نگرانی از طلاق، حضانت و افکار خطرناک بعد از زایمان

سلام یه دختر ۳ ماهه دارم،همسرم و خانوادش پسر میخواستن و تو دوران بارداریم اصلا رعایت حالم رو نمیکردن و یه دوره سرترالین مصرف کردم.الان دعوامون بیشتر شده و میخواد برای بارداری مجدد و پسردار شدن اقدام کنیم ولی من قبول نکردم و میخوام طلاق بگیرم.
نگرانم حضانت دخترم رو بهم نده تا فقط من رو اذیت کنه و بچم تو یه خانواده سمی بزرگ بشه.
تو سرم هی افکار خطرناک میاد که انجام بدم
18 اردیبهشت 1405 آخرین بروزرسانی: 22 اردیبهشت 1405

پاسخ پزشکان

3
سلام
شرایط سختی داری چون علاوه بر فشار زایمان و بارداری اوضاع خانوادگی هم حمایتگر نیست، پس لطفا در این شرایط تصمیم نگیر، اگر میتونی از مشاور کمک بگیر یا با افراد امن صحبت کن تا کمی از فشار روحیت کم بشه.
حداقل تا یک سال و نیم هم اقدام به بارداری نکن چون هم به خودت و هم به دخترت آسیب میرسه.
2
با سلام،
نکته اول اینکه تعیین جنسیت کودک با مرد است، نه زن ! کروموزوم‌های جنسی در زن xx و در مرد xy است اگر کروموزوم x مرد با کروموزوم یکی از دو کروموزوم x زن ترکیب شود نتیجه xx و نوراد دختر است و اگر کروموزوم y مرد بایکی از دوکروموزوم x زن ترکیب شود نتیجه نوزاد پسر است ! قبل از اقدام.
به بارداری با روش‌هایی مانند رژیم غذایی خاص می‌توان جنسیت را نه کامل به طور تقریبی به آنجه میخواهیم تغییر دهیم اما پس از شکل گیری اندام جنسی در جتین تغییر ان غیر ممکن است و اگر هم با هورمون انجام شود نتیجه اختلالات جنسی خواهد بود ! اما در ارتباط با همسرتان، هیچ تضمینی وجود ندارد در باردازی بعدیتان پسر دار شوید ! و یا همسرتان از فرد دیگری پسر دار شود ! این رفتار ایشان نشان از فقر فرهنگی است که در برخی خانواده‌ها هنوز وجود دارد و طلاق مشکلی را حل نمی‌کند و آخرین راه حل استبهتر است اول به طور جدی با همسرتان صحبت کنید و اگر تمایل داشتید به همراه ایشان یا به تن‌هایی نزد روان شناس بروید.
مشکل شما شاید با روشن شدن این دلایل علاقه زیاد ایشان به داشتن پسر و یا وقتی همسرتان متوجه شود تعیین جنسیت با او است نه شما تغییر رفتار دهد ! اما اگر تمایل به جدایی دارید طبق قانون تا 7 سالگی چون فرزندتان دختر است با شماست و پس از این سن دادگاه از کودک هم سئوال می‌کند و شرایط و کودک و شرایط شما را بررسی می‌کند با و کیل و روان شناس مشورت کنید
2
سلام
دوست عزیز
میفهمم که چقدر الان ناامید و خسته و حتی عصبانی هستی.
مخصوصا وقتی هیچ حمایت و دلگرمی هم دریافت نکردی و احساس کردی بابت دختر بودن بچه ت هم قضاوت و بی ارزش شدی.
الان مهم‌ترین چیز برای من امنیت تو و دختر کوچولوت هست.
وقتی میگی افکار خطرناک توی سرت میاد، میخوام دقیقتر بدونم منظورت چیه؟ آیا این افکار درباره آسیب زدن به خودته؟ به همسرت؟ یا به بچه؟
فقط فکر هستن یا احساس میکنی ممکنه کنترلشون سخت بشه؟
درباره حضانت فرزندت هم فعلا وارد فاجعهسازی ذهنی نشو.
مخصوصا برای کودک چندماهه، مادر جایگاه مهمی در نگهداری کودک داره.
الان اولویت اول اینه که تو تنها نمونی و این افکار خطرناک جدی گرفته بشن.
با یک فرد امن و مطمئن صحبت کن و بعد از یک روانشناس حتما کمک بخواه.
مراقب خودت باش
0
وقت شما بخیر عزیزم.
در شرایط فعلی که ذهنت احتمالا بسیار آشفته هست و تصمیم گیری دشوار، حتما قبل از اقدام به روانشناس مشاوره داشته باش تا تمام جوانب رو در نظر بگیری
0
با سلام،
پیشنهاد می‌کنم حتما به روانشناس مراجعه کنید، این آشفتگی کمی تنطیم بشه، برای این که بتونید بهتر تصمیم بگیرید، اگر جلسات حضوری براتون سخت بود از خدمات آنلاین استفاده کنید.
0
سلام
عزیزم لازمه قبل از هر اقدامی به زوج درمانگر مراجعه کنید.
0
سلام
عزیزم لازمه قبل از هر اقدامی به زوج درمانگر مراجعه کنید.
0
سلام
شرایط سختی داری چون علاوه بر فشار زایمان و بارداری اوضاع خانوادگی هم حمایتگر نیست، پس لطفا در این شرایط تصمیم نگیر، اگر میتونی از مشاور کمک بگیر یا با افراد امن صحبت کن تا کمی از فشار روحیت کم بشه.
حداقل تا یک سال و نیم هم اقدام به بارداری نکن چون هم به خودت و هم به دخترت آسیب میرسه.
0
سلام
با توجه به دوران بارداری پرتنشی که داشتید و فشاری که در حال حاضر دارید تجربه می‌کنید، ممکن باعث بشه نتونید خوب تصمیم بگیرید، بهتره قبل از هر اقدامی به روانشناس مراجعه کنید.
0
سلام،
نگرانی‌های شما با توجه به شرایطی که میگذرونین، کاملا به جاست.
اما قبل از هر اقدامی حتما به زوج درمانگر مراجعه کنین.

پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست

احتمالاً شما دچار اختلال خلقی پس از زایمان یا اضطراب همراه با افکار مزاحم ناشی از استرس و فشار خانوادگی هستید.
در بیشتر موارد این افکار علامت بیماری‌اند نه خواست واقعی و رسیدگی پزشکی می‌تواند کمک کند؛ آرام باشید و راه حل وجود دارد.
راهکار‌های عملی:
- اگر همین الآن احساس می‌کنید ممکن است به خود یا کودکتان آسیب برسانید، فوراً به اورژانس یا بخش روانپزشکی مراجعه یا با شماره‌های بحران تماس بگیرید.
- محیط را امن کنید: دارو‌ها، اشیای تیز و و سایل خطرناک را دور نگه دارید و تا زمان مراجعه پزشکی تنها نمانید.
- یک نفر قابل‌اعتماد (خانواده یا دوست) را خبر کنید تا فعلاً همراه یا مراقب کودک باشد.
- اگر دارویی مصرف کرده‌اید، آن را ناگهانی قطع نکنید و تاریخچه دارویی را هنگام مراجعه اطلاع دهید.
علائم هشدار:
- افکار و اضح و برنامه‌ریزی‌شده برای آسیب به خود یا کودک.
- هرگونه اقدام یا تلاش به خودآسیبی یا آسیب‌رسانی.
- ناتوانی کامل در مراقبت از نوزاد یا از دست رفتن ارتباط با واقعیت.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی

این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.

پاسخ‌های این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.