سلام من خا نمی ۴۲ سا له هستم ۱۲ ساله افسردگی دارم دکتر خیلی رفتم دارو میداد اما فقط مدت کوتاهی خوب بودم دوباره حا لم بد میشه با توجه به این که من راهم دوره اما حا ضرم برای خوب شدنم هر کاری بکنم شما میتونید به من کمک کنید چون واقعن از دارو ودکتر دیگه نا امید شدهام اما اگر مطمعن باشم بهم کمک میشه ودرمان میشم میام تهران هر چند راه دور با شه ممنونم کاه سوالم رو جواب میدین
19 شهریور 1396 آخرین بروزرسانی: 17 بهمن 1398
پاسخ پزشکان
خلاصه پاسخ پزشکبازبینیشده توسط پزشک تأییدشده
سلام به شما. افسردگی وقتی به این میزان مزمن می شود معمولا نیاز به درمانهای طولانی مدت است و در کنار آن می بایست تغییراتی در سبک زندگی فرد نیز اتفاق بیفتد تا به روند بهبودی کمک کند. به عنوان مثال می بایست عواملی که در تداوم افسردگی در زندگی فرد نقش دارند شناسایی و اصلاح شود .
— دکتر مسعود نامجو، متخصص اعصاب و روان - روانپزشک مشاهده پاسخ کامل
0
با سلام و وقت بخیر. به زعم بنده با آمدن به تهران استرس مضاعفی را بر خود تحمیل نکنید. افسردگی اختلالی شناسنامه دار با پروتکل درمانی استاندارد است. با روانپزشک خود مشورت کنید تا در صورت نیاز داروهای شما را مورد بازبینی قرار دهد. از همکاران روانشناس جهت درمانهای شناختی و رفتاری در کنار درمان دارویی کمک بگیرید. خط مشاوره 1480 سازمان بهزیستی به شما مشاوره تلفنی رایگان میدهد که به عنوان حمایتی مکمل؛ خالی از فایده نیست. همچنین میتوانید کتاب غلبه بر افسردگی (نوشته گیلببرت ترجمه جمالفر از نشر رشد) را مطالعه بفرمایید.
سلام به شما. افسردگی وقتی به این میزان مزمن می شود معمولا نیاز به درمانهای طولانی مدت است و در کنار آن می بایست تغییراتی در سبک زندگی فرد نیز اتفاق بیفتد تا به روند بهبودی کمک کند. به عنوان مثال می بایست عواملی که در تداوم افسردگی در زندگی فرد نقش دارند شناسایی و اصلاح شود . اما یک مراجعه واحد راهگشا نخواهد بود و لازم است پی گیری مداوم نزد یک درمانگر واحد داشته باشید تا بهترین نتیجه حاصل گردد.
احتمالاً شما دچار افسردگی مزمن یا افسردگی عودکننده هستید؛ در بیشتر موارد ترکیب دارو و رواندرمانی همراه تغییرات سبک زندگی به بهبود کمک میکند. نگران نباشید؛ امید به درمان وجود دارد و قابل پیگیری است. راهکارهای عملی: - درباره بازنگری درمان دارویی و افزودن یا ادامه رواندرمانی (مثلاً رفتاردرمانی شناختی) با روانپزشک صحبت کنید. - یک برنامه روزانه منظم بسازید: خواب منظم، وعدههای غذایی منظم و حداقل ۳۰ دقیقه پیادهروی روزانه. - حمایت اجتماعی فعال کنید: با یک عضو خانواده یا دوست قابل اعتماد وضعیتتان را در میان بگذارید و کمک بخواهید. - یادداشت کردن حال و علائم روزانه و پیگیری تغییرات میتواند به تصمیمگیری پزشکی کمک کند. علائم هشدار: - افکار، طرح یا اقدام به خودکشی یا گفتن عبارتهایی که از نخواستن زندگی حکایت میکند. - ناتوانی شدید در مراقبت از خود یا انجام کارهای روزمره، تغذیه یا خواب بسیار ناکافی. - بروز توهم، هذیان، سردرگمی ناگهانی یا رفتار بسیار پرخاشگرانه. تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید. هویت و پروانه طبابت پزشکان پاسخدهنده از سازمان نظام پزشکی استعلام شده است — فرآیند تأیید هویت پزشکان.
