اضطراب نوجوان از خبر بارداری مادر

سلام من یه دختر ۱۶سالمع پدرم ۴۰سالشه و مادرم ۳۷ به تازگی مادرم عادت ماهانه اش عقب افتاد و شک دارن هم خودشان هم من که حامله باشه کار من صبح تا شب شده گریه کردن آنقدر گریه کردم همه زیر چشام گود افتاده و تخم چشام قرمز خونه من دلم میخواد تک فرزند باشم نمیخام خواهر برادر داشت باشم اگه این بیاد دیگه کسی منو دوست ندارع به من توجه نمیکنه نمیدونم چیکار کنم
20 مهر 1405

پاسخ پزشکان

خلاصه پاسخ پزشک بازبینی‌شده توسط پزشک تأییدشده
سلام عزیزم میفهمم چقدر این موضوع شما را ناراحت کرده واز اینکه با حضور یک فرزند جدید جایگاهی که داری رو از دست بدی میترسی. میخوام بدونی که احساساتت قابل درکه و لازم نیست خودت رو به خاطر این ترس یا اینکه دلت نمیخواد خواهر یا برادر داشته باشی، سرزنش کنی.
— بهاره وحدت پور، روانشناس و مشاور مشاهده پاسخ کامل
0
سلام
عزیزم میفهمم چقدر این موضوع شما را ناراحت کرده واز اینکه با حضور یک فرزند جدید جایگاهی که داری رو از دست بدی
میترسی. میخوام بدونی که احساساتت قابل درکه و لازم نیست خودت رو به خاطر این ترس یا اینکه دلت نمیخواد خواهر یا برادر داشته باشی، سرزنش کنی.
تو هم به توجه و محبت پدر و مادرت نیاز داری و طبیعیه که با فکر تغییر شرایط خانواده نگران بشی.
لازمه این احساس در رابطه با مامان و بابا که خیلی دوسشون داری دیده بشه
بهتره این مسیر رو با کمک مشاور طی کنی
0
درود
عزیزم ، چی باعث شده فکر کنی اگه بچه دیگه ای به دنیا بیاد توجه عاطفی پدرومادرت به تو کم میشه؟ در حال حاضر رابطه ات با والدینت چطوره؟ دختر خوبم هر فرزندی ارزشمندی خودش رو داره و با توجه به اینکه شما فرزند اول هستی قاعدتا پدرومادرت هیچوقت لذت داشتن تو رو که اونها رو وارد دنیای جدیدی کرده از یاد نمیبرند و داشتن تو براشون غنیمتی گرانبهاست ، اما اینکه چی باعث شده اینقدر نگران و مضطرب بشیدمهمه، با والدینت صحبت کن ، از نگرانیت حرف بزن تا متوجه دغدغه ات بشن و کنارت باشن و اگه هنوز اضطراب و نگرانی داری همراه والدینت چند جلسه با روانشناس در ارتباط باش تا بهت کمک کنیم جایگاه ارزشمند خودت رو در خانواده و کنار پدرومادرت پیدا کنی و با آرامش مسیر آینده ات رو بری

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً این احساس‌ها واکنش اضطرابی و غم نسبت به خبر احتمالی بارداری مادر است و در بیشتر موارد با بیان احساسات و حمایت خانواده یا مشاور کم می‌شود؛ نگران نشوید و بدانید قابل مدیریت است.
راهکارهای عملی:
- نفس‌های عمیق و آرام‌سازی: ۵ نفس عمیق با تمرکز بر بازدم.
- احساسات را با نوشتن یا گفتن به یک فرد مورداعتماد بیان کنید (پدر، مادر، مشاور مدرسه یا خاله/عمو).
- مراقبت از خود: خواب منظم، غذا و آب کافی و قدم‌زدن کوتاه روزانه.
- اگر گریه و اضطراب روزانه مانع درس یا خواب شد، وقت ملاقات با مشاور یا روانشناس بگیرید.
علائم هشدار:
- افکار یا برنامه خودکشی یا آسیب به خود.
- ضعف شدید، غش یا ناتوانی در خوردن و نوشیدن.
- حملات پانیک مکرر که تنفس را مختل یا عملکرد روزانه را از بین ببرد.
تخصص پیشنهادی: روانشناس

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخ‌دهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.

برای همین موضوع، تست استاندارد هست

رایگان · غربالگری، نه تشخیص