چگونه با بچه رفتار کنم تا اخلاقش بهتر شود؟

سلام.
دوست عزیز فرزندپروری برای بسیاری از خانواده‌ها، ساده نیست و اغلب نیاز به آموزش دارند.
و توصیه من به شما این است که حتما در کارگاه‌های فرزند پروری شرکت کنید . تاکید من در این کارگاه‌ها همیشه به والدین این بوده است که هرگونه خطا در نحوه تربیت و رفتار متقابل با کودک می تواند دیوار مستحکمی از مشکلات عاطفی، روانی و نیز ربطه ای را بنا کند به نحوی که درمان آنها در بزرگسالی عمدتا سخت و دشوار و گاهی غیر ممکن خواهد شد .از مهم‌ترین سیاست‌های تربیتی، دانستن تدابیر احتیاطی است، والدین باید بدانند که چه زمانی و تحت چه شرایطی با کودک همراه شوند و انعطاف رفتاری داشته باشندگریه کودک شما یک نشانه و یک پل ارتباطی برای یرقراری رتبطه با شماست . دو سال اول زندگی کودک مهم‌ترین سال‌های زندگی کودک است زیرا رشد مغز و شکل گیری شخصیت کودک و نوع نگاه کودک به جهان در آینده به روش تربیتی امروز شما بستگی دارد .دادن احساس امنیت به کودک، در آغوش گرفتن او و رفع نیاز‌های جسمانی و روحی، زمینه ساز اعتماد به نفس و عزت نفس او در بزرگسالی خواهد شد که نتیجه .آن برخورداری از سلامت روان در آینده است.
مشاوره با روانشناس متخصص کودک و نوجوان و شرکت در کارگاه‌های فرزند پروری، شیوه‌های رفتاری و تربیتی مناسبی را به شما خواهد آموخت که بتوانید بر اوضاع فعلی کاملا مسلط شده و از حضور کودک خود لذت ببرید . همچنین نحوه گرفتن کودک از شیر مادر در زمان مناسب را نیز فرا خواهید گرفت .

سلام
قطعا در این چند جمله کوتاه توصیف شما نظر خاصی نمی‌شه داد، ولی به طور کلی آیا دخترتان از محبت لمسی کافی و بی قید و شرط والدینش برخورداره؟

سلام
بهتر است جهت کاهش و ابستگی از اطرافیان مانند پدر کمک بگیرید
کودک به شما وابسته است

سلام
از استرس خودتان بکاهید .ونگران نباشید بچه‌ها در هر 6ماه یکبار تغییر می کنند .بیشتر برای خودتان و بچه زمان بیشتری با آرامش بگذارید.

سلام خدمت شما
دوست عزیز بهتر است به روانپزشک و رواندرمانگر اطفال مراجعه کنید تا ارزیابی دقیقتری صورت گیرد.

با سلام
هر حسی که در شما وجود دارد را کودک متوجه می شود.
نتیجه این هم حسی اضطراب و و ابستگی بیشتر می تواند باشد.
به روانشناس مراجعه نمایید تا ضمن پاسخ به سوالاتتان در این زمینه روش‌های تن آرامی را هم یاد بگیرید.

با درود؛
مادر عزیز نوزاد 18 ماهه در سن و ابستگی و اضطراب جدایی است،
علائمی که فرمودید رشد طبیعی است، نیاز به امنیت او در این سن تامین می شود، چند توصیه و پیشنهاد خدمت شما؛ تا فرزند شما تا حتی بزرگسالی احساس امنیت کند؛
نه تنها به او بی توجهی نکنید بلکه با آغوش پذیرای او باشید
واکنش او به دیگران و غریبه‌ها کاملا طبیعی است چرا که در سن اضطراب فریبای به سر می برد پس در کنار او باشید و از نظر او پنهان نشوید
اگر شبها نا آرام است در کنار او بخوابید
این نشانه‌ها تا 24 ماهگی وجود دارد و سپس شرایط ذهنی کودک شما استیبل می گردد،
بدین ترتیب کودک در بزرگسالی عدم و ابستگی، احساس عدم امنیت روانی، عدم احساس رها شدگی تن‌هایی، و عدم اعتماد بنفس خواهد داشت و فردی با سازگاری بالا خواهد بود.
پیشنهاد می کنم نظریه‌های رشد لورا برک، جان بالبی، و دیگران را در اینترنت سرچ و مطالعه بفرمایبد .

تصحیح مطلب قبلی ؛
….کودک شما در سن اضطراب جدایی بسر می برد
علائم کاملا با رشد کودک سازگار و طبیعی است.

ناآرامی بچه‌ها بخشیش میتونه طبیعی و بخشیش ممکن به دلیل و یژگی‌های فردی کودک باشه، بخشیش هم برمیگرده به رفتار والدین و محیطی که بزرگ می‌شه
برلی اینکه بتونیم تشخیص بدیم کدوم یکی از اینهاست نیاز به بررسی بیشتری داریم .

سلام
و ابستگی به کودک شما به مادر دراین سن چیز طبیعی است به او توجه کنید و از خانواده متل مادر و خواهر برای مذاقبت از کودکتون کمک بگیرید و خودتون هم سعی کنید در کارگاه‌های مهارت‌های فرزند پروری شرکت کنید

سلام و احترام
دوره ی طبیعی اضطراب جدایی هست و هر چی شما کم حوصله تر باهاش رفتار کنید موضوع بدتر و پیچیده تر خواهد شد، حتما با یک مشاور در تماس باشید و روش‌های فرزندپروری رو یاد بگیرید

باسلام
کودک شما درسنی است که دلبستگی ایمن یاناایمن تشکیل می‌شود.
برای اینکه گنج درون که همان دلبستگی امن می‌باشد رابه کودکتان بدهید حتما با روانپزشک اطفال مشاوره کنید

سلام
و نور.
مقداری طبیعی هست.
ولی کمی در رابطه با فرزندپروری با روانشناس کانکت باشین.
در دو نیم سالگی جدا کنین

درود.
عزیزم مادر بودن ساده نیست فرزند شما در شرایط سنی خساسی است اگر دلبستگی اسمن در او شکل نگیره بعدا دچار مشکل می شه.
نگرانی و اضطراب و عصبانیت شما به فرزندتان منتقل می شه لطفا اولویت برایتان فقط فرزندتان باشه بیشتر در آغوشش بگیرید و بهش امنیت بدید اختمالا اضطراب جدای را هم تجربه کرده . بهتره به روان شناس مراجعه کنید

درود بر شما
دوست عزیز مسئل‌های که فرمودید نیاز به ارزیابی و بررسی کاملی دارد در مورد رفتار شما با فرزندتان و اینکه از اول به چه صورت بوده بقیه مراقبان پدر یا اطرافیان نزدیک شما به چه صورت رفتار کردهاند و یا اینکه فرزندتان شرطی شده است بعد از سر و صدا کردن و گریه کردن توجه ببیند و خیلی از مسائل دیگر که حائز اهمیت هستند و این سن فرزند شما بسیار مهم و اساسی در شکلگیری روابط آینده است بنابراین با مراجعه به روانشناس این موارد بررسی می‌شود و نسبت به همان مشکلاتی که آشکار خواهد شد راهکار‌های رفتاری را آموزش میدهند . حتما مراجعه کنید آرامش شما باعث می‌شود کودکتان روند رشدی سالم و خوبی را داشته باشد.