با این مشکل چجوری کنار بیام و بپذیرمش؟

درود.
مشکل جدی پیش نمی‌اد.
جهت مدیریت این مشکل از روانشناس کمک بگیرید.

عزیزم اگه بعد از حدود 10 ماه و نیم ذهنت درگیر این رفتار هست و داری خودتو اذیت میکنی بهتره بدونی که مهر مادری فقط شامل اون لحظه نمی‌شه.
شما وقت زیادی داری که با فرزندت خاطره بسازی و پیوند مادر_فرزندی رو با مادر به قدر کافی خوب، قوی تر کنی، پس به مابقی داستان زندگیت توجه کن و تو گذشته نمون

سلام.
عزیزم شرایط دشوار زایمان و دوری از بچه تون ذهن شما را پریشان و غمگین کرده است.
اما باور مهر مادرانه فقط مختص به روز تولدنیست.
حضور فعال و گرم مادرانه رشد دهنده سبک دلبستگی ایمن و مطمئن برای حمایت عاطفی فرزند محسوب می شود.
لیکن تغییرات هورمونی بعداز زایمان و غم مادری با این باور نادرست تشدید شده است مسلما بر سلامت روان مادر و پاسخگویی نسبت به نوزاد تاثیر گذار خواهد بود.
تااش کنید از طریق انفصال عاطفی از افکار منفی و درگیرشدن در فعالیت‌های روزمره و ارتباط لذت بخش با کودک تان سطح خلقی و انرژی و حال درون خود را خوب و مثبت کنید.

سلام
بیش اندازه حساسیت به خرج ندید
جای نگرانی نیست

سلام
عزیزم
درسته که تحقیقات بر این باور هستن که لمس شدن و در آغوش گرفتن نوزاد هنگام تولد خوبه و باعث می‌شه نوزاد احساس امنیت کنه و مادر هم این ایمنی رو به دست میاره، اما ادامه دادن عذاب و جدان ناراحتی باعث می‌شه یا محبت افراطی بشه یا چون محبت اولیه از نظر شما دریافت نشده، کافی نباشه و این روند دلبستگی ایمن رو مختل میکنه.
همیشه مادر پاسخگو مهمه نه کافی.
چون هیچ مادری نمی‌تونه صد درصد شرایط رو ایجاد کنه و همه چیز در حد کمال باشه.
اما اگر دلیل ناراحتی شما بخاطر این هست که نگفتن اینکه بدین در آغوشش بگیرم اون برمیگرده به اعتماد به نفس و ابراز وجود شخص شما که نیاز به تقویت این مهارت دارید