با سلام و وقت بخیر. سوای مبحث ارزشی و اعتقادی در بحث فوق الذکر، خودارضاییدر صورتی که بیش از حد، و سواس گونه و مختل کننده عملکرد فرد قلمداد نشود، به عنوان فعالیت بیمارگون و آسیب زا طبقه بندی نمیشود. فراموش نکنید مشغولیت ذهنی و احساس گناه شدید از این عمل نه تنها به ترک آن کمکی نخواهد کرد، بلکه معمولا با افزایش اضطراب، بسامد و شدت آن را نیز افزایش خواهد داد. از بعد رفتاری میتواند از تکنیکهای کنترل محرک کمک بهره گیرید؛ سعی کنید موقعیتها، زمانها، احساسات و به طور کلی عوامل راه انداز نیاز اجبارگونه به عمل خودارضایی را شناسایی کنید؛ با افزایش فعالیت بدنی، ارتباطات سالم دوستانه، سرگرمیهای متنوع در قالب فضا و زمان شخصی، زمان تنهایی خود را به حداقل ممکن برسانید. برای رهایی از اضطراب به عنوان یکی از عوامل مهم راه انداز این پدیده، از تکنیکهای ذهن آگاهی و آرمیدگی (با کمک متخصص روانشناس) بهره بگیرید و در نهایت و در صورت نیاز میتوانید جهت دریافت درمان دارویی از مساعدت همکاران روانپزشک بهره مند باشید.
در بیشتر موارد خودارضایی هفتهای یکبار، اگر بدون خشونت، بدون اعتیاد و بدون اختلال در کار و روابط باشد، احتمالاً آسیب جسمی جدی ایجاد نمیکند. مشکل اصلی معمولاً احساس گناه، اضطراب و باورهای نادرست است، نه خود عمل. راهکارهای عملی: ۱ اگر بعد از خودارضایی احساس گناه یا اضطراب میکنی، بدان که از نظر پزشکی در این حد معمولاً طبیعی است؛ سعی کن خودت را سرزنش نکنی. ۲ تعداد دفعات را طوری نگه دار که مزاحم درس، کار، خواب و رابطه اجتماعی نشود؛ اگر دیدی روی زندگیات مسلط شده، کمکم فاصلهها را بیشتر کن. ۳ موقع انجام، از فشار زیاد و خشونت روی آلت پرهیز کن تا دچار درد، خراش یا انحنا نشود. ۴ برای تخلیه انرژی جنسی و کاهش خیالپردازی مداوم، ورزش منظم، حمام و لرم و خواب کافی بسیار کمککننده است. ۵ اگر از نظر مذهبی دچار تعارض هستی، صحبت با یک مشاور مذهبی آگاه و بدون قضاوت میتواند آرامت کند. علائم هشدار: ۱ زخم، خونریزی، تورم یا درد ماندگار در آلت یا بیضهها. ۲ ناتوانی در کنترل خودارضایی به حدی که کار، درس یا رابطهات بهم بریزد. ۳ کاهش شدید میل یا ناتوانی جنسی در رابطه واقعی. تخصص پیشنهادی: پزشک متخصص اورولوژی (برای آقایان) یا متخصص زنان (برای خانمها)، و در صورت مشکل روحی همراه، روانپزشک یا روانشناس بالینی.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
