با این مشکل چجوری کنار بیام و بپذیرمش؟

درود.
مشکل جدی پیش نمیاد.
جهت مدیریت این مشکل از روانشناس کمک بگیرید.

عزیزم اگه بعد از حدود 10 ماه و نیم ذهنت درگیر این رفتار هست و داری خودتو اذیت میکنی بهتره بدونی که مهر مادری فقط شامل اون لحظه نمیشه.
شما وقت زیادی داری که با فرزندت خاطره بسازی و پیوند مادر_فرزندی رو با مادر به قدر کافی خوب ،قوی تر کنی، پس به مابقی داستان زندگیت توجه کن و تو گذشته نمون

سلام.
عزیزم شرایط دشوار زایمان و دوری از بچه تون ذهن شما را پریشان و غمگین کرده است.
اما باور مهر مادرانه فقط مختص به روز تولدنیست.
حضور فعال و گرم مادرانه رشد دهنده سبک دلبستگی ایمن و مطمئن برای حمایت عاطفی فرزند محسوب می شود.
لیکن تغییرات هورمونی بعداز زایمان و غم مادری با این باور نادرست تشدید شده است مسلما بر سلامت روان مادر و پاسخگویی نسبت به نوزاد تاثیر گذار خواهد بود.
تااش کنید از طریق انفصال عاطفی از افکار منفی و درگیرشدن در فعالیت های روزمره و ارتباط لذت بخش با کودک تان سطح خلقی وانرژی و حال درون خود را خوب و مثبت کنید.

سلام
بیش اندازه حساسیت به خرج ندید
جای نگرانی نیست

سلام
عزیزم
درسته که تحقیقات بر این باور هستن که لمس شدن و در آغوش گرفتن نوزاد هنگام تولد خوبه و باعث میشه نوزاد احساس امنیت کنه و مادر هم این ایمنی رو به دست میاره، اما ادامه دادن عذاب وجدان ناراحتی باعث میشه یا محبت افراطی بشه یا چون محبت اولیه از نظر شما دریافت نشده، کافی نباشه و این روند دلبستگی ایمن رو مختل میکنه.
همیشه مادر پاسخگو مهمه نه کافی.
چون هیچ مادری نمیتونه صد درصد شرایط رو ایجاد کنه و همه چیز در حد کمال باشه.
اما اگر دلیل ناراحتی شما بخاطر این هست که نگفتن اینکه بدین در آغوشش بگیرم اون برمیگرده به اعتماد به نفس و ابراز وجود شخص شما که نیاز به تقویت این مهارت دارید

دلبستگی کودک با مادر فقط در ساعات اولیه ایجاد نمیشود این رابطه در ساعتها روزها و ماههای بعد با لمس اغوش شیردادن نوازش، پاسخ به گریه هاو حضور عاطفی شما شگل میگیرد و عمق پیدا میکند.
اگر بعد از 10 ماه هنوز این خاطره شما را درگیر میکند بهتر است در اتاق درمان به ان بپردازی

سلام
دوست من گرچه حالت ایده آل اینه که نوزاد در اولین فرصت در کنار مادر باشه این که به دلایلی این مساله اتفاق نیفته باعث نمیشه برای نوزاد حتما مشکل خاصی پیش بیاد.
این مشغول شدن فکر به یک موضوع تکراری و آزاردهنده بهتره تحت درمان روانپزشکی قرار بگیره.
بهترین کار اینه که به یک روانپزشک مراجعه کنید و همزمان روان درمانی رو هم شروع کنید.

نگران این موضوع نباشید.
مهر و دلبستگی مادر به نوزاد فقط در همون چند دقیقه اول شکل نمیگیره.
تماس پوست با پوست در شروع زندگی مفیده، اما اگر به هر دلیلی انجام نشه، به معنی آسیب دائمی به رابطه شما با فرزندتون نیست.
به نظر میاد بیشتر از خود اتفاق، احساس ناراحتی و عذاب وجدان شما باقی مونده.
چیزی که الان برای فرزندتون مهم تره، محبت، آغوش، رسیدگی و ارتباطی هست که در این 10 ماه باهاش داشتید و دارید.

بادرود
بپذیرید آنچه که گذشته و نمی توانی تغییر دهید و متعهد باشید برای اقدام به آنچه که می توانی

با سلام،
درسته که تاکید میشه به لمس نوزاد توسط مادر در لحظات اولیه،اما این فقط یک گزینه از هزاران گزینه ی ارتباط عاطفی رو شکل میده،احتمالا این مسئله و این که حرف خودتون رو نزدید،ریشه عمیق تری از احساسات رو در شما داره شکل میده،اگر از این الگوها در شما تکرار میشه بهتره با مشاور صحبت کنید و این مسئله رو عمیق تر بررسی کنید.

سلام،
نگرانیتون قابل درکه.
ولی هیچ رفرنس علمی تایید نکرده که چند ساعت دور بودن مادر از نوزاد، در حالی که بقیه مراقبش بودن میتونه آسیبی بهش وارد کنه.
خیالتون راحت باشه.
اما اگر این سبک افکار رو در ابعاد دیگه زندگیتون هم دارین، مراجعه به روانشناس توصیه میشه.

با سلام
نگران نباشید دلبستگی ایمن فرزند فقط لحظه تولد نیست و مشکلی پیش نمیاد.
اما با توجه نگرانی و ناراحتی که در صحبت شما هست پیشنهاد میکنم به روانشناس مراجعه کنید.

سلام.
دوست عزیز؛
احتمال دارد این افکار به نشخوار ذهنی و وسواس فکری بعد از تجربه زایمان مربوط باشند، نه اینکه مهر مادری در شما شکل نگرفته باشد.
توصیه اکید می کنم که حتما جلسات مشاوره تخصصی روانشناختی را با روانشناس متخصص شروع کنید.
روان درمانی تخصصی، به ویژه درمان شناختی _ رفتاری یا (CBT) می تواند به شما کمک کند این افکار را پردازش کنید، احساس گناه را کاهش دهید و از چرخه تکرار ذهنی خارج شوید و در کنار نوزادتان احساس خوبی را تجربه کنید و از تجربه مادری لذت ببرید .

درود
عزیزم این مهر مادری شماست که دلت میخواست بگی بچه رو بزارن روی سینه ات، اول از همه خودت رو سرزنش نکن چون شما در اون موقعیت خودت نیاز به کمک پزشکی داشتی و نمیتونستی اونطور که باید نوزادت رو نوازش کنی، دوم اینکه شما از زمان جنینی به بعد هر زمان که شرایطش باشه میتونی فرزندت رو نوازش کنی، بهش مهربورزی و دلبستگی ایمن رو توی فرزندت پرورش بدی ، سوم اینکه خرج کردن مهرمادری زمان نداره اینکه تصور کنیم فقط در یک زمان خاص یا شرایطی خاص مهر مادر وفرزندی شکل میگیره هیچ پایه علمی نداره ، پس همین حالا با خیال راحت اول از همه با خودت مهربانتر باش ،شما اسون به این نقطه ترسیدی و قاعدتا سختی های بارداری و بعد از اون رو داشتی ، دوم اینکه با عشق فرزندت رو در آغوش بگیر ، نوازش کن و هرچقدر که میتونی مهر بورز ، فرزندت سیراب از مهر شما خواهد شد و دلبستگی ایمن که از بعد روانشناختی بسیار مهمه کم کم شکل میگیره، در نهایت میتونی چند جلسه با روانشناس در ارتباط باشید تا ضمن دریافت کمک تخصصی حال بهتری رو تجربه کنید

سلام
وقت بخیر
اگر با گذشت زمان این افکار شما را رها کرد که هیچ اما اگر این افکار وسواسی امتداد پیدا کرد و دست از سر شما برنداشت قطعا باید از مشاوره روان شناسی بهره ببرید
خبر خوب اینکه رویکرد درمانیptc که نوعی روان درمانی عملی محسوب میشه می تونه با ارائه راهکار تخصصی در همان جلسه اول درمانی و البته بی نیاز از مصرف دارو به شما در برطرف شدن این افکار کمک بزرگی بکنه تمایل داشتید می توتید با بنده تماس بگیرید