چه کنم با تبعیض و بی‌توجهی والدین؟

با توجه به صحبت‌هایی که مطرح کردید و شرایطی که در حال حاضر تجربه می‌کنید، کاملا قابل درک است که چنین احساساتی داشته باشید.
برای اینکه بتوانید علت‌های این شرایط را بهتر بشناسید و عواملی را که باعث تداوم یا تشدید آن شدهاند بررسی کنید، بهتر است با کمک یک روانشناس می‌توان راهکار‌های متناسب با شرایط شما را پیدا کرد و قدمبهقدم برای بهبود این وضعیت پیش رفت.

سلام.
چیزی که تعریف کردی واقعا میتونه آدم رو سال‌ها از نظر روحی درگیر نگه داره.
وقتی احساس میکنی بین تو و برادرت تفاوت گذاشته شده، طبیعیه که هنوز هم از این موضوع ناراحت باشی.
از اونجایی که گفتی برای افسردگی تحت درمانی، حتما این موضوع رو با درمانگرت مطرح کن، چون احتمال داره یکی از ریشه‌های ناراحتی امروزت باشه.
حتی اگر رفتار خانواده تغییر نکنه، درمان میتونه کمک کنه این تجربه کمتر روی حال و زندگی الانت اثر بذاره.

سلام.
عزیزم والدین به فرزند وابسته و نیازمند بیش از حد پاسخگو می شوند و فرزندی که در صدد خوداتکایی و رشدیافتگی باشد را از طریق راهبرد‌های شناختی و هیجانی سرکوب و کنترل می کنند.
مثال شما عقاید خود ابراز میکنی، بطریقی با کلام ما یا بی توجهی شما را نادیده می گیرند.
الان با خشم، یاس و ناامیدی خود را در موقعیت آسیب پذیری و مراقبت قرار میدهید، چهار چشمی مراقب شما می شوند تا اوضاع جسمی و روحی شما بهتر شود و شما را در حالت و ابستگی و نیازمند تثبیت کنند.
هنگام ابراز نظر و تصمیم گیری با برچسب تونمی دانی یا حالت خوب نیست ما بهتر صلاح تو رو می دانیم رشد یافتگی و استقلال فردیت شما تا ابد انکار و سرکوب می کنند.
بیدار شوید و درمسیر رشد و فردیت سالم حرکت کنید.
در صدد توجه سالم و مثبت باشید و توجه بیمارگونه آفت سلامت روان و شخصیت می باشد.