پروستات ربطی به خودارضایی دارد یا خیر؟

احتمالاً مشکل اصلی شما بیشتر جنسی
– روانشناختی است تا خراب شدن آلت یا پروستات.
خودارضایی حتی روزی چند بار معمولاً باعث ناباروری، کوتاه شدن آلت یا «از بین رفتن مردانگی» نمی‌شود، ولی احساس گناه، اضطراب و افسردگی می‌تواند میل جنسی و نعوظ را ضعیف کند.
امید به زندگی‌تان کاملاً وجود دارد و در اغلب موارد با درمان، وضعیت به حالت عادی برمی‌گردد.
راهکار‌های عملی:
۱ خودارضایی را به‌تدریج کم کنید (مثلاً هر ۲–۳ روز یک‌بار)، نه ناگهانی؛ و محرک‌هایی مثل فیلم و عکس محرک را حذف کنید.
۲ خواب کافی، ورزش منظم و کاهش مصرف سیگار، الکل و مواد (اگر مصرف می‌شود)؛ این‌ها مستقیم روی نعوظ اثر دارند.
۳ برای افکار منفی شدید درباره خودارضایی و «بی‌ارزشی» حتماً مشاوره روان‌شناسی بگیرید؛ درمان شناختی–رفتاری خیلی کمک‌کننده است.
۴ آزمایش هورمون‌های جنسی (از جمله تستوسترون) و قند خون بدهید تا علت جسمی احتمالی هم بررسی شود.
۵ در صورت تجویز پزشک، ممکن است برای مدت کوتاه از دارو‌های کمک‌کننده به نعوظ استفاده شود تا اعتماد به‌نفس‌تان برگردد.
علائم هشدار:
۱ نعوظ صبحگاهی کاملاً از بین رفته و همراه با درد، کجی جدید آلت یا ترشح غیرعادی است.
۲ سوزش ادرار، خون در ادرار یا منی، درد شدید لگن یا بیضه‌ها دارید.
۳ افکار خودکشی، ناامیدی شدید یا ناتوانی در انجام کار‌های روزمره به‌خاطر افسردگی.
تخصص پیشنهادی: اورولوژی (جراح کلیه و مجاری ادراری) همراه با روان‌پزشک یا روان‌شناس بالینی.