آیا مسخ شخصیت با افزایش سن بهتر میشود؟
این که گفته می شود با گذشت زمان و افزایش سن بیماری مسخ شخصیت به مرور کمتر و خوب می شود واقعیت دارد؟؟ یعنی با افزایش سن، مغز این بیماری را فراموش میکند؟؟
3 مرداد 1398 آخرین بروزرسانی: 5 مرداد 1398
پاسخ پزشکان
1
با سلام
مسخ شخصیت گاهی علامتی است که در برخی بیماریه یا اختلالا مانند پانیک دیده می شود و ممکن است موقتی باشد.
مسخ شخصیت گاهی علامتی است که در برخی بیماریه یا اختلالا مانند پانیک دیده می شود و ممکن است موقتی باشد.
0
باسلام بستگی دارد در زمینه چه اختلال روانپزشکی ایجاد شود
0
سلام.
تعریفتان از مسخ شخصیت چیست؟
علت زمینه ای باید درمان شود
تعریفتان از مسخ شخصیت چیست؟
علت زمینه ای باید درمان شود
0
با سلام و وقت بخیر.
بسته به فروکش علت زمینه ای دارد که سبب ساز این علامت است.
به جای تمرکز بر سوالاتی که ممکن است اضطراب شما را بیشتر هم بکند؛ پیشنهاد میکنم درمان را آغاز کنید.
درمانهای پویشی و هیپنوتراپی اثربخش گزارش شده اند.
بسته به فروکش علت زمینه ای دارد که سبب ساز این علامت است.
به جای تمرکز بر سوالاتی که ممکن است اضطراب شما را بیشتر هم بکند؛ پیشنهاد میکنم درمان را آغاز کنید.
درمانهای پویشی و هیپنوتراپی اثربخش گزارش شده اند.
0
سلام.
مهمتر از افزایش سن، تشخیص صحیح و اقدامات درمانی متناسب است
مهمتر از افزایش سن، تشخیص صحیح و اقدامات درمانی متناسب است
-1
سلام
همانطور که قبلا اشاره کردم مسخ شخصیت یک علامت است.
پس بستگی به نوع بیماری ای که وجود دارد و این مشکل جزئی از آن است، پاسخ سوال شما متفاوت خواهد بود.
مطمئنا هرگاه اختلال زمینه درمان شود، مسخ شخصیت هم ازبین می رود.
همانطور که قبلا اشاره کردم مسخ شخصیت یک علامت است.
پس بستگی به نوع بیماری ای که وجود دارد و این مشکل جزئی از آن است، پاسخ سوال شما متفاوت خواهد بود.
مطمئنا هرگاه اختلال زمینه درمان شود، مسخ شخصیت هم ازبین می رود.
پاسخ هوش مصنوعی دکترهَست
احتمالاً در بیشتر موارد علائم اختلال مسخ شخصیت با گذشت زمان و کسب راهبردهای مقابلهای تا حدی کاهش مییابد، اما برای برخی افراد علائم ممکن است پایدار بماند.
این اختلال معمولاً نشانه یک بیماری عصبی پیشرونده نیست و مغز میتواند با درمان و سازگاری عملکرد بهتری پیدا کند؛ پس ناامیدکننده و حتمی نیست که بدتر شود.
راهکارهای عملی:
- تمرینهای زمینی: تنفس عمیق و روش
۵-۴-۳-۲-۱ برای بازگشت به واقعیت.
- نظم خواب و ورزش ملایم روزانه (پیادهروی، یوگا) برای کاهش اضطراب.
- پرهیز از الکل و داروهای غیرپزشکی که علائم را تشدید میکنند.
- ثبت روزانه شدت و محرکهای علائم و پیگیری رواندرمانی (مثلاً شناختی-رفتاری).
علائم هشدار:
- افکار یا برنامههای خودکشی.
- افت شدید عملکرد در کار یا تحصیل.
- بروز هذیان، توهم یا سردرگمی ناگهانی.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این اختلال معمولاً نشانه یک بیماری عصبی پیشرونده نیست و مغز میتواند با درمان و سازگاری عملکرد بهتری پیدا کند؛ پس ناامیدکننده و حتمی نیست که بدتر شود.
راهکارهای عملی:
- تمرینهای زمینی: تنفس عمیق و روش
۵-۴-۳-۲-۱ برای بازگشت به واقعیت.
- نظم خواب و ورزش ملایم روزانه (پیادهروی، یوگا) برای کاهش اضطراب.
- پرهیز از الکل و داروهای غیرپزشکی که علائم را تشدید میکنند.
- ثبت روزانه شدت و محرکهای علائم و پیگیری رواندرمانی (مثلاً شناختی-رفتاری).
علائم هشدار:
- افکار یا برنامههای خودکشی.
- افت شدید عملکرد در کار یا تحصیل.
- بروز هذیان، توهم یا سردرگمی ناگهانی.
تخصص پیشنهادی: روانپزشکی
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.