آیا اختلال شخصیتی دارم؟

باسلام
لازم است بدانید که تمام افراد درجاتی از شخصیت های کلاستر های سه گانه را دارند داشتن انها به مقدار زیاد فرد را برجسته ی یکسری ویژگیهای شخصیتی میکند
حال اگر فرد دچار اختلال عملکرد و روابط شدید شود انگاه تشخیص اختلال شخصیت گذاشته میشود
در مورد شما به نظر میرسد مهارت کنترل خشم در شما ضعیف است که لازم است ان را با کمک یک درمانگر تقویت کنید
علایم مانیا معیارهای مربوط به خود را دارد که باید توسط روانپزشک بررسی شود چون هر فردی ممکن است نوسانات خلقی را در طی روز به مدت کوتاه تجربه کند که این علایم مانیا نیست
در مورد ویژگی شخصیتی شما که پارانویید یا بدبینی است درجه اختلال و موقعیت های موجود مهم است و باید مورد کاوش و بررسی قرار گیرد
توصیه میکنم به یک روانپزشک برای بررسی تکمیلی مراجعه کنید

باسلام واحترام
در دوره دانشجوی خواندن دروس شخصیت و آسیب های روانی در فرد دانشجو این نگرانی را بوجود میاورد نکنه این اختلال را داشته باشم شاید یک یا چند علائم راداشته باشید ولی برای تشخیص اختلال کافی نیست
اگر پرخاشگری دارید و قابل کنترل نبوده وعلایم پارانوئید ومانیا دارید
در مواقعی میتوان بعنوان اختلال بیان کردکه باعث پریشانی خودتان واطرافیان وافت عملکرد شما شود توصیه میشود برای ویزیت به روان پزشک مراجعه کنید

سلام
به شما.
این که یک سری علائم اختلالات مختلف را در خود ببینید و به خود برچسب آن اختلال را بزنید در بین دانشجویان پزشکی نسبتا رایج است و سندرم دانشجوی پزشکی نام دارد.
ممکن است هر کسی در خود مواردی از خصوصیات شخصیتی که در قالب معیارهای اختلالات شخصیت ذکر شده است را داشته باشد اما تا وقتی که به تعداد کافی این معیارها را نداشته باشد اختلال شخصیت محسوب نمی شود.
اما در مورد کنترل خشم و عصبانیت، در وهله اول باید بپذیرید که خشم و عصبانیت یک واکنش طبیعی است که در موقعیت هایی برای هر فرد نرمالی اتفاق می افتد.
خود را به عنوان فردی عصبانی به شمار نیاورید، بلکه بگویید در موقعیت هایی عصبانی می شوم.
در واقع عصبانیت یک هیجان مربوط به موقعیت است و یک خصوصیت شخصیتی نیست.
پس سعی نکنید که به دنبال عصبانی نشدن باشید.
بلکه باید تلاش تان بر این باشد که در مواقع عصبانیت بتوانید روی رفتارتان کنترل داشته باشید و خشم تان کنترل رفتارتان را به دست نگیرد.
برای این منظور باید تلاش کنید موقعیت ها و شرایطی که باعث عصبانیت شما می شود را بشناسید و به حس ها و هیجاناتی که در شما ایجاد می کند آگاهی داشته باشید.
وقتی چنین موقعیتی برای شما ایجاد شد سعی کنید برای دقایقی واکنش تان را به تاخیر بیندازید و اگر لازم بود موقعیت را ترک نمایید تا هیجان شما فروکش کند.
سپس در شرایطی که به آرامش نسبی رسیده اید خشم و عصبانیتی که تجربه کرده اید را با گفتگو بیان کنید تا طرف مقابل به حسی که در شما ایجاد شده آگاه شود و از سویی واکنش خارج از کنترلی نیز روی ندهد.
در کنار این راهکار برای کنترل خشم، اقدامات درمانی دارویی نیز کمک کننده و موثر است.

سلام،
در زمان دانشجوی و یادگیری خیلی برای دانشجو ها پیش میاد که علائمی از اختلالات را در خودشون ببین، پس دیدن و پیدا کردن علائم طبیعتی هست و دچار اضطراب نشود.
ولی معیار احساس و افکار شما و نحوه زندگی کن و فعالیت ها شما در حوزه های مختلف زندگی هست و اگر فکر میکیند در هر یک از این موارد بالا مشکلی هست و رنجی درونی را احساس میکنید پیش نهاد میدم از جلسات روانشناسی کمک بگیرید.

سلام.
به نظر میرسد شما هم مثل سایر دانشجویان رشته های پزشکی با مطالعه بیماریها دچار اختلال هیپوکندریازیس یا خودبیمار انگاری شده اید، تشخیص اختلال شخصیت و یا اختلالات گذرا به این راحتی و با مطالعه چند مطلب امکان پذیر نیست، پیشنهاد میکنم در صورتیکه برای شما این موضوع ایجاد نگرانی کرده و یا به اختلال در عملکرد و ارتباطاتتان منجر گردیده برای تشخیص و درمان حتما به روانپزشک مراجعه فرمایید.

با سلام و وقت بخیر.
خلاصه عرض میکنم :
به صرف وجود علامت نمیتوان تشخیص گذاشت.
علامتها صرفا بخش کوچکی از فرآیند تشخیص هستند.
همه ما در طیف پیوستاری اختلالات جایگاهی داریم.
تشخیص در اختلالات شخصیت حتی از اختلالات بالینی هم دشوارتر است.
یک مصاحبه بالینی مفصل میتواند یک تشخیص نزدیک به دقیق بگذارد.

با سلام
دلیلی برای اینکه به خود اختلالی را نسبت دهید وجود ندارد و جهت تشخیص و مطرح نمودن هر نوع اختلالی نیاز به مصاحبه بالینی توسط روانپزشک می باشد.
توصیه می کنم به روانپزشک مراجعه نمایید.

با سلام.
مطالبی که در کتاب میخوانید، با چیزی که در عمل تشخیص میگذارند متفاوت است.
جهت اطمینان خاطر، به صورت حضوری کمک بگیرید