احتمالاً این پرشها ناشی از رفلکس مورو یا تکانهای عصبی-عضلانی مرتبط با گریه و ناراحتی (مثلاً کولیک یا رفلاکس) هستند؛ در بیشتر موارد خطرناک نیستند و با رشد نوزاد کاهش مییابند، اما نیاز به مشاهده دارند. راهکارهای عملی: - نوزاد را محکم و آرام در آغوش بگیرید یا با پیچیدن سبک (سواینگل) نگه دارید تا رفلکس کاهش یابد. - پس از تغذیه، ۲۰–۳۰ دقیقه نوزاد را نیمهقائم بگیرید و آروغ بزنید تا رفلاکس کاهش یابد. - و عدههای غذایی کوچکتر و مکرر و اجتناب از پرخوری در دفعات تغذیه. - محیط خواب آرام و کمنور و جلوگیری از تحریک ناگهانی هنگام خواب. علائم هشدار: - توقف تنفس یا کبودی/آبی شدن پوست هنگام پرش - بیحالی شدید، تب بالا یا کاهش چشمگیر میزان شیرخوردن - تشنج واقعی: حرکات طولانی، مکرر یا از دست دادن هوشیاری تخصص پیشنهادی: متخصص کودکان
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.