سلام. اگر کسی قبلا ۱۰ میلی گرم اس سیتالوپرام یه جا خورده باشه نه نصف و این چیزا و دچار خمیازه های خیلی زیاد. خواب الودگی و دچار حمله پنیک شدید و تپش قلب بشه. بعد مدتی بره و بهش سرترالین بدن و دچار تهوع و بی اشتهایی و گیجی شده باشه یعنی اینا بهش نمیسازه؟ بهترین گزینه برای جایگزینی این داروها چی هست؟ بابام میگه شاید ضعیفه بدنت یا اصلا مشکلی نداری که بهت نمیسازه یا این خیلی قویه. ولی من پر استرسم. از همین خانواده دارویی ملایم ترینش کدومه؟شما با کدوم موافقید.
25 آبان 1399
پاسخ پزشکان
3
با سلام وقتی دارویی مصرف می کنیم و دچار عوارض می شویم بهترین کار این است دوز دارو را کاهش داده و به مرور دوز ان افزایش یابد. در ضمن وقتی دچار عوارض دارویی می شویم با پزشک خود مشورت کنیم
با سلام داروی سرترالین برای پانیک داروی مناسبی است، دارو را با در 1/4 قرص شروع نمایید و بتدریج افزایش دهید و بعد از و عده غذائی میل کنید. در صورت ادامه عوارض نیاز به تغییر دارو خواهد بود.
احتمالاً بدنت به دوز و نوع دارو حساس است، نه اینکه «بدنت ضعیف» باشد یا «اصلاً مشکلی نداشته باشی». در بیشتر موارد این عوارض بهویژه در شروع مصرف مهارکنندههای بازجذب سروتونین طبیعی و گذرا هستند، ولی حمله پانیک و تهوع شدید حتماً باید با پزشک تنظیم شود. راهکارهای عملی: ۱ بدون قطع خودسرانه دارو، هر علامتی (تهوع، گیجی، تشدید اضطراب) را با جزئیات و زمان شروع به روانپزشک گزارش شود تا دوز را بسیار پایینتر و تدریجی تنظیم کند. ۲ گاهی شروع با دوز خیلی کم (مثلاً یکچهارم قرص) و افزایش آهسته، عوارض را بهطور و اضح کم میکند؛ این کار فقط باید با نسخه انجام شود. ۳ همراه دارو از تکنیکهای غیردارویی مثل نفس عمیق، پیادهروی منظم، کاهش کافئین و خواب منظم استفاده شود تا نیاز به دوزهای بالا کمتر شود. ۴ اگر یک داروی خانواده خاص (مثل اساسآرآیها) عوارض شدید بدهد، پزشک ممکن است از داروهای دیگر (مثلاً از خانواده متفاوت یا داروهای کمکی ضداضطراب کوتاهمدت) استفاده کند. علائم هشدار: ۱ تنگی نفس، درد قفسه سینه، تپش قلب بسیار شدید یا احساس غش. ۲ افکار خودکشی، خودزنی یا بیقراری غیرقابل تحمل. ۳ تب، سفتی عضلات، گیجی شدید یا بیهوشی. تخصص پیشنهادی: روانپزشک (متخصص اعصاب و روان).
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.