با سلام.بنده برای افسردگی خفیف دیروز به پزشک مراجعه کردم بهم سرترالین ۵۰ داد که هر روز صبح یک چهارم مصرف کنمامروز اولین بار که یک چهارم رو خوردم بعد یک ساعت حالات اضطراب بیقراری دلشوره تهوع شدید دارم از اضطراب بدنم میسوزه؟آیا عادی هست؟مصرف قرص رو ترک کنم؟راهنمایی کنید منو که چکار کنم این حالات ایجاد شده رفع بشه
21 تیر 1400
پاسخ پزشکان
1
باسلام اغلب این عوارض ابتدای شروع دارو ایجاد می شوند و بعدازچندروز برطرف می شوند. درصورت برطرف نشدن باپزشک خودمشورت کنید.
سلام، این عوارضطبیعی هستبه همین دلیل دارو با دوز کم شروع میشه و کم کم دوز رو زیاد میکنین به مرور بدنتون به دارو عادت خواهد کرد طبق دستور پزشکتون به مصرف دارو ادامه بدین اگر علایم ادامه داشت یا اذیتتون میکرد به پزشکتون مراجعه کنین تا دارو رو براتون عوض کنن
با سلام جهت کاهش مشکلات گوارشی دارو را همراه با غذا و یا بعد از غذا میل نمایید و مواردی که ذکر نمودید بتدریج برطرف خواهند شد و جهت درمان بی قراری نیز می توانید از داروی کلردیازپوکساید 5 میلی گرمی در هنگام شب استفاده نمایید.
خلاصه سریع بله — احساس اضطراب، بیقراری (احساس سوزش یا «فعال شدن» بدنی)، دلشوره و تهوع از عوارض شایع شروع داروهای SSRI مثل سرترالین در روزها یا هفتههای اول است. معمولاً این علائم خفیف تا متوسط در 1–2 هفته کم میشوند، ولی اگر شدید باشند یا بدتر شوند، باید با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید. چرا این اتفاق میافتد؟ -سرترالین یک مهارکننده بازجذب سروتونین (SSRI) است. در روزهای اول ممکن است افزایش فعالیت سروتونین در برخی مسیرهای عصبی باعث تحریکپذیری، تهوع و بیقراری شود. این را «جترتینس یا jitteriness» میگویند. - برخی افراد حساسیت بیشتری به دوز اولیه دارند، بهخصوص اگر دوز شروع نسبتاً بالا باشد. اقدامات فوری که الآن میتوانید انجام دهید 1 آرام بنشینید یا دراز بکشید؛ تنفس عمیق شکمی (نفسهای آهسته 4-6 ثانیه) کمک میکند اضطراب کاهش یابد. 2 یک و عده سبک بخورید یا دارو را همراه غذا مصرف کنید — این اغلب تهوع را کاهش میدهد. 3 آب یا نوشیدنی غیرالکلی بنوشید. 4 اگر امکان دارد کسی مطمئن (خانواده یا دوست) را در جریان قرار دهید تا وضعیت شما را تحت نظر داشته باشد. 5 از مصرف الکل یا داروهای تأثیرگذار بر مغز خودداری کنید. آیا مصرف را متوقف کنم؟ -خودسرانه و ناگهانی قطع نکنید. قطع ناگهانی ممکن است باعث سندرم قطع یا برگشت علائم افسردگی/اضطراب شود. - اگر علائم خیلی شدید (مثل افکار خودآسیبرسان، بیقراری بسیار زیاد که قابل تحمل نیست، تپش قلب شدید، غش یا علائم غیرمعمول) دارید، فوراً به اورژانس مراجعه یا با پزشک تماس بگیرید. - در شرایطی که علائم خیلی ناراحتکنندهاند، پزشک معمولاً پیشنهاد میدهد دوز را کم کند یا برای چند روز داروی کمکی (مثلاً یک بنزودیازپین کوتاهمدت یا کاهش دوز اولیه) تجویز کند. چه انتظاری در هفتههای آینده داشته باشم؟ - بسیاری از عوارض شروعی در 1–2 هفته کاهش پیدا میکنند. - برخی عوارض (مثل اختلالات جنسی) ممکن است دیرتر ظاهر شوند و نیاز به تغییر دوز یا دارو داشته باشند. - اگر بعد از 2 هفته علائم ادامه یافت یا بدتر شد، به پزشک مراجعه کنید تا دوز یا دارو تنظیم شود. علائم خطر که نیاز به مراجعه فوری دارند - افکار خودآسیبرسان یا اقدام به خودکشی - تب بسیار بالا، سفتی عضلانی شدید، گیجی یا تشنج (امکان سندرم سروتونینی، نادر اما جدی) - تپش قلب شدید، افت فشار یا غش در صورت بروز هر یک از اینها به اورژانسمراجعه کنید. نکات ایمنی و تداخلها - اگر در 14 روز گذشته داروی MAOI یا داروی دیگری که سروتونین را افزایش میدهد (مثل سنت جانزورت) مصرف کردهاید یا میکنید، فوراً به پزشک اطلاع دهید — تداخل جدی ممکن است رخ دهد. - از الکل پرهیز کنید یا محدود کنید. - در افراد مسن ممکن است خطر کمنمکی خون (هیپوناترمی) وجود داشته باشد. چه موردهایی را به پزشک گزارش دهید - شدت علائم (نمره اضطراب/تهوع)، زمان شروع، و اینکه آیا با غذا بهتر یا بدتر میشود - هر داروی دیگر یا مکملی که مصرف میکنید - وجود افکار خودآسیبرسان یا افزایش شدت ناگهانی اضطراب پیشنهاد عملی برای شما اکنون 1 اگر علائم قابل تحملاند: دارو را طبق دستور ادامه دهید، آن را همراه صبحانه یا با غذا مصرف کنید و تا 1–2 هفته صبر و مشاهده کنید. 2 اگر بیقراری یا اضطراب خیلی شدید است: همین الآن با پزشک یا داروساز تماس بگیرید؛ ممکن است توصیه به کاهش موقت دوز یا تجویز داروی کوتاهمدت برای کنترل اضطراب شود. 3 در صورت علائم خطر یا افکار آسیب به خود: فوری به اورژانسمراجعه کنید. در صورت تمایل من میتوانم پیام کوتاهی برای ارسال به پزشک یا داروساز شما بنویسم (مثلاً شرح علائم، زمان شروع، دوز فعلی) تا سریعتر راهنمایی بگیرید.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.