همسری دارم که بسیار خودرای است ولجباز وخودش این راقبول دارد وقتی اشتباهی میکنداصلا عذرخواهی نمیکندوآنقدرقضیه رامیپیچاند که به نحوی من را مقصرجلوه دهددرحالیکه من وقتی خطایی میکنم خیلی راحت عذرخواهی میکنم این حق من است که وقتی ظلمی به من میکند از من دلجویی کند ونمیکند.ازطرفی ازبس اورابدون عذرخواهی بخشیدم وکوتاه آمدم ازخودم بدم می آید واز اونیزمتنفر شده ام.من اصلا امکان مراجعه حضوری ندارم فقط خواهش میکنم بگوییدچگونه با او رفتارکنم(ازبس کوتاه آمدم پرروشده واگرکوتاه نیایم ۱ماه قهرخواهیم بود )
28 بهمن 1396 آخرین بروزرسانی: 4 اسفند 1398
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام به شما. کوتاه آمدن لزوما به معنای پذیرفتن بی چون و چرای مشکلات نیست. بلکه شما می توانید حسی که از رفتار ایشان دارید را به او منعکس کنید تا متوجه تاثیر رفتارش بر روی شما و روی رابطه تان باشد
— دکتر مسعود نامجو، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
0
با سلام و وقت بخیر. احتمال بدهید که ایشان هم دقیقا به همین صورت راجع به شما و نحوه برخورد شما فکر میکند؛ و این یعنی شکل گیری دور باطل و تمام ناشدنی تنبیه زوجین نسبت به یکدیگر! اما درمان مجازی و چند خط توصیه؛ به نظر خودتان قادر است تعارضات چند ساله دو انسان را مرتفع سازد! قبل از مراجعه حضوری کتاب زیر را به عنوان منبع خودیاری مطالعه کنید: برای زن و شوهرها وقت زندگی بهتر فرارسیده اثر کارلسون ترجمه فیروزبخت از نشر دانژه.
سلام به شما. کوتاه آمدن لزوما به معنای پذیرفتن بی چون و چرای مشکلات نیست. بلکه شما می توانید حسی که از رفتار ایشان دارید را به او منعکس کنید تا متوجه تاثیر رفتارش بر روی شما و روی رابطه تان باشد
احتمالاً رفتار همسرتان ناشی از ویژگی شخصیتی خودرأیی و مشکل در مهارتهای ارتباطی یا ترس از نشان دادن ضعف است. در بیشتر موارد این واکنشها دفاعیاند و به معنی بیعلاقگی مطلق نیست؛ نگران نباشید، با روشهای مشخص میتوان وضعیت را بهتر مدیریت کرد. راهکارهای عملی: 1 وقتی بحث گرم میشود یک جمله «من» کوتاه بگویید: «وقتی اینطور میشود من آزرده میشوم» و موضوع را به احساس خود محدود کنید. 2 مرز روشن تعیین کنید: «اگر بعد از گفتن این حرفها عذرخواهی نشود، برای حفظ آرامش چند ساعت فاصله میگیرم» و آن را اجرا کنید. 3 زمان مشخص برای گفتگو انتخاب کنید (نه وقتی خسته یا عصبانی است) و موضوع را محدود به یک مورد در هر گفتگو کنید. 4 واکنشهای اتهامی را کوتاه قطع کنید؛ به جای بحث درباره مقصر، راهحل یا خواسته روشن مطرح کنید. 5 اگر امکان دارد از مشاوره آنلاین یا پیام حمایتی برای توضیح احساسات استفاده کنید. علائم هشدار: 1 تهدید یا خشونت کلامی/فیزیکی 2 کنترل شدید مالی یا اجتماعی که آزادی شما را محدود کند 3 احساس ناامیدی شدید یا افکار خودآسیبی تخصص پیشنهادی: مشاور خانواده
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
