراد افسرده داری خلق پایین، عدم لذت بردن از مواردی که قبلا برای آنها لذت بخش بوده است، اختلال در خواب و اشتها، سرزنش خود و احساس گناه، عدم تمرکز، گاهی اوقات پرخاشگری، خستگی و فقدان انرژی، افت عملکرد نسبت به گذشته، میتوانند افکار آسیب رسان به خود نیز داشته باشند.

با سلام و وقت بخیر.
بنده علائم را به شما خدمت شما عرض میکنم اما توجه داشته باشید به صرف داشتن چند علامت نمیتوان تشخیص گذاشت!
به غیر از علائم سیر؛ فراوانی؛ مدت؛ میزان اختلال در عملکرد؛ تروما و یا فقدان اخیر؛ تاریخچه زیستی و خانوادگی و اجتماعی و موارد مهم دیگری در تشخیص گذاری حائز اهمیت هستند.
افسردگی با تعداد مشخصی از دسته علائم زیر و با تامین کردن ملاکهای زمانی و افتراقی است و دارای زیر مجموعه هایی است.
علائمی همچون خلق افسرده شامل احساس غمگینی؛ پوچی؛ ناامیدی و بعضا تحریک پذیری
کاهش علاقه و لذت در اکثریت فعالیتها و اکثریت روزها
علائم همراه همچون کاهش و یا افزایشاشتها و وزن و کاهش و افزایش کمیت و تغییرات کیفی خواب
مشکلات تمرکز؛ حواسپرتی؛ احساس گناه و خودسرزنشی؛ نشخوار فکری؛ افکار مرگ و خودکشی و
که باعث مشکلات در عملکرد روزانه فرد در حیطه های مختلف.

با سلام
مهمترین نشانه افسردگی نا امیدی و نداشتن انگیز و انرژی لازم برای ادامه زندگی است.

باسلام
افسردگی، اختلال روانپزشکی بسیار شایعی است.
10 درصد مردان و 20 درصد زنان ممکن است در طول زندگی علائم افسردگی را تجربه کنند.
علائم زیر ممکن است نشان دهنده ابتلا شما به افسردگی باشند:
▫️لذت نبردن از زندگی و کارهائی که قبلا مورد علاقه بوده اند
▫️احساس غمگینی در اکثر مواقع
▫️تحریک پذیر بودن و زیاد عصبانی شدن
▫️کاهش اشتها یا افزایش اشتها/ کاهش یا افزایش وزن
▫️مشکل در بخواب رفتن یا خوابیدن بیش از حد
▫️مشکل در تمرکز و یا تصمیم گیری
▫️احساس گناه بی مورد و سرزنش کردن خود
▫️افکار مکرر در مورد مرگ و حتی آرزوی مرگ داشتن
▫️کم شدن انرژی
▫️بیقراری و یا کند شدن حرکات جسم وذهن
افسردگی یک بیماری است بنابراین خود و یا دیگران را به خاطر افسردگی سرزنش نکنید و در پی درمان باشید.
با وجود اینکه افسردگی بسیار ناراحت کننده و غیر قابل علاج جلوه می نماید،ولی از دید گاه روانپزشکی بسیار خوش خیم و درمان پذیر است .
درمان آن نسبتا کوتاه مدت است و برخلاف نظرات عموم باعث وابستگی به دارو نمی شود.