آیا درمان پیش فعالی فقط با دارو است؟

با سلام
درمان شامل درمان دارویی و غیر دارویی می باشد.
که کنترل کننده علایم خواهد بود و عملکرد کودک را بهتر خواهد کرد.
توصیه می‌کنم حتما زیر نظر روانپزشک کودک و نوجوان درمان را ادامه دهید.

با عرض سلام
و وقت بخیر.
اختلال کم توجهی-بیش فعالی اختلالی شناسنامه دار و دارای سبب شناسی شناخته شده فیزیولوژیک می‌باشد، لذا خط مقدم درمان بویژه در کودکان، درمان دارویی خواهد بود.
در کنار درمان دارویی شیوه‌های خاص فرزندپروری در سازش بالاتر والدین و کودک در اختلال مذکور، اثربخش گزارش گردیده است.
به عنوان مثال:
-بهره گیری از برنامه دقیق غذایی، استراحت و تکالیف برای کودک.
-تعیین نظام پاداش و تنبیه دقیق برای شکل دهی رفتار‌های مطلوب و عدم تقویت رفتار‌های نامناسب.
-به حداقل رساندن محرک‌های مزاحم در فرآیند یادگیری کودک.
-بهره گیری از تکنیک‌های رفتاری جهت افزایش تمرکز کودک در قالب بازی‌ها و .
-افزایش سطح فعالیت بدنی کودک و آموزش در جهت شیوه تقسیم مناسب انرژی کودک.
برخی از شیوه‌های متداول رفتاری در مورد کودکان فوق الذکر میباشند.
صبر داشته باشید، تفاوت‌های فردی کودکتان را بپذیرید، توقعات کمالگرایانه را کنار بگذارید، انتظارات خود را تعدیل کنید و بابت پیشرفت‌های کوچک، کودک را تقویت کنید.
به عنوان منبع خودیاری کتاب فرزندپروری بچه‌های بیش فعال (نوشته و ینسنت از نشر ابن سینا) را مطالعه بفرمایید.

این اختلال رشد عصبی می باشد که در دوره رشد بروز می کند.
اصولا قبل از سن مدرسه شروع می شود .
درمان:
در گذشته، درمان ADHD به طور معمول بر روی دارو‌ها متمرکز بود.
نوع خاصی از دارو‌هایی که معمولا برای ADHD تجویز می شود، محرک هستند.
این دارو‌های محرک مانند ریتالین (متیل فنیدات) یا Adderall (آمفتامین) معمولا تجویز می شوند، که به سرعت عمل می کنند (دقیقا بعد از مصرف) .
تحقیقات بسیاری نشان داده است که تنها دارودرمانی روش صحیح مقابله با این بیماری نیست . بنابراین در حالی که دارو ممکن است بلافاصله در کاهش علائم کمک کند، فرد مبتلا به اختلال اغلب نیاز به یادگیری مهارت‌های مورد نیاز برای موفقیت در زندگی دارد در حالیکه همزمان این بیماری را نیز دارد . در کنار دارو، مداخلات رواندرمانی هم برای کودک و هم برای والدین توصیه می شود.
نیاز به مشاوره با روانشناس جهت آموزش مهارت‌ها دارند.
توصیه من این است که عوارض پس از مصرف دارو را به اطلاع روانپزشک برسانید.

نشانه‌های معمولی که در این اختلالات به چشم می خورد:
پرت شدن حواس فرد توسط تصاویر، صدا‌ها و اشیایی که در محیط هستند و همچنین توسط افکار خودش
مرکز_ضعیف، بی توجهی و ناتوانی در تداوم انجام تکالیف خود نظارتی ضعیف، که باعث می شود کودک تکالیفش را سریع و با عجله انجام دهد، نکات مهم را نادیده بگیرد و بدون این که متوجه شود، مرتکب اشتباه شود.
در هم ریختگی و بی نظمی که بر نحوه ی استفاده ی کودک از زمان، فضا با انجام فعالیت‌های سلسله مراتبی اثر می گذارد.
تکانشگری و مشکل در بازداری خویش از انجام کار‌هایی که به اجرای تکالیف مرتبط نیستند.
علاوه بر این مشکلات، بسیاری از کودکانی که دچار ADHD (اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی هستند مشکلات یادگیری دیگری نیز دارند که مهارت‌هایی چون برنامه ریزی حرکتی، مهارت‌های ارتباطی، تنظیم خلق، خلاقیت و خودکنترلی را تحت تاثیر قرار می دهند.
گاهی تعیین مواردی که اول باید درمان شود مشکل است.
صرف نظر از این مشکل، می دانیم که کودکان مبتلا به ADHD به میزان زیا خطر شکست_تحصیلی و مشکلات رفتاری و هیجانی مخصوما اضطراب و اختلالات
نافرمانی مقابله ای قرار دارند.
وقتی که اضطراب با اختلال ADHID به طور همزمان وجود دارد، کودک پیشتر مستعد تکانشگری است و دارو‌های محرکی که معمولا به رفع مشکلات توجه کمک می کنند، در مورد کودکان مضطرب تاثیر کمتری خواهد داشت.
کودکانی که به ADHD مبتلا هستند در یک طبقه مشخص قرار نمی گیرند و به همین دلیل مشخص کردن نیاز‌های خاص کودک شما طبقه ی مشخص بسیار اهمیت دارد.

با سلام
در کنترل علایم بیش فعالی و نقص توجه می‌توان از نوروفیدبک بعنوان درمان مکمل استفاده کرد موفق باشید

باسلام و احترام
برای کنترل علائم بیش فعال از بازی درمانی و کاردرمانی هم می توان استفاده کرد و برای والدین هم شیوه‌های فرزندپروری مخصوص کودکان بیش فعال وجود داره که با چند جلسه آموزش والدین می تواند کاربردی باشد

باسلام
فرزند شما مبتلا به اختلال بیش فعالی است.
برای بیشتر خانواده‌ها، این جمله یعنی شروع یک سفر در دنیای درمان و دارو‌ها.
البته دارو‌های بسیارخوبی برای درمان اختلال بیش فعالی موجود است که در 80 درصد کودکان مبتلا به این اختلال، موثرند.
اما بسیاری از پدر و مادر‌ها، درباره عوارض جانبی آنها نگرانند و از پزشک می خواهند که درمان‌های دیگری را برای فرزندانشان درنظر داشته باشند.
مهم نیست شما کدام را انتخاب می کنید، دارودرمانی و یا روش‌های دیگر.
مهم این است که فرزندتان آرام زندگی کند و یک زندگی موفق تر داشته باشد.
دارو درمانی جز مهمی از درمان اختلال کم توجهی بیش فعالی است.
انواع مختلفی از دارو‌ها هستند که برای کنترل علائم بیش فعالی می توانند مورد استفاده قرار گیرند.
پزشک برای پیدا کردن یک داروی مناسب با موثر‌ترین دوز، زمان بندی را انجام می دهد تا بیش فعالی را درمان کند.
والدین اغلب تقاضا دارند، قبل از چرخش به سمت دارو، سایر درمان‌ها را نیز مدنظر داشته باشیم، در این شرایط وظیفه روانپزشک است که والدین را تشویق کنند تا به اثرات مثبت و عوارض دارو‌ها، نگاهی بیندازند.
والدین باید بدانند برای بچه‌هایی که اغلب آسیب می زنند و بیش فعالی در آنها نشانه‌های زیادی دارد، ترکیبی از هر دو روش دارو درمانی و مدیریت رفتار، موفق تر است.

سلام
به شما.
مساله اصلی برای فرزند شما تشخیص صحیح است.
در صورتی که دچار تمرکز مختل باشد می تواند اختلال بیش فعالی
- نقص توجه باشد.
برای این اختلال در حال حاضر درمان استاندارد درمان دارویی است.
اما روش‌های کمک درمانی دیگری نظیر نروفیدبک نیز می تواند استفاده شود.
بهرحال توصیه می کنم به یک روانپزشک مراجعه نمایید و مطابق نظر ایشان روند درمانی را طی کنید.
چرا که اگر ابتلا به این اختلال وجود داشته باشد و از درمان آن غفلت شود می تواند عواقب نامطلوبی در روند تحصیلی و رشد اجتماعی و تربیتی و سلامت روان کودک داشته باشد.

معیار‌های مشخصی برای تشخیص بیش فعالی نقص توجه وجود دارد که بر اساس آن روانپزشک تشخیص را مطرح می کند.
درمان نخست این اختلال درمان دارویی است

سلام
اگر با مصرف دارو تغییر پایدار نداشته و عوارض زیادی دیده شده، بهتره فعلا تمرکز رو بذارید روی ارزیابی دقیق غیردارویی مثل تست‌های روانسنجی و مشاوره تخصصی.
اگه بیشفعالی تشخیص داده نشده، احتمالا فرزندتون به راهبرد‌های رفتاری، مهارتآموزی و اصلاح سبک زندگی بیشتر نیاز داره تا دارو.
پیشنهاد: یک ارزیابی کامل توسط تیم چندتخصصی (روانشناس کودک، کاردرمانگر، گفتاردرمانگر) داشته باشید تا سردرگمی برطرف بشه.