چیکار کنم مادرشوهرم به بچه ۱۰ ماهم اب و غذا نده؟

محکم جلوشون بایستین و اجازه ندین یک نوبت محکم باشین ممکنه ناراحت بشن ولی موضع شما رو میفهمن و تکرار نمی‌کنن

با سلام،
در مواردی که مربوط به مراقبت از کودکه، بهتره محکم تر و قاطع تر رفتار بشه.
ما محدودیت‌ها رو برای بقیه مشخص میکنیم بدون این که آسیب به خودمون و بقیه بزنیم، پس و اضح و محکم نیازتون رو بهشون بگید، و بگید میدونم نگران هستید، میدونم دوستش دارید اما این رفتار به جسمش آسیب میزنه، و من نگرانمنکته بعدی این که نقش همسرتون و حمایتش از شما میتونه کارساز و کمک کننده باشه، خواسته خودتون رو اول با ایشون مطرح کنید، و بهشون بگید راهکاری برای این موضوع پیدا کنن، قطعا همراهی ایشون با شما میتونه موثر باشه

بدون تعارف ولی بااحترام بهشون بگید نباید توکار‌های بچه دخالت کنند

سلام و احترام
از همسرتون کمک بگیرید تا با مادرشون صحبت کنند وقتی در حال دادن غذا یا میوه هستن بچه رو بردارید و ازشون دور کنید، در نهایت با روش جرات مندانه بهشون بگین که این کار باعث بیماری‌های گوارشی در آینده می‌شه و شما نگران هستین

با سلام
صلاح دراین است با هماهنگی همسرتون قاطعانه با این روش که بیان کردید و احساس، خطر می کنید برخورد کنید اما با جملات مثبت و بدون موانع ارتباطی باشد

با سلام
با قاطعیت و جرات و رزی

سلام و وقت بخیر،
مسال‌های که شما مطرح کردهاید هم از نظر سلامت جسمانی و هم از نظر روابط خانوادگی بسیار حساس است.
در اینجا چند راهکار برای مواجهه با این موضوع پیشنهاد می‌کنم:
1 آموزش و آگاهیبخشی: سعی کنید به مادرشوهرتان اطلاعات لازم در مورد نیاز‌های تغذی‌های و ایمنی کودکتان در این سن را منتقل کنید.
شاید بتوانید از یک پزشک کودک یا متخصص تغذیه بخواهید تا در یک جلسه خانوادگی به طور مستقیم و با استناد به علم پزشکی توضیح دهد که چرا تغذیه کودک در این سن باید به شکل خاصی انجام شود.
2 تعیین مرز‌ها: باید به و ضوح مرز‌هایی برای نحوه تغذیه کودک تعیین کنید.
به مادرشوهرتان به آرامی و با احترام توضیح دهید که شما به عنوان والدین، تصمیمگیرنده نهایی در مورد تغذیه فرزندتان هستید.
همچنین باید به او بگویید که این تصمیمات بر اساس توصیه‌های پزشکان و به منظور حفظ سلامت کودک اتخاذ شدهاند.
3 استفاده از عبارت‌های مثبت: به جای اینکه به مادرشوهرتان بگویید «این کار را نکن»، می‌توانید به او راهنمایی کنید که چه کاری برای کودک مناسب است.
مثلا بگویید: «خیلی خوب می‌شه اگر میوه‌ها رو به اندازه‌های کوچک برش بدهیم و با هم به کودک بدهیم.» این می‌تواند به کاهش مقاومت او کمک کند.
4 نقش همسرتان: همسرتان می‌تواند نقش مهمی در این میان ایفا کند.
اگر او به و ضوح و با احترام به مادرش بگوید که چقدر این موضوع برای شما مهم است و چه عواقبی ممکن است داشته باشد، شاید مادرشوهرتان بیشتر به نظرات شما توجه کند.
5 عدم حضور در موقعیت‌های پرتنش: اگر همچنان مادرشوهرتان به توصیه‌ها گوش نمی‌دهد و رفتار‌هایش به سلامت کودک آسیب می‌زند، شاید برای مدتی لازم باشد که از حضور در محیط‌هایی که این رفتار‌ها رخ می‌دهد اجتناب کنید.
البته این باید با احترام و بدون ایجاد تنش انجام شود، مثلا می‌توانید به او بگویید که برای مدتی نیاز دارید که کودک در محیطی با غذای کنترل شده تغذیه شود.
6 تاکید بر تجربه‌های منفی: وقتی کودک در نتیجه تغذیه نامناسب دچار مشکل شده است (مثلا وقتی که غذا را به درستی هضم نکرده یا دچار خفگی شده)، با تاکید بر این موارد و بیان نگرانی‌های خود به مادرشوهرتان نشان دهید که چرا این روش‌های تغذی‌های مناسب نیستند.

سلام
و نور.
بهش بگو شما زحمت نکشین تو رو خدا، بدین من خودم آروم آروم به بچهمیدم.
غذا رو همون اول کار از دستش بقاپید ولی با مهربانی

درود.
نظر همسرتون در این زمینه چیه؟ چون خیلی اهمیت داره که با شما موافق باشند یا نباشند.
گاهی افراد مقا مت سختی در مقابل این مسائل دارند و ممکنه بگه منم همینطوری بزرگ شدم و. مشکلی هم پیش نیومده و.اگر موافق نباشند اول باید ایشان را متقاعد کنید.
بعد از اینکه با همسرتون به نقطه مشترک و موافقی رسیدید تین بار درباره اینکه چطور با مادر همسرتون مطرح کنید و چه کسی مطرح کنه با هم به نتیجه برسید.
پیشنهاد می کنم ابتدا همسرتون را به رفتار مادر همسر و آسیب‌هایی که ممکنه به فرزندتان رسه آگاه کنید و از ایشون بخواهید این مسئله را مدیریت کنند.
اگر نشد به راه‌های دیگه فکر کنید.
ولی به هر حال شرایط زندگی شما به نطر می رسد به مرزبندی مشخصی نیاز داره.
به روان شناس مراجعه کنید.

سلام
ابتدا شما و همسرتون باید در این مورد و موارد مربوط به فرزندتون به یک جمع بندی رسیده باشید.
بعد همسرتون با مادرشون صحبت کنند و با احترام حدود و مرز‌ها رو یادآوری کنند.
همینطور سعی کنید غذای کودک رو همزمان با غذای خودتون آماده کنید و اگر مادر همسرتون تمایل داشتند به فرزندتون غذا بدن غذایی که مناسب کودک تون آماده کردید بدید ایشون به بچه بدن.
تا هم شما خیالتون راحتتر بشه هم نگران خوردن غذای سفره نباشید که به فرزندتون آسیب میزنه

سلام
. دوست عزیز به پزشک کودک خود مراجعه کنید و ا از ایشان بخواهید که با یادداشت کتبی شما را از انجام این نحوه خوراندن غذا به کودکتان منع کنند . و بعد آن یادداشت را به اعضای خانواده نشان دهید و تاکید کنید که مسئله فقط سلامت جسمی و روانی کودک است و امیدوار هستید که بزودی بزرگتر شود و بتواند کنار بقیه اعضا سر سفره غذا تناول کند زیرا اگر نوغ تغذیه کودک مبتنی بر اصول صحیح نباشد، علاوه بر مشکلات جسمی می تواند در آینده منجر به مشکلات روانی هم برای کودک بشود.
همانقدر که سوتغذیه عوارض جسمی و روانی دارد، نحوه خوراندن غذا به کودک به شکلی که برای او درد و ناراحتی بوجود بیاورد نیز می تواند آسیب زا باشد

دوست عزیز من هم با نظر همکارم خانم بارانی کاملا موافق هستم اگر همسرتان موافقتی ندارید حتما مراجعه به روانشناس داشته باشید زیرا این مسئله ادامهدار می‌شود و به جز ناراحتی شما برای فرزندتان هم بسیار مضر می‌باشد