سلام خسته نباشید بنده از ناحیه زیر سینه ک فکر میکنم محدوده معده هست چاق شدم نسبت ب کل بدنم اون قست چاق شده و وقتی غدا میخورم بیشتر میشه در کل چاقتره اون قسمت ، هیچ دردی هم نداره،حالا نمیدونم مشکل از معده است ایا؟
3
سلام. اکر منظورتان چاقی شکمی است علت اصلی آن کم تحرکی و نشستنهای طولانی مدت است. بهتر استورزش را به صورت مرتب در برنامه کاری خود داشته باشید.
چاقی شکمی بستگی به تیپ بدنی شما داره. برخی افراد چربی را بیشتر در ناحیه شکم ذخیره میکنند. برای درمان چاقی شکمی باید علت زمینه ای بر اساس تیپ بدنی شما اصلاح بشه. در صورت تمایل با ما تماس بگیرید.
هوش مصنوعی دکترهَستهوش مصنوعی ممکن است درک کاملی نداشته باشد؛ نظر پزشک اولویت دارد.
سلام؛ خسته نباشید. توضیح شما که ناحیه زیر سینه و معده نسبت به بقیه بدن چاقتر شده و بعد از غذا بیشتر میشود، مهم است و دو احتمال عمده را باید جدا کرد: تجمع چربی (ثابتتر) و اتساع یا نفخ پس از غذا (متغیر، قابل افزایش بعد از خوردن). 1 چگونه خودتان تفاوت را تشخیص دهید؟ - بررسی بصری و فشاری: چربی زیرجلدی نرم و پایدار است و با لمس فرو میرود. نفخ یا اتساع معمولاً پوست را براق یا کشیده نشان میدهد، هنگام فشار ممکن است سفت یا گازدار باشد و تغییر قابل توجهی در حجم در طول روز یا بعد از و عده غذایی دیده میشود. - تغییر با وضعیت: اگر در حالت درازکش حجم کاهش یابد → احتمال نفخ/گاز/مایع بیشتر است. اگر حجم ثابت بماند → چربی محتملتر است. - زمانبندی: افزایش سریع و مکرر بلافاصله بعد از غذا → بیشتر نشاندهنده نفخ، گاز، دیر هضمی یا پرخوری است تا افزایش چربی که در کوتاهمدت تغییر نمیکند. 2 علل شایع - تجمع چربی مرکزی (چاقی شکمی یا چربی احشایی): ناشی از اضافه کالری، کمتحرکی، عوامل ژنتیکی و هورمونی. در زنان بعد از بارداری یا با افزایش سن دیده میشود. - نفخ گوارشی و اتساع شکم: ناشی از بلع هوا، غذاهای نفاخ (حبوبات، کلم، نوشابه گازدار)، عدم تحمل لاکتوز، یبوست، سندرم روده تحریکپذیر (IBS) یا رشد بیش از حد باکتریهای روده (SIBO). - اختلالات هورمونی یا متابولیک: کمکاری تیروئید، سندرم کوشینگ، سندرم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) — اینها میتوانند باعث افزایش وزن مرکزی شوند و معمولاً با علائم دیگری همراهاند (قاعدگی نامنظم، رویش مو، تغییرات پوستی، خستگی). - موارد کمتر شایع: تجمع مایع در شکم (آسیت) یا بزرگ شدن اعضا که معمولاً علامتهای دیگری مثل درد، کاهش وزن یا زردی دارد. 3 چه زمانی نگران باشید و به پزشک مراجعه کنید؟ - افزایش حجم سریع و ناگهانی یا درد شدید - تب، استفراغ مکرر، کاهش وزن غیرارادی، زردی یا ادرار کاهشیافته - تندرنس (درد به لمس)، کبودی آسان یا ترکهای بنفش/صورتی پهن (مشکوک به کوشینگ) - تغییرات قاعدگی، رشد موهای زائد یا آکنه شدید در صورت وجود هرکدام فوق فوراً به پزشک مراجعه کنید. 4 بررسیهای ابتدایی که پزشک ممکن است انجام دهد -معاینه بالینی و اندازهگیری دور کمر و شاخص توده بدنی (BMI) -آزمایشهای پایه: قند خونناشتا، چربی خون، TSH (تیروئید)، عملکرد کبد/کلیه - در صورت شک: تست قند تحمل، تست کورتیزول، سونوگرافی شکم، آندوسکوپی یا تستهای گوارشی برای نفخ مزمن 5 اقدامات خانهای و تغییرات سبک زندگی (اگر مشکل نفخ/چاقی خفیف تا متوسط است) - برای نفخ بلافاصله: و عدههای کوچکتر و آهستهتر بخورید، از نوشابه گازدار و آدامس جویدن خودداری کنید، غذاهای نفاخ را محدود کنید، فیبر را آرام افزایش دهید و یبوست را درمان کنید. - برای کاهش چربی مرکزی: ایجاد کسری کالری معقول (کمخوری 300–500 کالری در روز)، ورزش هوازی منظم (30–60 دقیقه، 3–5 مرتبه/هفته)، تمرینات مقاومتی برای افزایش توده عضلانی، خواب کافی و کاهش استرس. - نکات تغذیهای: کاهش قندها و نشاستههای ساده، افزایش پروتئین و سبزیجات غیرنفاخ، مصرف پروبیوتیکها در صورت نفخ مقاوم (با مشورت پزشک). - پیگیری: عکس یا اندازهگیری دور کمر صبح قبل از خوردن و بعد از غذا برای چند روز کمک میکند الگو را مشخص کنید. 6 چه مدت صبر کنید و چه انتظاری داشته باشید - اگر نشانهها نفخ بودند، با اصلاح غذا و سبک زندگی معمولاً در چند روز تا چند هفته بهبود مییابد. - اگر مشکل چاقی مرکزی است، کاهش قابل توجه نیازمند چند هفته تا چند ماه تلاش مداوم است. جمعبندی و توصیه عملی کوتاه - از تغییر حجم بعد از غذا و فشردن ناحیه برای تمایز بین چربی و نفخ استفاده کنید. - اگر افزایش حجم سریع یا علائم هشداردهنده دارید به پزشک مراجعه کنید. - در غیر این صورت با تغییرات تغذیهای، کاهش کالری و ورزش منظم شروع کنید و در صورتی که پس از 6–12 هفته بهبودی نبود یا علائم جدید آمدند، برای ارزیابی بالینی و احتمالاً آزمایشهای تشخیصی به پزشک مراجعه نمایید. اگر تمایل داشتید، میتوانید چند عکس از ناحیه (از روبهرو و پهلو) و شرح عادات غذایی و زمانبندی علائم بفرستید تا راهنمایی دقیقتری بدهم؛ اما تشخیص قطعی نیاز به معاینه حضوری و در صورت نیازآزمایش دارد.