سلام خسته نباشید پسرم من تقریبا ۱۱ ماهه هست ولی خیلی بد غذا هست غذا هیچی نمیخوره گرسنه هست و گریه میکنه شیر میدی میخوره ولی با این حال که گرسنه هست اصلا غذا نمیخوره به زور بهش غذا میدم سرشو گرم میکنم میزارم دهنش واقعا باید چیکار کنم همه چیز رو امتحان کردم شیرین کردم از غذای سفره دا دم ولی نمیخوره واقعا کم اوردم از وقتی غذای کمکی شروع کردم وضع همین هست
8 خرداد 1401
پاسخ پزشکان
0
باسلام، بهتراست توسط متخصص اطفالویزیت شود و ارزیابی کامل و راهنماییهای تغذیه ای لازم انجام گیرد.
سلام بر شما ابتدا باید نمودار رشد کودک بررسی شود غذای کمکی بهتر است تک بعدی شروع شود یعنیمثلا ابتدا فقط حریره بادام یا. یعنی مواد بهصورت ترکیبی ندهید باید یکسری آزمایش برای کودک انجام شود و بعد برنامه غذایی تنظیم شود برایش
این رو هم بگم که از یکسالگی شیر غذای فرعی هست یعنی اول باید غذا بدین و بعد شیر. حتی شده چند ساعت بازی کنید باهاش که گشنه بشه و شیر حتی اگر گریه و بیقراری کرد ندین تا غذا بخوره الان شرطی شده و میدونه که اگر غذانخوره و گریه کنه شیر هست پس غذا نمیخوره
خلاصه کوتاه پسر 11 ماههای که شیر مادر را میخورد اما غذای کمکی را رد میکند، مشکل رایجی است. اغلب علتها شامل عادت به شیر، تجربههای منفی موقع غذا خوردن، مشکلات دهانی-حرکتی، بیماریها (رفلاکس، عفونت، یبوست)، کمبود آهن یا عوامل حسی-رفتاری است. درمان نیاز به صبر، روشهای تغذیهای منظم، تغییر متن غذا و گاهی ارزیابی پزشکی یا توانبخشی دارد. قدمهای فوری که همین امروز انجام دهید - آرامش نگه دارید و زور نزنید: رفتار پرتنش پاسخ کودک را بدتر میکند. هر و عده را 10–20 دقیقه محدود کنید. اگر نخورد، و عده را تمام کنید و بار بعد تلاش کنید. - زمانبندی شیر را تنظیم کنید: سعی کنید شیر (یا فرمول) را بلافاصله قبل از و عدههای جامد ندهید؛ حدود 30–60 دقیقه فاصله بهتر است تا کودک اشتها داشته باشد. - و عدههای کوچک و متعدد: به جای یک و عده بزرگ، 3 و عده اصلی + 1–2 میانوعده کوچک در روز پیشنهاد میشود. - غذاهای پرکالری و مغذی: غذاهایی مثل آووکادو، ماست پرچرب (در صورت معرفی شده)، پوره سیبزمینی شیرین، پوره گوشت یا عدس نرم، موز لهشده، تخممرغ نیمپز (در صورت معرفی) را در حجمهای کوچک و جذاب ارائه دهید. - امکان غذاخودخوری (self-feeding): غذاهای نرم و ایمن در اندازه قاشق یا تکههای کوچک برای گرفتن با انگشت کمک میکند علاقه و مهارت دهانی را بالا ببرد. همیشه زیر نظر باشید و از تکههای بزرگ یا سفت که خطر خفگی دارند پرهیز کنید. راهبردهای عملی و مرحلهای 1 روتین و زمانبندی: و عدهها را روزانه در زمانهای مشخص و در محیط بدون حواسپرتی (بدون تلویزیون، گوشی) سرو کنید. کودک را با خانواده سر میز قرار دهید تا مدلسازی شود. 2 شروع با غذاهای قابل قبول: اگر کودک یک یا دو غذای خاص را میپذیرد، از آنها شروع کنید و بهتدریج غذاهای جدید را کنار آنها قرار دهید (exposure تکراری؛ معمولاً 10–15 قرار دادن لازم است). 3 بافت مناسب: اگر کودک با قاشق مشکل دارد، از غذاهای نرم و تکهای (finger foods) استفاده کنید؛ اگر gag یا خفگی دارد، شاید نیاز باشد بافت را نرمتر (پوره) نگه دارید و تدریجی به بافتهای قطعهای بروید. 4 نوبتبندی شیر: اگر کودک با شیر مادر همیشه سیر میشود، قبل از و عدههای غذایی شیر را کم یا کمی بعد از غذا بدهید تا اشتها برای جامدات افزایش یابد. برای شیرخورههایی که به شدت وابستهاند، تغییر تدریجی بهتر است. 5 پرهیز از افزودن زیاد شکر/نمک و غذاهای خیلی داغ: شیرینکردن بیش از حد عادت بدی ایجاد میکند و برای سلامت دندان و متابولیسم مناسب نیست. نشانههای نیاز به ارزيابی پزشكي یا تخصصي -کاهش وزن یا توقف افزایش وزن در نمودار رشد (فالوآپ وزن/قد ضروری است). - تعداد پوشکهای خیس کمتر از حد معمول (کمتر از 4–6 در روز) یا علائم کمآبی. - استفراغ مداوم، سرفه هنگام غذا، خفگی یا مشکل بلع مشخص. - علائم کمخونی (خستگی غیرمعمول، رنگپریدگی) یا رفتار خیلی خوابآلود. - شروع بدغذایی پس از رویدادی دردناک (خروپف، عفونت دهانی، کشیدگی دندان) یا مشکلات دهانی مانند زبانی بند (tongue tie). در این موارد با پزشک اطفال مشورت کنید؛ ممکن است نیاز به معاینه بالینی، بررسی رشد، آزمایش خون (هموگلوبین/فریتین)، ارجاع به گفتاردرمانگر/کاردرمانگر تغذیه یا متخصص گوش و حلق و بینی وجود داشته باشد. علل شایع بدغذایی در این سن - «شیر زیاد» قبل از و عدههای جامد که اشتها را کم میکند. - تجربههای منفی (قی، خفگی، درد دندان یا عفونت). - مشکلات دهانی-حرکتی یا حسی که توانایی جویدن و بلع را تحت تأثیر قرار میدهد. - یبوست یا رفلاکس که خوردن را آزار میدهد. - کمبود آهن که اشتها را کاهش میدهد (باید بررسی شود). - عوامل رفتاری/حسی (حساسیت به بافت، دما، طعم). نمونه و عدههای مطمئن و مغذی برای 11 ماهه (ایمنی خفگی را رعایت کنید) - صبحانه: موز لهشده با مقدار اندکی ماست پرچرب یا بلغور نرم پخته شده. - ناهار: پوره یا تکههای نرم گوشت پخته+سبزیجات پخته مثل هویج/سیبزمینی شیرین نرم. - عصرانه: آووکادو لهشده یا کراکرهای نرم مخصوص کودک و قطعات نارک میوه نرم. - شام: عدس پخته خوب لهشده یا تخممرغ نیمهمایه و سبزیجات نرم. (از عسل تا زیر 1 سال خودداری کنید). اگر پزشک اجازه داده، میتوان کمی کره بادامزمینی رقیقشده یا پودر بادام زمینی را بهصورت ایمن معرفی کرد. نکات مهم ایمنی و رفتاری - از غذاهای سخت و گرد (بادام، هویج خام، انگور کامل) جلوگیری کنید یا آنها را خرد/پوره کنید. - هرگز کودک را تنها هنگام خوردن رها نکنید. - از تشویق با جایزه غذایی یا اجبار استفاده نکنید؛ بهتر است از تمجید و الگو (والدین غذا میخورند) بهره ببرید. چه زمانی فوراً به پزشک مراجعه کنید -کاهش وزن و اضح یا عدم افزایش وزن در طی چند هفته. - نشانههای کمآبی یا ناتوانی در خوردن و آشامیدن. - تنگی نفس، اختلال در بلع یا بروز علائم خطرناک هنگام غذا خوردن. پیشنهاد برای ملاقات با متخصصان - مراجعه به پزشک اطفال برای بررسی رشد و معاینه دهان، بررسی فاکتورهای تغذیهای (آزمایش خون در صورت مشکوک به کمخونی). - در صورت نشانههای بلع یا مشکلات بافتی: ارجاع به گفتار درمانگر/توانبخشی بلع (SLP) یا کاردرمانگر تغذیه. - در صورت شک به رفلاکس یا آناتومی غیرطبیعی: ارجاع به متخصص گوارش یا ENT. جمعبندی و توصیه عملی برای مادر 1 آرامش و صبر — فشار آوردن نتایج را بدتر میکند. 2 شیر را طوری زمانبندی کنید که کودک اشتهایی برای جامدات داشته باشد. 3 و عدههای کوتاه، تکرار و غذاهای مغذی، نرم و جذاب را امتحان کنید. 4 اگر طی 1–2 هفته تغییر محسوسی نداشتید یا وزن/تعادل رشد نگرانکننده است، با پزشک اطفال تماس بگیرید تا بررسیهای بیشتر (وزنگیری دقیق، معاینه دهان، آزمایش خون یا ارزیابی بلع) انجام شود. اگر مایل باشید میتوانم: - یک نمونه برنامه غذایی روزانه متناسب با وضعیت فرزندتان بنویسم، - لیست غذاها و طرز تهیههای ساده و مناسب برای 11 ماهه تهیه کنم، - یا فرم سوالاتی برای آمادهسازی جلسه با پزشک یا گفتاردرمانگر فراهم کنم. موفق باشید و اگر وزن یا وضعیت تنفسی/بلع فرزندتان را بگویید، راهنمایی عملیتری میدهم.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.