روانشناسی - الان مشکلم اینه که همسرم پرخاشگر وتهاجمیه وحاضر نیست بره؟

سلام خدمت روانشناسان عزیز. میشه کمک بهم کنید بجز این حرف که برم روانشناس یا دا رو بخورم. هم دیگه پول روانشناس رفتن ندارم هم یه سال دارو خوردم. الان مشکلم اینه که همسرم پرخاشگر وتهاجمیه وحاضر نیست بره دکتر وحوصله نداره. وقتی تهاجمی میشه وبددهنی میگه روانی میشم یقمو پاره میکنم دوست دارم بکشمش. جلو بچم هم نمیتونم خودمو کنترل کنم. بعد یه روز دوباره خوب میشم وپشیمون که ارزششو نداشت این بلا رو سر خودم وبچم بیارم ودوباره میشینم وگریه میکنم برا بچم. چکار کنم که بی تفاوت بشم نسبت به توهینهای همسرم؟
1
با سلام
و وقت بخیر.
خواهر بزرگوار من شرایط سخت شما و همین طور مضیقه مالی را درک می‌کنم اما بالاخره درمان مجازی در حد بسیار کمی می‌تواند تاثیرگذار باشد.
چیزی که مشخص است شما در یک دور باطل افزایش تکانه‌ها و خشم با همسر گرفتار شده اید هر یک به نوعی یکدیگر را لبریز می‌کنید تا جایی که دیگر اوضاع از کنترل خارج می‌شود.
خبر خوب این است که شما آگاهید که ادامه این روند چه آسیبی به شما؛ همسر و فرزندتان خواهد زد.
سعی کنید با همسر توافق کنید که از همان لحظات اول که نشانه‌های خشم در شما و یا همسر پدیدار می‌شود (مثل لرزش صدا؛ بالا رفتن صدا؛ گرفتگی عضلات؛ نفس نفس افتادن؛ وسط حرف دیگری آمدن؛ مشت کردن دست‌ها؛ خشکی دهان و .) باید با ترک موقعیت بین این احساس و تبدیل شدن آن به عملکرد پرخاشگرایانه حداقل برای یک ساعت فاصله بیندازید.
یکی که مستعد تر و هوشیارتر است محیط را ترک کند و هر دو در زمان تن‌هایی با نفس‌های عمیق و منظم و نوشیدن آب خنک و شستن صورت و زمزمه یک آهنگ یا متن یا ذکر سعی کنید این فاصله یکساعته را طی کنید و به نوعی هیجان را فروکش نسبی دهید.
اما این پایان ماجرا نیست شما باید بعد از آرامش نسبی و با رعایت اصولی در مورد مشکل بوجود آمده گفتگو کنید و بدانید که قرار نیست هر گفتگویی خروجی هم داشته باشد اما حداقلش این است که حرف‌هایتان با آرامش شنیده می‌شود و به نوعی خشم انباشته نمی‌شود؛ در گفتگو به هیچ عنوان وسط حرف یکدیگر نیایید و از تهدید و تحقیر و توهین و سرزنش و مقایسه به شدت اجتناب کنید؛ نظر یکدیگر را بشنوید و خلاصه کنید و به همسر بازخورد دهید (منظورت این بود؛ درست فهمیدم؟؟؟)
این‌ها برای شروع کافی است.
کتاب مهارت‌های زناشویی مک کی را تهیه و مطالعه بفرمایید.
با شماره 1480 سازمان بهزیستی به صورت رایگان مشاوره بگیرید.
اگر درمان دارویی را خودسرانه قطع کنید با مراجعه به متخصص مجدد آغاز کنید.
دکتر سبحان پورنیکدست
روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه
0
سلام
به شما.
البته در جریان درمان‌هایی که برای شما انجام شده نیستم و مسلما هنوز می توان اقدامات درمانی دارویی و غیردارویی ثمربخشی را برای شما در نظر گرفت.
اما به نظر می رسد آموختن مهارت کنترل خشم بتواند در این زمینه به شما کمک کند.
برای کنترل خشم در وهله اول باید بپذیرید که خشم و عصبانیت یک واکنش طبیعی است که در موقعیت‌هایی برای هر فرد نرمالی اتفاق می افتد.
خود را به عنوان فردی عصبانی به شمار نیاورید، بلکه بگویید در موقعیت‌هایی عصبانی می شوم.
در واقع عصبانیت یک هیجان مربوط به موقعیت است و یک خصوصیت شخصیتی نیست.
پس سعی نکنید که به دنبال عصبانی نشدن باشید.
بلکه باید تلاش تان بر این باشد که در مواقع عصبانیت بتوانید روی رفتارتان کنترل داشته باشید و خشم تان کنترل رفتارتان را به دست نگیرد.
برای این منظور باید تلاش کنید موقعیت‌ها و شرایطی که باعث عصبانیت شما می شود را بشناسید و به حس ها و هیجاناتی که در شما ایجاد می کند آگاهی داشته باشید.
وقتی چنین موقعیتی برای شما ایجاد شد سعی کنید برای دقایقی واکنش تان را به تاخیر بیندازید و اگر لازم بود موقعیت را ترک نمایید تا هیجان شما فروکش کند.
سپس در شرایطی که به آرامش نسبی رسیده اید خشم و عصبانیتی که تجربه کرده اید را با گفتگو بیان کنید تا طرف مقابل به حسی که در شما ایجاد شده آگاه شود و از سویی واکنش خارج از کنترلی نیز روی ندهد.
در کنار این راهکار برای کنترل خشم، اقدامات درمانی دارویی نیز کمک کننده و موثر است.
0
با سلام
شما به غیر از ازاین کار‌ها باید تغییر اساسی در شناخت و حساسیت‌های خودتون در زندگی و رابطه ایجاد کنید و بر افکارتان اصرار نورزید.
شما الگو‌هایی احتمالا در ذهنت تان است که در رابطه با همسرتان ناکارامد است و بخاطر همین است که با برخوردی کوچک یا بزرگ شروع به رفتار‌هایی می کنید که ذکر کردید.
0
با سلام
همانطور که همکاران گفتند کنترل خشم اهمیت بسزایی در کمک به عدم سرزنش و پشیمانی بعد در سما دارد
شما در شرایط سختی هستید اما با پرخاشگری و واکنش به همسر وارد دور باطلی می‌شود که نهایتا به اسیب خود و فرزند و رابطتان می انجامد
بهترین راه یادگیری مهارت کنترل خشم است در کنار ان دارو درمانی کمک کننده است
لازم است درمان درستی را تحت نظر روانپزسک داشته باشید.
0
سلام،
بی تفاوت شدن به این حالات خیلی کار سختی هست سری روانی میخواد، شما نمی‌تونید مشکل رو پاک کنید باید مشکل را حل کنید و گرنه هم خودتون آسیب میبیند و هم فرزندتون.
با اینکه حوصله درمان را ندارید نمی‌شه از کنار این مشکل رد شد . حتما زوج درمانگر و حتی درمان فردی نیاز هست.
0
با سلام
خدمت شما
علی رغم اینکه میفرمایید مصرف دارو داشته اید و موثر نبوده، در مورد مصرف دارو باید نکاتی را در نظر گرفت از جمله مصرف باید کاملا منظم و با مقدار و مدت مصرف کافی از داروی مناسب باشد.
در صورتی که هیچ پاسخ درمانی مشاهده نگردد نیاز به تعویض دارو می باشد.
در ضمن در صورت ایجاد عارضه دارویی نیاز به کنترل عوارض می باشد.
درصورتیکه امکان جلسات رواندرمانی را ندارید، مطالعه در زمینه روش‌های کنترل خشم می تواند کمک کننده باشد.
هوش مصنوعی دکترهَست هوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
احتمالاً رفتار تهاجمی همسرتان ناشی از مشکل کنترل خشم یا اختلال در تنظیم هیجان است؛ در بیشتر موارد این رفتار علامت فشار شدید یا اختلال روانی است و قابل مدیریت و درمان است.
نگرانیتان طبیعی است و اولین قدم حفظ امنیت شما و فرزندتان است.
راهکار‌های عملی:
- فاصله فیزیکی و برنامه‌ریزی‌شده: هنگام اوج گرفتن تنش، از اتاق خارج شوید و کودک را به جای امن ببرید.
- جملات کوتاهِ خنثی: عباراتی مانند «الان حرف نمی‌زنم» با صدای آرام بگویید و گفتگو را قطع کنید.
- تنفس و آرام‌سازی فوری: چند نفس عمیق و بازدم طولانی تا ضربان کم شود.
- مستندسازی رفتار‌ها: بازه‌ها و نمونه‌های پرخاش را ثبت کنید (یادداشت یا صدابرداری امن) برای حمایت حقوقی/مشورتی آینده.
- استفاده از خدمات رایگان: با مراکز مشاوره اجتماعی یا خط حمایت محلی تماس بگیرید.
علائم هشدار:
- تهدید صریح به کشتن یا آسیب به شما یا کودک
- ضربه یا جراحت جسمی رخ داده
- افکار خودآسیبی یا ناتوانی در محافظت از خود/کودک
تخصص پیشنهادی: روانپزشک