برای درمان بیمارشیزوفرنی با وجود مخالفت کردن بیماربا مصرف دارو چه کنم؟

سلام خدمت اقای دکتر .ضمن قدردانی از زحمات شما بنده پسری نوزده ساله هستم که از بیماری خواهر خود رنج میبرم بیماری شیزوفرنی شناخته شده و نزد یکی از پزشکان پرونده دارد بعداز سالها ازمصرف قرص با اجازه دکتر ازدواج میکند متاسفانه بعد ازمدتی باردار میشود و مصرف قرص را قطع میکند الان با همسر خود درگیرشده است و برای قهر ب خانه ما(پدرم)امده با خانواده شوهرش طی مشورتی ک انجام شد ب این نتیجه رسیدیم ک باید قرصش را ادامه دهد اما خواهرم با قرص خوردن مخالفت میکند ومیگویید من سالم هستم .راه چاره چیست ؟
0
با درود بر شما
در این که بیمار مبتلا به این بیماری درمان خود را در طولانی مدت ادامه دهد و به خاطر عوارض بیماری و درمان دارویی تحت پیگیری منظم پزشک باشد شکی نیست اما زمانی که بیمار بینش لازم به بیماری خود را ندارد و حاضر به پذیرش درمان نیست به لحاظ قانونی از درمان اجباری باید استفاده کرد که اجازه آن صرفا با مقام قضایی است همسرشان می تواند با مراجعه به قاضی یا پزشکی قانونی -البته آن هم نهایتا با حکم قاضی
- نسبت به بستری ایشان در یک مرکز بیمارستانی اقدام کند تا درمان ایشان شروع شود
0
سلام
به شما.
در صورتی که ایشان همکاری مناسبی برای درمان ندارند چاره کار بستری در بخش روانپزشکی بیمارستان خواهد بود تا اقدامات درمانی شروع شود و با طی شدن مراحلی از بهبودی، نسبت به بیماری اش آگاهی و پذیرش درمان کسب کند.
در صورتی که نیاز باشد می توان از درمان با شوک الکتریکی نیز در طی بارداری کمک گرفت که بسیار موثر و بی خطر خواهد بود.
-1
با سلام،
بهتر است جهت ارزیابی و بررسی بیشتر حضورا به متخصصین پزشکی قانونی و روانپزشکی مراجعه فرمایید.
-1
با سلام.
با توجه به توضیحات فوق، نیاز به ویزیت روانپزشک و پیگیری درمان می باشد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً قطع ناگهانی دارو باعث عود یا تشدید علائم اسکیزوفرنیا شده است یا خواهرتان دچار فقدان بینش نسبت به بیماری (نپذیرفتن نیاز به درمان) است. در بیشتر موارد با ارزیابی سریع و بازگشت کنترل‌شده به درمان، علائم قابل کنترل‌اند؛ نگران نباشید.
راهکار‌های عملی:
- فوراً با روانپزشک معالج تماس بگیرید و وضعیت را گزارش کنید تا ویزیت یا تجویز مجدد برنامه‌ریزی شود.
- از گفتگوی خشن یا فشار مستقیم پرهیز کنید؛ به جای آن با لحن آرام و همراهی نشانه‌ها و تغییرات رفتار را مطرح کنید.
- در صورت امکان مراجعه حضوری به کلینیک یا اورژانس روانپزشکی ترتیب دهید تا ارزیابی دارویی و گزینه‌هایی مانند تزریق طولانی‌اثر بررسی شود.
- رفتار‌ها و هذیان‌ها را یادداشت کنید و در تماس با پزشک ارائه کنید؛ جلسات درمان خانواده می‌تواند مفید باشد.
علائم هشدار:
- تهدید یا اقدام به آسیب به خود یا دیگران
- هذیان یا توهم شدید با رفتار پرخطر
- بی‌اشت‌هایی یا بی‌خوابی طولانی و کاهش شدید عملکرد
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی