با ترس کودکم چه کنم؟

راهکار‌هایی در مواجهه با ترس کودکان
واکنش و رفتار درست والدین در مقابل کودکی که از تاریکی می ترسد، باید این طور باشد: «می دونم که ترسیدی، بیا بریم ببینیم چه چیزی تو را ترسانده!» با روشن کردن چراغ و بررسی هر شی و حتی سایه‌هایی که در تاریکی ایجاد می کنند، به فرزندتان آرامش و اطمینان خاطر بدهید هر آنچه در روز و روشنایی وجود دارد، در شب تاریک هم هست.
سایه بازی کردن در اتاق تاریک یا نیمه تاریک نیز برای گذر از دوره ترس بچه هاست.
اگر خود شما یا همسرتان از تاریکی می ترسید، امکان دارد کودک این رفتار نامناسب شما ترس را به بچه‌ها هم القا کند بنابراین به درمانگر مراجعه و این ترس را که جزو اختلال‌های اضطرابی است، درمان کنید.
درمان اصلی ترس‌ها، از هر نوع باشند، حساسیت زدایی تدریجی است.
درمانگر از شما می خواهد تصور کنید در جای تاریکی هستید و کمک می کند در ذهنتان به چیز‌های قشنگ، آرامش و سکوت نهفته در تاریکی بیندیشید.
با این تمرین روزی می رسد که در محیط تاریک واقعی هم بتوانید بر ترس خود غلبه کنید.
این ترس در کودکان باید تا دوره دبستان از بین برود و گرنه دیگر جزو پدیده‌های رشدی و طبیعی نیست و به بررسی نیاز دارد.
اگر کودک شما خواب‌های ترسناک یا کابوس می بیند و از آن می ترسد، کافی است مانع حرف زدن او و تخلیه هیجان‌هایش نشوید.
اگر صبح روز بعد می خواهد درباره کابوسش بگوید هم شنونده باشید تا شاید بتوانید موضوع و علت اصلی کابوس‌ها را از همین طریق پیدا و رفع کنید.
افکار و احساسات سرکوب شده معمولا در رویا‌ها نمود پیدا می کنند.
بچه 5 ساله تفاوت خواب و واقعیت را می داند اما اگر برای کودک زیر 3 سال این اتفاق بیفتد، قضیه متفاوت خواهدبود.
بچه‌های زیر 3 سال تفاوت خواب و واقعیت را نمی دانند و حتی بعد از باز کردن چشم‌ها و در حالی که در آغوش شما هستند، حس می کند همچنان خواب است.
به همین دلیل امکان دارد جمله‌هایی مانند «نه! نمی خوام خرسم را به علی بدهم» بگوید و با گریه حتی دستش را دراز کند که خرسش را بگیرد.
او را در آغوش بگیرید، ببوسید و بگویید: «خواب دیدی عزیزم!» تدبیری بیندیشید در قصه‌هایی که در طول روز برایش می خوانید با مفهوم خواب دیدن و تفاوت آن با واقعیت تا حدی آشنا شود.
بهتر است کابوس دیدن و و حشت‌های شبانه بچه‌ها را با نگاه و سواس گونه ننگرید و اجازه دهید این اختلال‌های خواب طی شوند، مگر اینکه تکرار شوند و زندگی شما را مختل کنند اما در مورد اختلال‌های اضطرابی و ترس‌های مختلف لازم است حتما بررسی انجام و عکس العمل مناسب و به موقع نشان داده شود تا این ترس و اضطراب‌ها ریشه دار نشود.

طبیعی است چون کودکان زیر 10 سال درک دقیقی از معانی انتزاعی منتقل شده در فیلم‌ها را ندارند!
البته می‌توان تامدت کوتاهی از روش اطمینان بخشی و ایمن سازی و توضیحاتی در سطح فهم کودک در ارتباط با صحنه ترسناک استفاده کرد؛ اما مواجهه مرحله یه مرحله، نظامدار و مستمر از بهترین راه‌های غلبه بر ترس در کودکان و بزرگسالان است.
بگذارید کودک از ترس‌های خود حرف بزند و یا آنها را نقاشی کند؛ البته برای اینکار لازم است والدین نه ترس کودک را نادیده و یا بی اهمیت بگیرند و نه اضطراب خود را از ترس کودک به او انتقال دهند!
در این روش کودک با مشاهده و الگو گرفتن از دیگر کودکان و یا در قالب بازی‌های نمادین با عامل ترس خود روبرو میشون و اضطراب آنها به مرور فروکش می‌کند؛ برای اینکار از روانشناس مجرب در حوزه کودک و یا فوق تخصص روانپزشکی اطفال کمک بگیرید.
همین طور به عنوان منبع خودیاری بخش غلبه بر ترس کودکان از کتاب (چگونه با کودکم رفتار کنم، نوشته دکتر گاربر) را مطالعه بفرمایید.

با سلام و احترام،
توصیه می‌کنم جهت بررسی دقیقتر و راهنمایی‌های لازم به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودکان مراجعه حضوری داشته باشید.

با سلام
مقابله با ترس کودکان احتیاج به درمان تخصصی دارد شما می‌توانید در غالب بازی و داستان راجع به ترس‌های او صحبت کنید، احساسات کودک خود را بکشید بیرون و بعد فکر پشت اون ترس و احساسات رو در بیارید در قصه سعی کنید داستان در غالب سوم شخص باشد تا کودک شما مقاومت نکند و در داستان راهکار‌های مقابله با ترس رو به کودک بیاموزید حتما به یک بازی درمانگر مراجعه کنید .

شیوه مناسب روبرو شدن با این ترس‌ها با کار بر روی فکر‌ها و تنظیم هیجان کودک اتفاق می افتد که در محیطی تخصصی امکان پذیر است.
لطفا از درمانگر کودک کمک بگیرید به بهترین شکل ترس‌ها از بین خواهند رفت .

سلام
به شما.
سعی کنید به کودکتان نزدیک تر شوید و حس امنیت بیشتری در او ایجاد کنید.
عوامل تنش زای دیگری که در زندگی شماست را شناسایی و کنترل کنید.
وقت بیشتری در کنار کودکتان بگذرانید و این حس اطمینان را به او منتقل نمایید که خطری تهدیدش نخواهد کرد.
در صورتی که مساله حل نشد به همکاران فوق تخصص روانپزشکی کودکان مراجعه نمایید.