بیماری سلیاک یک اختلال خودایمنی است که در آن مصرف گلوتن باعث آسیب رسیدن به روده کوچک میشود. تشخیص این بیماری صرفاً بر اساس علائم بالینی نیست بلکه شامل روشهای متعددی است. اولین قدم، بررسی علائم بالینی مانند اسهال، نفخ، درد معده و کاهش وزن است که ممکن است پس از مصرف مواد حاوی گلوتن ظاهر شوند. برای تشخیص قطعی، پزشک معمولاً آزمایشات خونی را تجویز میکند که شامل آزمایش آنتیبادیهای خاصی مانند آنتیبادیهای ضد ترانس گلوتامیناز (tTG-IgA) است. اگر آزمایش خون مثبت باشد، برای تایید نهایی، بیوپسی از روده کوچک انجام میشود تا میزان آسیب دیدگی به و یلیهای رودهای بررسی شود. علاوه بر این، تست ژنتیکی برای شناسایی ژنهای HLA-DQ2 یا HLA-DQ8 میتواند مفید باشد، زیرا بیشتر افراد مبتلا به سلیاک این ژنها را دارند. با این حال، داشتن این ژنها به تنهایی برای تشخیص سلیاک کافی نیست بلکه فقط ریسک ابتلا را نشان میدهد. در نهایت، پاسخ به رژیم غذایی فاقد گلوتن و بهبود علائم نیز بخشی از فرایند تشخیصی است.
این پاسخ توسط هوش مصنوعی تولید شده و جایگزین نظر پزشک نیست.
پاسخهای این صفحه صرفاً جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص پزشک نیست. برای هرگونه اقدام درمانی حتماً با پزشک متخصص مشورت کنید. در مواقع اورژانسی با مراکز درمانی تماس بگیرید.
