اصلا برادرم حاضر نیست حمام برود چطور با او رفتار کنیم؟

وقت بخیر، بهتر است به صورت آنلاین با یک روانپزشک ویزیت شوند، شاید با تجویز چند دارو برای ایشان، پرخاشگری ایشان کمتر شود.
از شرح حالی که گفتید به نظر می رسد در سطح روان، خشم زیادی را تجربه می کنند که لازم است به روانشناس نیز مراجعه کنند تا بتوانند در محیط امن درمانی از افکار و احساساتی که اذیتش می‌کند، صحبت کند.

سلام
عزیزم والدین باید به یک روانپزشک کودک مراجعه کنند و علائم را توضیح دهند، پزشک داروی لازم را تجویز می کند، مورد برادر شما اورژانسی است و باید جدی بگیرید

سلام
میتونه علائمی از افسردگی باشه ولی راهش خشونت نیست، حتما از روانشناس کمک بگیرید

سلام
با توجه به توضیحات شما، رفتار‌های برادرتان (خشونت، ترک مدرسه، پرهیز از بهداشت، فحاشی، کتکزدن و مقاومت در مراجعه به روانشناس) نشان می‌دهد که مسئله جدی است و نیاز به مداخله تخصصی دارد.
خانواده به تن‌هایی نمی‌تواند مشکل را حل کند.
لازم است ابتدا توسط روانپزشک معاینه شود؛ چون احتمال مشکلات روانپزشکی (مثل افسردگی شدید، روانپریشی، یا اختلالات رفتاری جدی) وجود دارد.
اگر خودش همکاری نمی‌کند، شما می‌توانید بدون حضور او به روانپزشک/روانشناس مراجعه کنید و شرایط را شرح دهید تا راهنمایی دقیقتر بگیرید.
در صورت شدت خشونت یا تهدید به آسیب زدن، مراجعه فوری به اورژانس یا مراکز بهداشت روان ضروری است.
در خانه سعی کنید کمتر وارد بحث و درگیری مستقیم شوید، قوانین و اضح بگذارید و از تنبیه یا اجبار فیزیکی خودداری کنید، چون معمولا رفتار را بدتر می‌کند.
مهم: این وضعیت نیازمند پیگیری جدی پزشکی است، چون اگر درمان شروع نشود ممکن است رفتار‌ها شدیدتر شود.

سلام
مشخصه رفتار والدین و شما با برادرتان نیاز به بررسی و اصلاح دارد پس بهتر هست حتما شما با روانشناس مشورت کنید تا بهتون کمک کنه
فعلا دست از کنترل و نصیحت و سرزنش برادرتون بردارید

سلام و درود
برادر شما حتما نیاز به کمک حرفه ای و البته ارزیابی دقیق از سمت یک روان شناس داره

پرخاشگری، افت عملکرد، ترک تحصیل و مشکلات بهداشتی می‌تواند نشانهی اختلال‌های روان یا عصبی باشد (مثلا افسردگی شدید، اختلال سلوک، مشکلات رشد عصبی یا حتی اختلالات روانپریشی)
یک روانپزشک کودک و نوجوان یا بزرگسال (بسته به سن او) می‌تواند معاینهی اولیه انجام دهد.
حتی اگر خودش تمایلی ندارد، والدین یا سرپرست می‌توانند ابتدا به تن‌هایی با روانپزشک مشورت کنند تا راه‌های جذب او را یاد بگیرند.

سلام
باید والدین تون حتما برادرتان بیمارستان ببرند

براساس سوابق تشخیص بهتری می‌توان داد، اگر این علائم تقریبا همیشگی بوده و از قبل وجود داشته احتمال تشخیص‌های عصب تحولی مطرح است،
پس ابتدا باید مشخص بشود که بیش حسی یا کم حسی در او وجود دارد یا نه، رفتار‌های تکراری، علائق عجیب و تشریفات.
در صورتی که علائم اخیرا به وجود اومده مثلا در یکی دوسال اخیر، تشحیص کاملا متفاوت می‌شود.
اما در کل با توجه به این توضیحات کم، احتمال اختلال نافرمانی مقابله ای و مشکلات تحصیلی (دیراموزی) وجود دارد.
ترک تحصیل و یا نرفتن ندرسه یکی از بدترین اتفاقات در این سن است، که به شدت باید مورد توجه قرار گیرد و یادتان باشد در صورو عدم اقدام به موقع، عوارض بسیار بدتری در پیش خواهد بود.
در صورت نیاز به مداخله یا مشاوره بیشتر تماس حاصل فرمایید
موفق باشید

حتما نیاز به کمک حرف‌های داره، با خشونت برخورد نکنین، امنیت خانواده اولویت داره، مشاور یا روانپزشک کودک و نوجوان حتما مراجعه کنید باتوجه به شرح حال کامل راهنمایی می‌کنند، اگر رفتار خطرناک شد فورا اورژانس تماس بگیرین.

سلام.
با توجه به سن برادرتون باید تشخیص اختلال نافرمانی مقابله یا سلوک گذاشته شود و براساس اون روند درمان شروع شود و اختلال افسردگی از نوع بی نظمی خلق اخلالگر مخرب هم ممکن است وجود داشته باشد که بررسب بیشتر و درمان و خانواده درمانی باید در اولویت قرار گیرد.
پیروز باشید

با سلام
نیاز به ارزیابی و بررسی داشته می‌تواند از علایم اختلال خلقی و اضطراب و علایم سایکوتیک باشد

با سلام
قطعا باید وضعیت برادرتپن بررسی بشه
توصیه می‌کنم حتما پدر و مادر تون رو ترغیب کنید که با یک مشاور و روانشناس صحبت کنند و روند رشد و نحوهی برخورد با برادرتپن رو بررسی کنند که بتوان علت این مشکلات رو به صورت دقیق ریشهیابی کرد
به نظر میرسه مشکل خیلی حاد نیست ولی شما نحوهی درست رفتار با ایشون رو بلد نیستید و برادرتون در چرخهی لجبازی افتاده.

با سلام
دوست عزیز
وضعیتی که برای برادرتان توضیح دادید نشانه مشکلات جدی رفتاری و روانی است و نیاز به مداخله تخصصی دارد.
ضروری است که حتما با روانشناس کودک و نوجوان تماس بگیرید تا علت رفتار‌های خشونت آمیز، اجتناب از حمام، لکنت و ترک مدرسه بررسی شود.
روان درمانی به او کمک می‌کند تا رفتار‌های خشم و پرخاشگری کنترل شود، مهارت‌های اجتماعی و زندگی روزمره تقویت شود و لکنت کاهش یابد.
بدون درمان تخصصی، رفتار‌های مشکل ساز ادامه پیدا کرده و بر روابط خانوادگی و اجتماعی او اثر منفی می گذارد.
مراجعه به روانشناس را جدی بگیرید.